Legislator Case Law & Legislation
V CNP 91/09 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for non-compliance due to failure to use ordinary appeal rights.

Case Number V CNP 91/09
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the appeal filed by M. B. and H. M. regarding a final inheritance ruling. The applicants argued that the lower court's listing of statutory heirs in the agricultural enterprise share was unlawful. The court determined the appeal was inadmissible because the applicants failed to utilize their ordinary appeal rights against the original decision.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4241 § 2 k.p.c.; Art. 4248 § 2 k.p.c.: An appeal for non-compliance is inadmissible if the party did not use available ordinary appeal rights without justified cause, as the law requires an exceptional circumstance of legal non-compliance to proceed.

Keywords

AI generated
inadmissible appeal ordinary appeal rights failure to appeal exceptional circumstances inheritance proceedings legal non-compliance statutory heirs

Cited Legislation

AI generated
art. 4241 § 2 k.p.c.
Zgodnie z art. 4241 § 2 k.p.c., w sytuacji gdy strona nie skorzystała
art. 4248 § 2 k.p.c.
niedopuszczalna (art. 4248 § 2 k.p.c.).
art. 4241 § 2 k.p.c
Zgodnie z art. 4241 § 2 k.p.c., w sytuacji gdy strona nie skorzystała
art. 4248 § 2 k.p.c
niedopuszczalna (art. 4248 § 2 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CNP 91/09

POSTANOWIENIE

Dnia 14 kwietnia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie ze skargi M. B. i H. M.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Rejonowego w Z.

z dnia 5 listopada 2007 r., sygn. akt I Ns (…) (WSC (…)

w sprawie z wniosku K. U.

przy uczestnictwie A. M., M. B. i H. M.

o stwierdzenie nabycia spadku po A. M.,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 kwietnia 2010 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Uczestniczki postępowania M. B. i H. M. wniosły skargę o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Z. z dnia 5

listopada 2007 r. [sygn. akt I Ns (…)] w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku.

Kwestionowane

orzeczenie

zaskarżyły

w części

dotyczącej

punktu

drugiego

postanowienia, w którym wymieniono spadkobierców dziedziczących z ustawy

wchodzący w skład spadku udział w gospodarstwie rolnym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4241 § 2 k.p.c., w sytuacji gdy strona nie skorzystała

z przysługujących jej środków prawnych, dopuszczalność skargi o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia uzależniona jest od istnienia

wyjątkowego wypadku polegającego na występowaniu niezgodności z prawem

o kwalifikowanym charakterze, wynikającej z naruszenia podstawowych zasad porządku

prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśniono, że za wypadek wyjątkowy,

o którym mowa w rozumieniu art. 4241 § 2 k.p.c., można uznać - przykładowo nieskorzystanie przez stronę z przysługującego jej środka zaskarżenia z powodu

ciężkiej choroby, katastrofy, klęski żywiołowej lub błędnej informacji udzielonej przez

pracownika sądu (postanowienie z dnia 2 lutego 2006 r., I CNP 4/06, OSNC

2006/6/113). Skarżące nie wykazały, że jakikolwiek wyjątkowy wypadek występuje w ich

sprawie.

W przedmiotowej sprawie - jak same skarżące wskazują - była możliwość

zaskarżenia orzeczenia Sądu Rejonowego, istniała zatem możliwość jego uchylenia lub

zmiany. Skarżące nie skorzystały z tej możliwości. W istocie skarżące zastępują skargą

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia środki odwoławcze

przysługujące od postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku na zasadach ogólnych.

Jeżeli strona miała obiektywną możliwość skorzystania z instancji odwoławczej i z tej

możliwości nie skorzystała z przyczyn leżących po jej stronie, to skarga jest

niedopuszczalna (art. 4248 § 2 k.p.c.). Następuje to zarówno przy świadomej rezygnacji

z wniesienia środka odwoławczego, jak i przy zawinionej przez stronę niemożności

skorzystania z takiego środka (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia

2008 r., V CNP 187/07; OSNC-ZD 2008/4/107).

Wobec powyższego na podstawie art. 4248 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy odrzucił

skargę.