Legislator Case Law & Legislation
V CNP 54/12 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for invalidating final judgment due to lack of special circumstances and proven damage.

Case Number V CNP 54/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the plaintiff's appeal seeking to declare a final judgment unlawful. The plaintiff alleged violations of property and civil procedure laws but failed to demonstrate a special circumstance or concrete damage as required by law. The court ruled that merely citing legal provisions does not constitute a special circumstance, and court costs cannot be treated as compensable damage.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4241 § 2 k.p.c.; Art. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for invalidating a final judgment based on special circumstances requires proof of a unique situation and actual damage, which cannot be established merely by citing violated statutes.

Keywords

AI generated
special circumstances requirement invalidating final judgment proof of damage causal link requirement court costs as damage civil procedure appeal supreme court review

Cited Legislation

AI generated
art. 4241 § 2 k.p.c.
Skarżąca domagała się stwierdzenia, na podstawie art. 4241 § 2 k.p.c.,
art. 4245 § 1 k.p.c.
powinna odpowiadać szczególnym wymogom określonym w art. 4245 § 1 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c.
któregokolwiek z elementów skutkuje jej odrzuceniem (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 12 ust. 2 ustawy o własności lokali
W skardze powódka zarzuciła naruszenie art. 12 ust.
art. 15 i art. 25 ust. 1 ustawy o własności lokali
W skardze powódka zarzuciła naruszenie art. 12 ust. 2, art. 15 i art. 25
art. 98 i 100 k.p.c.
o własności lokali oraz z art. 98 i 100 k.p.c. w zw.
§ 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych
art. 4241 § 2 k.p.c
Skarżąca domagała się stwierdzenia, na podstawie art. 4241 § 2 k.p.c.,
art. 64 ust. 3 Konstytucji
art. 4245 § 1 k.p.c
powinna odpowiadać szczególnym wymogom określonym w art. 4245 § 1 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CNP 54/12

POSTANOWIENIE

Dnia 26 marca 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Maria Szulc

w sprawie ze skargi Wspólnoty Nieruchomości Użytkowych "P. "

w K.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego w K. z dnia 22 marca 2011 r.,

w sprawie z powództwa Wspólnoty Nieruchomości Użytkowych "P."

w K.

przeciwko T.B. i J. B.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 marca 2013 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Skarżąca domagała się stwierdzenia, na podstawie art. 4241 § 2 k.p.c.,

niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 22

marca 2011 r., którym wskutek apelacji pozwanych został zmieniony wyrok Sądu

Rejonowego w B. w ten sposób, że powództwo zostało oddalone.

W skardze powódka zarzuciła naruszenie art. 12 ust. 2, art. 15 i art. 25

ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r., Nr. 80, poz.

903 z późn. zm.) oraz art. 98, 100 k.p.c. i § 6 rozporządzenia Ministra

Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia

przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego

z urzędu (Dz. U. z 2002 r., Nr. 163, poz. 1349) i wskazała, że skutkiem naruszenia

wyżej wymienionych przepisów prawa jest niezgodność zaskarżonego wyroku z art.

64 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, z art. 15 i 25 ust. 1 ustawy

o własności lokali oraz z art. 98 i 100 k.p.c. w zw. z § 6 rozporządzenia.

Sąd Najwyższy zważył:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

powinna odpowiadać szczególnym wymogom określonym w art. 4245 § 1 k.p.c.

Są to wymagania konstrukcyjne skargi nie podlegające sanowaniu, ich zachowanie

podlega badaniu przez Sąd Najwyższy przy wniesieniu skargi, zaś brak

któregokolwiek z elementów skutkuje jej odrzuceniem (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Powołany przez skarżącą, jako podstawa skargi, art. 424 1 § 2 k.p.c. uzależnia

dopuszczalność skargi od kumulatywnego spełnienia dwóch przesłanek: istnienia

wyjątkowego

przypadku

oraz

występowania

niezgodności

z

prawem

o kwalifikowanym charakterze, wynikającej z naruszenia podstawowych zasad

porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela.

Z brzmienia art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. wynika, że w wypadku powołania tej podstawy

skargi skarżący powinien wykazać, że istnieje wyjątkowy wypadek uzasadniający

jej wniesienie. Wymóg ten dotyczy zarówno przyczyn niezgodności z prawem

zaskarżonego orzeczenia jak i przyczyn, dla których strona nie skorzystała

z przysługujących jej środków prawnych umożliwiających zaskarżenie orzeczenia.

Skarżąca

nie

podjęła

próby

wykazania

okoliczności,

które

świadczyłyby

o zaistnieniu „wyjątkowego wypadku”, bowiem za takie nie może być uważane

wskazanie przepisów prawa, które w jej ocenie zostały naruszone oraz przepisów,

z którymi zaskarżony wyrok jest sprzeczny. Powołanie omawianej podstawy skargi

nie eliminuje nadto obowiązku konieczności uprawdopodobnienia wyrządzenia

szkody spowodowanej zaskarżonym orzeczeniem (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).

Niezbędne jest zatem dokonanie wyodrębnionego wywodu i uprawdopodobnienie

wyrządzenia szkody ze wskazaniem, że już nastąpiła oraz określeniem jej zakresu

i rozmiaru. Skarżący powinien nadto wykazać w skardze istnienie związku

przyczynowego pomiędzy szkodą a zaskarżonym wyrokiem. Zawarte w skardze na

str. 2 wyliczenie elementów szkody i wskazanie ich wartości nie spełnia tych

wymagań. Zaznaczyć też należy, że fakt poniesienia kosztów sądowych, nie może

być traktowany jako szkoda w rozumieniu art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.

Brak spełnienia w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia wymagań określonych w art. 4245 § 1 pkt 4 i 5 k.p.c.

powoduje odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej (art. 4248 § 1 k.p.c.), wobec

czego orzeczono jak w sentencji.

jw