Legislator Case Law & Legislation
V CNP 32/17 AI generated

Supreme Court dismisses request to restore statute of limitations for annulment action due to strict procedural bars.

Case Number V CNP 32/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the applicant's request to restore the deadline for filing an annulment action against a final judgment. The applicant argued for time restoration due to ignorance of legal provisions, but the court found the two-year limitation period under the Civil Procedure Code to be both substantive and procedural. Consequently, the court ruled that missing this deadline precludes any claim for damages against the state and bars the filing of the annulment suit entirely.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4246 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: The two-year limitation period for filing an annulment action is a strict procedural bar; its non-comclusion is preclusive and excludes the possibility of time restoration under Art. 168 k.p.c., regardless of the cause for delay.

Keywords

AI generated
statute of limitations annulment action time restoration preclusive effect Civil Procedure Code final judgment state liability

Cited Legislation

AI generated
Art. 4246 § 1 k.p.c.
nieznajomością przepisów.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 4246 § 1 k.p.c., skargę wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch lat od dnia jego uprawomocnienia się.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Procesowy charakter tego terminu wyraża się zaś w tym, że wyznacza on okres, w którym skarga może być wniesiona, a jego niedochowanie powoduje odrzucenie skargi (art. 4248 § 1 k.p.c.).
Art. 168 k.p.c.
61), że skutek materialnoprawny uchybienia terminu i jego prekluzyjność wykluczają możliwość przywrócenia tego terminu na podstawie art. 168 k.p.c., bez względu na to, jakie były przyczyny jego niedochowania.
art. 4246 § 1 k.p.c
nieznajomością przepisów.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 4246 § 1 k.p.c., skargę wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch lat od dnia jego uprawomocnienia się.
art. 4248 § 1 k.p.c
Procesowy charakter tego terminu wyraża się zaś w tym, że wyznacza on okres, w którym skarga może być wniesiona, a jego niedochowanie powoduje odrzucenie skargi (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 168 k.p.c
61), że skutek materialnoprawny uchybienia terminu i jego prekluzyjność wykluczają możliwość przywrócenia tego terminu na podstawie art. 168 k.p.c., bez względu na to, jakie były przyczyny jego niedochowania.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CNP 32/17 POSTANOWIENIE Dnia 18 września 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz w sprawie wniosku A. E. o przywrócenie terminu do złożenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia oraz skargi A. E. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 5 listopada 2008 r., sygn. akt V ACa (…)‎w sprawie z powództwa E. T.‎przeciwko A. E.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 września 2017 r., 1) odrzuca wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku z dnia 5 listopada 2008 r.

2) odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

W dniu 10 maja 2007 r. wpłynęła skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 5 listopada 2008 r., wniesiona przez pozwaną A. E. Jednocześnie pozwana złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tej skargi, uzasadniając uchybienie terminu m.in. nieznajomością przepisów.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 4246 § 1 k.p.c., skargę wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch lat od dnia jego uprawomocnienia się. Wyrok uprawomocnił się w chwili wydania, czyli w dniu 5 listopada 2008 r.

Skarga powoda została wniesiona po upływie dwóch lat.Przewidziany w art. 4246 § 1 k.p.c. dwuletni termin do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem jest z jednej strony terminem zawitym prawa materialnego, z drugiej zaś - terminem procesowym. Niedochowanie terminu wywołuje skutki materialnoprawne, bowiem w takiej sytuacji nie jest możliwe dochodzenie roszczenia odszkodowawczego od Skarbu Państwa. Procesowy charakter tego terminu wyraża się zaś w tym, że wyznacza on okres, w którym skarga może być wniesiona, a jego niedochowanie powoduje odrzucenie skargi (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Sąd Najwyższy wyjaśnił już m.in. w postanowieniu z dnia 15 czerwca 2007 r., I CNP 28/07 (OSNC-ZD 2008, nr C, poz. 61), że skutek materialnoprawny uchybienia terminu i jego prekluzyjność wykluczają możliwość przywrócenia tego terminu na podstawie art. 168 k.p.c., bez względu na to, jakie były przyczyny jego niedochowania. Jednolite stanowisko w tej kwestii znajduje wyraz także w postanowieniach Sądu Najwyższego z dnia 10 czerwca 2011 r., IV CNP 25/11, z dnia 14 czerwca 2010 r., III CNP 18/10, LEX nr 1375394, z dnia 7 października 2011 r., I CNP 30/11, z dnia 12 października 2012 r., III CNP 17/12; z dnia 20 grudnia 2013 r., V CNP 11/13, oraz z dnia 22 lutego 2017 r., IV CNP 53/16, wszystkie niepublikowane).W tej sytuacji zarówno zatem wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na niezgodność z prawem prawomocnego wyroku, jak i sama skarga podlegają odrzuceniuZ tych względów orzeczono, jak w sentencji na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.aj r.g.