Legislator Case Law & Legislation
V CNP 31/18 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for legal inconsistency due to expired two-year limitation period and lack of extraordinary appeal.

Case Number V CNP 31/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's request to declare a final judgment inconsistent with the law, ruling the claim was time-barred. Although the judgment became final on December 10, 2015, the appeal was filed on May 4, 2018, exceeding the two-year statutory limit which cannot be restored. The court further noted that the newly introduced extraordinary appeal procedure provided an alternative remedy, making the dismissal of this specific request legally necessary.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4246 § 1 k.p.c.; Art. 89 ust. 2 ustawy o Sądzie Najwyższym: A claim for inconsistency with the law is subject to a strict two-year limitation period that cannot be extended, and if an extraordinary appeal is available, a separate claim for inconsistency must be withdrawn or the court must rule on the extraordinary appeal first.

Keywords

AI generated
limitation period extraordinary appeal inconsistency with law preclusive term Supreme Court procedure

Cited Legislation

AI generated
Art. 4246 § 1 k.p.c.
Wskazała, że wskutek wydania tego wyroku poniosła szkodę oraz, że wzruszenie tego wyroku nie było możliwe, bowiem nie przysługuje od niego skarga kasacyjna i nie ma też podstaw do żądania wznowienia postępowania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 4246 § 1 k.p.c.
Art. 89 ust. 2 ustawy o Sądzie Najwyższym
4241 k.p.c., strona musi wykazać, iż złożyła do stosownego organu wniosek o wniesienie skargi nadzwyczajnej zgodnie z art. 89 § 2 ustawy oSN, a wniosek ten nie został uwzględniony.Z tych przyczyn orzeczono, jak w sentencji, na podstawie art.
Art. 95 ustawy o Sądzie Najwyższym
Uwzględnienie przez Sąd Najwyższy skargi nadzwyczajnej prowadzi do uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania (art. 95 ustawy o Sądzie Najwyższym w związku z art.
Art. 39815 k.p.c.
95 ustawy o Sądzie Najwyższym w związku z art. 39815 oraz art.
Art. 39816 k.p.c.
39815 oraz art. 39816 k.p.c.).
Art. 4248 k.p.c.
89 § 2 ustawy oSN, a wniosek ten nie został uwzględniony.Z tych przyczyn orzeczono, jak w sentencji, na podstawie art. 4248 k.p.c. jw
art. 4246 § 1 k.p.c
Wskazała, że wskutek wydania tego wyroku poniosła szkodę oraz, że wzruszenie tego wyroku nie było możliwe, bowiem nie przysługuje od niego skarga kasacyjna i nie ma też podstaw do żądania wznowienia postępowania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 4246 § 1 k.p.c.
art. 39816 k.p.c
39815 oraz art. 39816 k.p.c.).
art. 4241 k.p.c
art. 4248 k.p.c
89 § 2 ustawy oSN, a wniosek ten nie został uwzględniony.Z tych przyczyn orzeczono, jak w sentencji, na podstawie art. 4248 k.p.c.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CNP 31/18 POSTANOWIENIE Dnia 27 grudnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz w sprawie ze skargi W. W.‎o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego we W.‎z dnia 10 grudnia 2015 r., sygn. akt II Ca […]‎w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej "[…]" we W.‎przeciwko W. W.oraz z powództwa wzajemnego W. W.przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej "[…]" we W.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 grudnia 2018 r., 1) odrzuca skargę, 2) przyznaje r.pr. M. P. ze Skarbu Państwa (Sądu Okręgowego we W.) tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 600 (sześćset) złotych powiększoną o należną stawkę podatku do towarów i usług.

UZASADNIENIE

Pozwana - powódka wzajemna W. W. w dniu 4 maja 2018 r. wniosła skargę o stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego we W. z dnia 10 grudnia 2015 r. w sprawie II Ca […].W skardze wskazała, że wyrok jest niezgodny z prawem i przytoczyła jako podstawę naruszenie szeregu przepisów prawa materialnego i procesowego oraz wskazała przepisy, z którymi wyrok jest niezgodny. Wskazała, że wskutek wydania tego wyroku poniosła szkodę oraz, że wzruszenie tego wyroku nie było możliwe, bowiem nie przysługuje od niego skarga kasacyjna i nie ma też podstaw do żądania wznowienia postępowania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 4246 § 1 k.p.c. skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wnosi się w terminie dwóch lat od uprawomocnienia się wyroku.

Jest to termin prekluzyjny, który nie podlega przywróceniu, nawet w sytuacji, w której - jak w niniejszej sprawie - pełnomocnik z urzędu został ustanowiony po jego upływie. Wyrok sądu drugiej instancji stał się prawomocny w dniu jego wydania, to jest 10 grudnia 2015 r., zatem termin do wniesienia skargi upłynął 10 grudnia 2017 r. Skargę wniesiono 4 maja 2018 r., zatem już tylko z tej przyczyny podlega ona odrzuceniu.Niezależnie od powyższego należy zwrócić uwagę, że w dniu 3 kwietnia 2018 r. weszła w życie ustawa z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz.

U. 2018, poz. 5 ze zm.), która wprowadziła do polskiego systemu prawnego kolejny środek nadzwyczajny. Środkiem tym jest skarga nadzwyczajna, której celem jest, jak wynika z art. 89 tej ustawy, eliminacja prawomocnych orzeczeń naruszających zasady lub wolności i prawa człowieka i obywatela określone w Konstytucji albo w sposób rażący naruszających prawo przez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie.Przyczyny uwzględnienia skargi nadzwyczajnej są zbieżne z podstawami skargi o stwierdzenie niezgodności zaskarżonego wyroku z prawem, jednak inne są konsekwencje wydanego na skutek tych skarg orzeczenia.

Uwzględnienie przez Sąd Najwyższy skargi nadzwyczajnej prowadzi do uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania (art. 95 ustawy o Sądzie Najwyższym w związku z art. 39815 oraz art. 39816 k.p.c.). Skoro zaś zaskarżony wyrok może zostać uchylony, nie jest możliwe orzekanie o skardze o stwierdzenie jego niezgodności z prawem i - w następstwie takiego orzeczenia - o odpowiedzialności majątkowej Skarbu Państwa.Oznacza to, że, wnosząc skargę określoną w art. 4241 k.p.c., strona musi wykazać, iż złożyła do stosownego organu wniosek o wniesienie skargi nadzwyczajnej zgodnie z art. 89 § 2 ustawy oSN, a wniosek ten nie został uwzględniony.Z tych przyczyn orzeczono, jak w sentencji, na podstawie art. 4248 k.p.c. jw