Legislator Case Law & Legislation
V CNP 31/11 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with law due to failure to prove damage causation.

Case Number V CNP 31/11
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's request to declare a lower court ruling illegal. The appellant claimed financial loss resulting from the disputed property division decision but failed to provide specific evidence linking the loss directly to the alleged legal error. The court ruled that without a convincing argument establishing the causal relationship between the judgment and the damages, the appeal does not meet the statutory requirements for admissibility.

Legislator headnote

AI generated

Art. 42-5 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 424 § 1 k.p.c.: An appeal for non-compliance with law must contain a convincing argument proving the damage caused by the judgment and establishing a causal link between the error and the loss; failure to meet these requirements results in dismissal.

Keywords

AI generated
appeal for non-compliance with law causal link requirement proof of damage property division dispute Supreme Court dismissal

Cited Legislation

AI generated
Art. 42-5 § 1 pkt 4 k.p.c.
przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 42-5 § 1 pkt 4 k.p.c.).
Art. 424 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CNP 31/11

POSTANOWIENIE

Dnia 14 grudnia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

Prezes SN Tadeusz Ereciński

w sprawie ze skargi J. J.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Okręgowego w C.

z dnia 7 grudnia 2010 r., w sprawie z wniosku W. J.

przy uczestnictwie J. J.

o podział majątku wspólnego,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 grudnia 2011 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Skarżący wnosił o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia

Sądu Okręgowego w C. z dnia 7 grudnia 2010 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

powinna zawierać uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej

przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 42-5 § 1 pkt 4 k.p.c.).

Wymaganie uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody polega na przedstawieniu

wyodrębnionego wywodu przekonującego, że szkoda została wyrządzona oraz

określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem

orzeczenia niezgodnego z prawem; niezbędne jest również uwiarygodnienie tego

oświadczenia przez powołanie i przedstawienie dowodów lub co najmniej ich

surogatów (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r.,

IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141, z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP

4/05, nie publ., z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, nie publ., z dnia

22 listopada 2005 r., I CNP 19/05, nie publ., z dnia 28 listopada 2006 r., III CNP

55/06, nie publ. i z dnia 25 lipca 2006 r., III CNP 40/06, nie publ.). Skarżący tego

obowiązku nie spełnił. Podniósł jedynie, że na skutek niezgodności z prawem

zaskarżonego orzeczenia poniósł szkodę w wysokości 49 083,85 zł, stanowiącej

połowę wartości sum pochodzących ze zlikwidowanych i zużytych przez

uczestnika środków pochodzących z lokat bankowych, a w sytuacji zaniechania

rozliczenia tych środków zgodnie z twierdzeniami skarżącego, wysokość należnej

na rzecz J. J. dopłaty od wnioskodawczyni byłaby większa o tę kwotę.

Zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzuca na posiedzeniu

niejawnym m.in. skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 424 5 § 1

k.p.c.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.

md