Legislator Case Law & Legislation
V CNP 17/19 AI generated

Supreme Court dismisses extraordinary appeal for failure to prove impossibility of prior cassation appeal.

Case Number V CNP 17/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the extraordinary appeal filed by M. W. against a final judgment in a debt recovery case. The appellant argued the lower court's decision was unlawful but failed to demonstrate the impossibility of filing a cassation appeal or an opposing claim before it became final. The court ruled that the appellant did not meet the statutory requirement under Article 4245 § 1(5) of the Code of Civil Procedure to prove such impossibility, necessitating the dismissal.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An extraordinary appeal to declare a final judgment unlawful is inadmissible if the appellant fails to prove the impossibility of filing a cassation appeal or an opposing claim prior to the judgment's finality.

Keywords

AI generated
extraordinary appeal impossibility of cassation final judgment Code of Civil Procedure procedural requirement

Cited Legislation

AI generated
art. 4171 § 2 k.c.
Służy uzyskaniu prejudykatu niezbędnego do dochodzenia odszkodowania od Skarbu Państwa w odrębnym postępowaniu (art. 4171 § 2 k.c.; por.
art. 4245 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku powinna spełniać określone wymagania.
art. 4248 § 1 k.p.c.
Mając to na względzie Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. odrzucił skargę, a o kosztach postępowania wywołanego jej wniesieniem orzekł zgodnie z art.
art. 98 § 1 k.p.c.
odrzucił skargę, a o kosztach postępowania wywołanego jej wniesieniem orzekł zgodnie z art. 98 § 1 w związku z art.
art. 391 § 1 k.p.c.
98 § 1 w związku z art. 391 § 1, art.
art. 39821 k.p.c.
391 § 1, art. 39821 i art.
art. 42412 k.p.c.
39821 i art. 42412 k.p.c. oraz § 2 pkt 3 i § 10 ust.
§ 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.
art. 4171 § 2 k.c
Służy uzyskaniu prejudykatu niezbędnego do dochodzenia odszkodowania od Skarbu Państwa w odrębnym postępowaniu (art. 4171 § 2 k.c.; por.
art. 4245 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku powinna spełniać określone wymagania.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 października 2014 r., V CNP 15/14
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 czerwca 2015 r., IV CNP 72/14
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 marca 2018 r., II CNP 57/17
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 lipca 2017 r., I CNP 3/17
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 grudnia 2018 r., III CNP 19/18
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 grudnia 2018 r., III CNP 19/18 i cytowane w nim orzeczenia).
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 sierpnia 2018 r., III CNP 9/18
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 stycznia 2019 r., II CNP 47/18
V CNP 15/14
Supreme Court dismisses appeal for invalidating final judgment due to lack of proven state damage.
IV CNP 72/14
Supreme Court dismisses appeal for retrial due to lack of qualified legal error and failure to prove damage.
II CNP 57/17
Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with Art. 4245 § 1(5) KPC regarding exhaustion of legal remedies.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CNP 17/19 POSTANOWIENIE Dnia 17 lipca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie ze skargi M. W. ‎o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w J. z dnia 4 października 2018 r., sygn. akt II Ca (…) w sprawie z powództwa A. U. ‎przeciwko M. W. ‎o zapłatę,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 lipca 2019 r., 1) odrzuca skargę, 2) zasądza od skarżącego na rzecz A. U. kwotę 450 (czterysta pięćdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania wywołanego wniesieniem skargi.

UZASADNIENIE

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku jest nadzwyczajnym środkiem prawnym. Pozwala zakwestionować prawomocny wyrok rażąco i oczywiście sprzeczny z prawem, który wyrządził skarżącemu szkodę. Służy uzyskaniu prejudykatu niezbędnego do dochodzenia odszkodowania od Skarbu Państwa w odrębnym postępowaniu (art. 4171 § 2 k.c.; por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 października 2014 r., V CNP 15/14, oraz 16 czerwca 2015 r., IV CNP 72/14). Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku powinna spełniać określone wymagania.

Niedopełnienie któregokolwiek z nich stanowi brak istotny, nienaprawialny w trybie usuwania braków formalnych (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 marca 2018 r., II CNP 57/17, i 13 lipca 2017 r., I CNP 3/17).Skarga pozwanego, wniesiona od wyroku Sądu Okręgowego w J. z dnia 4 października 2018 r., nie spełnia wymagań art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. Skarżący ograniczył się do wskazania, że wyrok ten jest prawomocny i po jego wydaniu nie mógł on wnieść - bo nie było ku temu podstaw - skargi kasacyjnej ani skargi o wznowienie postępowania, jak też powództwa opozycyjnego.

Nie wykazał natomiast niemożności zaskarżenia kwestionowanego wyroku skargą nadzwyczajną wprowadzoną do obowiązującego prawa z mocą od 4 kwietnia 2018 r., chociaż skargę o stwierdzenie niezgodności tego wyroku z prawem wniósł już po dniu 3 kwietnia 2018 r. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 grudnia 2018 r., III CNP 19/18 i cytowane w nim orzeczenia). Wskazany brak stanowi podstawę odrzucenia skargi (zob. oprócz orzeczeń wyżej cytowanych, także postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 30 sierpnia 2018 r., III CNP 9/18, i 8 stycznia 2019 r., II CNP 47/18).

Mając to na względzie Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. odrzucił skargę, a o kosztach postępowania wywołanego jej wniesieniem orzekł zgodnie z art. 98 § 1 w związku z art. 391 § 1, art. 39821 i art. 42412 k.p.c. oraz § 2 pkt 3 i § 10 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U.2015.1800 ze zm.). jw