Legislator Case Law & Legislation
V CNP 14/15 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for violation of law due to lack of grossly erroneous legal interpretation.

Case Number V CNP 14/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland refused to accept the applicant's complaint regarding the final judgment of the District Court in Opole. The applicant argued that the lower court's decision violated specific civil code provisions and constitutional articles. The court determined that the complaint failed to demonstrate a grossly erroneous legal interpretation warranting a violation of law finding.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4241 k.p.c. w zw. z art. 4171 § 2 k.c.; A complaint for violation of law is inadmissible if the challenged judgment does not exhibit a grossly erroneous legal interpretation that renders the decision legally flawed.

Keywords

AI generated
violation of law grossly erroneous interpretation complaint inadmissibility civil procedure code final judgment legal standard appellate review

Cited Legislation

AI generated
Art. 65 § 1 and 2
wskazała na niezgodność tego wyroku z art. 65 § 1 i 2, art.
Art. 140
65 § 1 i 2, art. 140 , art.
Art. 222 § 1
140 , art. 222 § 1, art.
Art. 230 in conjunction with Art. 225 in conjunction with Art. 224 § 2
Art. 3651
224 § 2, art. 3651, art.
Art. 522
Art. 710 k.c.
522, art. 710 k.c. oraz art.
Art. 21 ust. 1
oraz art. 21 ust. 1, art.
Art. 64 ust. 1, 2 and 3 of the Constitution of the Republic of Poland
Art. 4241 k.p.c. in conjunction with Art. 4171 § 2 k.c.
1, 2 i 3 Konstytucji RP.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Orzeczeniem niezgodnym z prawem w rozumieniu art. 4241 k.p.c.
Art. 4249 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CNP 14/15 POSTANOWIENIE Dnia 24 września 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper w sprawie ze skargi W. A. ‎o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 30 stycznia 2014 r., sygn. akt II Ca 1070/13‎w sprawie z powództwa W. A.‎przeciwko A. G.‎o eksmisję i zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 września 2015 r., odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania.

UZASADNIENIE

W sprawie z powództwa W. A. przeciwko A. G. o eksmisje i zapłatę Sąd Okręgowy w Opolu oddalił apelację powódki od wyroku Sądu Rejonowego w Strzelcach Opolskich. W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego skarżąca W. A. wskazała na niezgodność tego wyroku z art. 65 § 1 i 2, art. 140 , art. 222 § 1, art. 230 w zw. z art. 225 w zw. z art. 224 § 2, art. 3651, art. 522, art. 710 k.c. oraz art. 21 ust. 1, art. 64 ust. 1, 2 i 3 Konstytucji RP.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Orzeczeniem niezgodnym z prawem w rozumieniu art. 4241 k.p.c. w zw. z art. 4171 § 2 k.c. jest orzeczenie, które jest niewątpliwie sprzeczne z zasadami i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami i ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć, albo zostało wydane w wyniku szczególnie rażąco błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa, które jest oczywiste i nie wymaga głębszej analizy prawniczej.

Sytuacja taka nie zachodzi, gdy wyrok mimo nawet oczywiście błędnej wykładni określonych przepisów prawa ostatecznie w okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy odpowiada prawu. Niezgodność orzeczenia z prawem powodująca odpowiedzialność odszkodowawczą zachodzi bowiem wówczas, gdy orzeczenie zostało wydane w następstwie rażąco błędnej wykładni prawa, która ma przy tym charakter kwalifikowany, elementarny, oczywisty tylko bowiem w takim przypadku orzeczeniu sądu można przypisać cechę bezprawności (wyrok SN z dnia 21 lutego 2007 r., I CNP 71/06 nie publ.).Uzasadnienie wniesionej skargi nie przedstawia argumentacji, która dawałaby podstawę do stwierdzenia tak rozumianej kwalifikowanej niezgodności z prawem zaskarżonego wyroku, co uzasadnia odmowę przyjęcia jej do rozpoznania na podstawie art. 4249 k.p.c.