Legislator Case Law & Legislation
V CNP 103/09 AI generated

Supreme Court dismissed appeal for invalidating enforcement title due to lack of proven damage under Civil Procedure Code.

Case Number V CNP 103/09
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal seeking to declare a final court judgment inconsistent with the law. The plaintiff argued that the bank's enforcement of a repayment order constituted significant material damage, but failed to provide specific evidence linking the loss directly to the legal error. The court ruled that an appeal under Article 4245 of the Civil Procedure Code requires a convincing argument and proof of actual damage caused by the contested decision, which the plaintiff did not satisfy.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for invalidating a final judgment is inadmissible if the appellant fails to convincingly demonstrate that the judgment caused specific material damage.

Keywords

AI generated
appeal for invalidating judgment material damage requirement civil procedure code enforcement title proven damage standard

Cited Legislation

AI generated
Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzuca na posiedzeniu niejawnym
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c
wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).
art. 4248 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c.
art. 4245 § 1 k.p.c
skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CNP 103/09

POSTANOWIENIE

Dnia 22 kwietnia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

Prezes SN Tadeusz Ereciński

w sprawie z powództwa D. S.

przeciwko Bankowi (...) S.A. w W. I Oddziałowi w L.

o pozbawienie wykonalności bankowego tytułu egzekucyjnego,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 kwietnia 2010 r.,

na skutek skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w L.

z dnia 26 października 2007 r., sygn. akt VI Ga (…) (WSC (…),

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Postanowieniem z 26 października 2007 r. Sąd Okręgowy w L. zmienił wyrok

Sądu Rejonowego w L.

W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

powód wnosił o stwierdzenie niezgodności z prawem zaskarżonego wyroku.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

powinna zawierać uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez

wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).

Wymaganie uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody polega na przedstawieniu

wyodrębnionego wywodu przekonującego, że szkoda została wyrządzona oraz

określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia

niezgodnego z prawem; niezbędne jest również uwiarygodnienie tego oświadczenia

przez powołanie i przedstawienie dowodów lub co najmniej ich surogatów (por.

postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC

2006, nr 7-8, poz. 141, z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, nie publ., z dnia 23

września 2005 r., III CNP 5/05, nie publ., z dnia 22 listopada 2005 r., I CNP 19/05, nie

publ., z dnia 28 listopada 2006 r., III CNP 55/06, nie publ. i z dnia 25 lipca 2006 r., III

CNP 40/06, nie publ.). Skarżący tego obowiązku nie spełnił; wskazał jedynie, że kwota

35 637 zł stanowi „W.P.S.” oraz stwierdził, że zobowiązanie strony powodowej do

zwrotu bankowi nienależnego świadczenia uznać należy za niepowetowaną szkodę

materialną znaczących rozmiarów.

Zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzuca na posiedzeniu niejawnym

m.in. skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.