Legislator Case Law & Legislation
IV KZ 9/13 AI generated

Supreme Court dismissed appeal against refusal of fee waiver due to lack of arguments challenging income assessment.

Case Number IV KZ 9/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court upheld the appellate court's decision denying the defendant's request for a waiver of court fees. The defendant argued against the fee order but failed to challenge the specific finding that his steady income required savings for the 150 zł payment. Consequently, the court found no grounds to disturb the lower court's ruling because the appeal did not address the substantive basis for the fee denial.

Legislator headnote

AI generated

Art. 626 § 3 k.p.k.; Art. 379 § 1 k.p.k.: An appeal against a decision refusing a waiver of court fees is inadmissible if the appellant fails to demonstrate that the decision is flawed by attacking the specific factual finding regarding the appellant's financial capacity to pay the fees.

Keywords

AI generated
court fees waiver appeal admissibility financial capacity assessment procedural error costs of proceedings

Cited Legislation

AI generated
Art. 626 § 3 k.p.k.
Art. 379 § 1 k.p.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV KZ 9/13 POSTANOWIENIE Dnia 28 lutego 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie M. T.‎skazanego z art. 190 § 1 kk i in.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 28 lutego 2013 r.,‎zażalenia skazanego‎na postanowienie Sądu Apelacyjnego 6 grudnia 2012 r., o odmowie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie z wniosku skazanego o wznowienie postępowania na podstawie art. 626 § 3 kpk p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny, postanowieniem z dnia 6 grudnia 2012 r., nie uwzględnił wniosku M. T. o zwolnienie go od kosztów sądowych w sprawie z jego wniosku o wznowienie postępowania zakończonej wyrokiem Sądu Okręgowego w R. z dnia 25 października 2011 r.W terminie do zaskarżenia tego postanowienia skazany złożył pismo pt. „Zażalenie”, w którym przedstawił przebieg postępowania w sprawie, w której obecnie domaga się wznowienia postępowania oraz podał, iż „w całości nie zgadza się z tym postanowieniem” i prosi o zwolnienie od opłat sądowych.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie nie jest zasadne.Skoro podstawą zaskarżonego postanowienia odmawiającego zwolnienia od kosztów sądowych było stwierdzenie, że wnioskodawca uzyskując stały miesięczny dochód, powinien był poczynić w swoim majątku niezbędne oszczędności, tak aby uiścić opłatę od wniosku o wznowienie postępowania w kwocie 150 zł., to skuteczność jego zażalenia była uzależniona od podważenia trafności właśnie tego, a nie innego, ustalenia. Skarżący tego jednak nie uczynił. Nie wskazał bowiem dlaczego nie zgadza się z tym stanowiskiem Sądu Apelacyjnego.

Nie przedstawił też żadnych argumentów świadczących o wadliwości zaskarżonego postanowienia.W tej sytuacji brak jest podstaw do wzruszenia tego postanowienia.Kierując się powyższym Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie.