Legislator Case Law & Legislation
IV KZ 58/16 AI generated

Supreme Court dismissed appeal; 7-day formal defect deadline is preclusive, not extendable under Polish Criminal Procedure Code.

Case Number IV KZ 58/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court upheld the District Court's refusal to extend the seven-day deadline for correcting formal defects in a criminal appeal. The defense argued this deadline was extendable, but the Court ruled it is preclusive rather than suspensive. Consequently, the appeal was rejected because the formal requirements were not met within the non-extendable period.

Legislator headnote

AI generated

Art. 120 § 1 k.p.k.; Art. 122 § 2 k.p.k.; Art. 126 § 1 k.p.k.: The seven-day period for supplementing formal defects in a criminal appeal is preclusive and not subject to extension; therefore, the institution of restoring deadlines under Art. 126 § 1 k.p.k. does not apply.

Keywords

AI generated
preclusive deadline criminal appeal formal defects non-extendable period Polish Criminal Procedure Code

Cited Legislation

AI generated
Art. 120 § 1 k.p.k.
Wskazany w art. 120 § 1 k.p.k. 7 – dniowy termin do uzupełnienia braków formalnych pisma procesowego nie jest terminem zawitym.
Art. 122 § 2 k.p.k.
z dnia 8 czerwca 2016 r.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie.Zgodnie z art. 122 § 2 k.p.k. zawite są terminy do wnoszenia środków zaskarżenia oraz inne, które ustawa za zawite uznaje.
Art. 126 § 1 k.p.k.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 czerwca 2010 r., III KZ 43/10, OSNwSK 2010/1/1334).Z kolei przepis art. 126 § 1 k.p.k. umożliwia przywrócenie tylko terminu zawitego.
art. 280 §1 k.k
‎oskarżonego z art. 280 §1 k.k.
art.157 §2 k.k
art. 276 k.k
art.11 § 2 k.k
z art.11 § 2 k.k.i in.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 22 listopada 2016 r.,‎zażalenia obrońcy skazanego‎na postanowienie Sądu Okręgowego w K.
art. 120 § 1 k.p.k
Wskazany w art. 120 § 1 k.p.k.
art. 122 § 2 k.p.k
z dnia 8 czerwca 2016 r.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie.Zgodnie z art. 122 § 2 k.p.k.
art. 120 k.p.k
Steinborn, Kodeks postępowania karnego, Komentarz do art. 120 k.p.k., Lex) termin ten nie ma takiego charakteru, jest bowiem terminem prekluzyjnym.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 kwietnia 2006 r., II KZ 12/06
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 kwietnia 2006 r., II KZ 12/06, LEX nr 182952; postanowienia Sądu Najwyższego z dni: 10 kwietnia 2006 r., IV KZ 13/06, OSNKW-R 2006, poz.
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 kwietnia 2006 r., IV KZ 13/06
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 września 2008 r., III KZ 85/08
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 16 listopada 2010 r., III KZ 93/10
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 29 października 2010 r., III KZ 80/10
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 czerwca 2010 r., III KZ 43/10
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 czerwca 2010 r., III KZ 43/10, OSNwSK 2010/1/1334).Z kolei przepis art.
II KZ 12/06
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 kwietnia 2006 r., II KZ 12/06, LEX nr 182952; postanowienia Sądu Najwyższego z dni: 10 kwietnia 2006 r., IV KZ 13/06, OSNKW-R 2006, poz.
IV KZ 13/06
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 kwietnia 2006 r., II KZ 12/06, LEX nr 182952; postanowienia Sądu Najwyższego z dni: 10 kwietnia 2006 r., IV KZ 13/06, OSNKW-R 2006, poz.
III KZ 85/08
805; 17 września 2008 r., III KZ 85/08, OSNKW-R 2008, poz.
III KZ 93/10
1867; 16 listopada 2010 r., III KZ 93/10, OSNKW-R 2010, poz.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV KZ 58/16 POSTANOWIENIE Dnia 22 listopada 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie M. K. ‎oskarżonego z art. 280 §1 k.k. i art.157 §2 k.k. i art. 276 k.k. w zw. z art.11 § 2 k.k.i in.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 22 listopada 2016 r.,‎zażalenia obrońcy skazanego‎na postanowienie Sądu Okręgowego w K. ‎z dnia 29 września 2016 r., o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 8 czerwca 2016 r., sygn. akt IX Ka (…), p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIEZaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w K. nie uwzględnił wniosku obrońcy skazanego M. K. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 8 czerwca 2016 r., sygn. akt IX Ka (…).Na powyższe postanowienie zażalenie złożył obrońca skazanego M.K. zarzucając obrazę prawa procesowego, tj. art. 120 § 1 k.p.k., poprzez błędne uznanie, że wskazany w tym przepisie 7-dniowy termin do uzupełnienia braków formalnych wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku jest terminem nieprzekraczalnym i nieprzywracalnym, podczas gdy prawidłowa wykładnia tego przepisu pozwala na stosowanie doń przepisów dotyczących terminu zawitego.

W konkluzji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 8 czerwca 2016 r.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie.Zgodnie z art. 122 § 2 k.p.k. zawite są terminy do wnoszenia środków zaskarżenia oraz inne, które ustawa za zawite uznaje. Wskazany w art. 120 § 1 k.p.k. 7 – dniowy termin do uzupełnienia braków formalnych pisma procesowego nie jest terminem zawitym.

Jak zgodnie przyjmuje się w orzecznictwie i piśmiennictwie przedmiotu (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 kwietnia 2006 r., II KZ 12/06, LEX nr 182952; postanowienia Sądu Najwyższego z dni: 10 kwietnia 2006 r., IV KZ 13/06, OSNKW-R 2006, poz. 805; 17 września 2008 r., III KZ 85/08, OSNKW-R 2008, poz. 1867; 16 listopada 2010 r., III KZ 93/10, OSNKW-R 2010, poz. 2264; 29 października 2010 r., III KZ 80/10, OSNKW-R 2010, poz. 2126; S. Steinborn, Kodeks postępowania karnego, Komentarz do art. 120 k.p.k., Lex) termin ten nie ma takiego charakteru, jest bowiem terminem prekluzyjnym.

Wprawdzie w orzecznictwie Sądu Najwyższego wyrażono również inny pogląd, na który zresztą powołał się skarżący lecz Sąd Najwyższy w składzie rozpoznającym tego poglądu, jako odosobnionego nie podziela (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 czerwca 2010 r., III KZ 43/10, OSNwSK 2010/1/1334).Z kolei przepis art. 126 § 1 k.p.k. umożliwia przywrócenie tylko terminu zawitego. Nie jest zaś możliwe „przywrócenie” terminu, który takiego charakteru nie ma.Powyższe w realiach niniejszej sprawy oznacza, że po pierwsze zasadnie odmówiono przyjęcia wniosku skazanego o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 8 czerwca 2016 r., gdyż nie uzupełnił on braków formalnych tego wniosku (zarządzenie Prezesa Sądu Okręgowego w K. z dnia 31 sierpnia 2016 r.

– k. 787). Po drugie, słusznie Sąd Okręgowy w K. odmówił skazanemu przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku, gdyż instytucja określona w art. 126 § 1 k.p.k. nie ma zastosowania do terminu prekluzyjnego a takim jest termin z art. 120 § 1 k.p.k.Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.