Legislator Case Law & Legislation
IV KZ 49/12 AI generated

Criminal appeal dismissed as inadmissible because defendant sentenced to suspended sentence cannot appeal under Art. 523 § 2 k.p.k.

Case Number IV KZ 49/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the defense attorney's appeal against the rejection of the cassation. The defendant was lawfully sentenced to a suspended prison term, which falls outside the scope of appeals permitted under Article 523 § 2 of the Code of Criminal Procedure. The court ruled that since the appeal did not raise errors under Article 439 § 1, it was inadmissible for a suspended sentence.

Legislator headnote

AI generated

Art. 523 § 2 k.p.k.; Art. 439 § 1 k.p.k.: An appeal based on a serious legal error in favor of the accused may be filed only if the accused is sentenced to a custodial penalty to be executed without suspension; such appeals are inadmissible for sentences with suspended execution.

Keywords

AI generated
cassation appeal inadmissibility suspended prison sentence Code of Criminal Procedure legal error requirement defense attorney appeal

Cited Legislation

AI generated
Art. 523 § 2 k.p.k.
Jakkolwiek uzasadnienie kwestionowanego zarządzenia udziela jasnej i przekonywającej odpowiedzi na pytanie, dlaczego kasację obrońcy uznano za niedopuszczalną, celowe wydało się – ze względu na treść środka odwoławczego – przypomnienie jeszcze raz, że w świetle art. 523 § 2 k.p.k.
Art. 439 § 1 k.p.k.
S skazany został prawomocnie na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, to kasację jego obrońcy, w której nie podniesiono uchybienia z art. 439 § 1 k.p.k., w pełni zasadnie potraktowano jako niedopuszczalną.Dlatego Sąd Najwyższy orzekł jak w dyspozytywnej części postanowienia.
art. 230 § 1 k.k
S.‎skazanego z art. 230 § 1 k.k.
art. 91 § 1 k.k
art. 523 § 2 k.p.k
Jakkolwiek uzasadnienie kwestionowanego zarządzenia udziela jasnej i przekonywającej odpowiedzi na pytanie, dlaczego kasację obrońcy uznano za niedopuszczalną, celowe wydało się – ze względu na treść środka odwoławczego – przypomnienie jeszcze raz, że w świetle art. 523 § 2 k.p.k.
art. 439 § 1 k.p.k
S skazany został prawomocnie na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, to kasację jego obrońcy, w której nie podniesiono uchybienia z art. 439 § 1 k.p.k., w pełni zasadnie potraktowano jako niedopuszczalną.Dlatego Sąd Najwyższy orzekł jak w dyspozytywnej części postanowienia.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV KZ 49/12 POSTANOWIENIE Dnia 11 września 2012 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski w sprawie R. S.‎skazanego z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron‎w dniu 11 września 2012 r.,‎zażalenia obrońcy skazanego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego ‎z dnia 3 lipca 2012 r., o odmowie przyjęcia kasacji, postanowil : utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIEZażalenie okazało się bezzasadne – i to w stopniu oczywistym.

Jakkolwiek uzasadnienie kwestionowanego zarządzenia udziela jasnej i przekonywającej odpowiedzi na pytanie, dlaczego kasację obrońcy uznano za niedopuszczalną, celowe wydało się – ze względu na treść środka odwoławczego – przypomnienie jeszcze raz, że w świetle art. 523 § 2 k.p.k. kasacja oparta na tzw. innym rażącym naruszeniu prawa na korzyść oskarżonego może być wniesiona przez strony tylko w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności i to bezwzględnie wykonywaną.

Nie służy tym samym przy skazaniu na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.Skoro w konkretnej sprawie R. S skazany został prawomocnie na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, to kasację jego obrońcy, w której nie podniesiono uchybienia z art. 439 § 1 k.p.k., w pełni zasadnie potraktowano jako niedopuszczalną.Dlatego Sąd Najwyższy orzekł jak w dyspozytywnej części postanowienia.