Legislator Case Law & Legislation
IV KZ 2/21 AI generated

Supreme Court dismisses appeal against refusal of retrial due to lack of legal grounds and premature filing.

Case Number IV KZ 2/21
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a prior order refusing a retrial request. The appellant offered no new arguments, merely repeating previously rejected claims regarding evidence fabrication and witness collusion. The court ruled that retrial prerequisites are strictly statutory and not met, noting the appeal was filed prematurely before a conviction for the alleged perjury could be finalized.

Legislator headnote

AI generated

Art. 437 § 1 k.p.k.; Art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k.; Art. 541 § 1 k.p.k.: A request for retrial must be based on specific statutory grounds, and allegations of perjury committed during proceedings require a final conviction to be established before such a request can be filed.

Keywords

AI generated
retrial procedure perjury allegations premature filing statutory prerequisites final conviction requirement evidence fabrication witness collusion

Cited Legislation

AI generated
Art. 437 § 1 k.p.k.
akt IV KO 128/20, o odmowie przyjęcia osobistego wniosku skazanego o wznowienie postępowania, wobec jego oczywistej bezzasadności na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
Art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k.
„czyn o którym mowa w art. 540§1 pkt 1 k.p.k.
Art. 541 § 1 k.p.k.
Jak wynika bowiem z dyspozycji art. 541§1 k.p.k.
art. 197§3 pkt 2 k.k
R.skazanego za czyn z art. 197§3 pkt 2 k.k.
art. 437 § 1 k.p.k
akt IV KO 128/20, o odmowie przyjęcia osobistego wniosku skazanego o wznowienie postępowania, wobec jego oczywistej bezzasadności na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
art. 541§1 k.p.k
Jak wynika bowiem z dyspozycji art. 541§1 k.p.k.
art. 540§1 pkt 1 k.p.k
„czyn o którym mowa w art. 540§1 pkt 1 k.p.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV KZ 2/21 POSTANOWIENIE Dnia 9 lutego 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Michał Laskowski (przewodniczący)‎SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca)‎SSN Jarosław Matras w sprawie K. R.skazanego za czyn z art. 197§3 pkt 2 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 9 lutego 2021 r. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 grudnia 2020r., sygn. akt IV KO 128/20, o odmowie przyjęcia osobistego wniosku skazanego o wznowienie postępowania, wobec jego oczywistej bezzasadności na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIESkarżący w swym zażaleniu w istocie nie przedstawił żadnych argumentów, które wskazywałyby na to, że zaskarżone postanowienie jest błędne, wydane z naruszeniem prawa, czy niedostrzegające argumentacji skazanego przedstawionej w uzasadnieniu wniosku.Zażalenie jedynie po raz kolejny powtarza i rozwija te same argumenty, które zostały już rozpoznane i omówione w zaskarżonym postanowieniu.Jak wskazano wówczas, postępowanie o wznowienie postępowania nie jest środkiem procesowym, który może doprowadzić do przeprowadzenia kolejnej kontroli instancyjnej prawomocnego już wyroku.Brak podstaw, by dokonywać w trakcie tego postępowania ponownej oceny dowodów przeprowadzonych już w sprawie.

Wskazać w związku z tym należy, że subiektywne przekonanie skazanego o nieprawidłowości oceny materiału dowodowego przez Sądy obu instancji oraz o wadach dokonanych na jego podstawie ustaleń faktycznych, nie może stanowić podstawy do wznowienia postępowania.Przesłanki wznowienia postępowania karnego są ściśle określone w ustawie, a skarżący do żadnej z nich nie odwołuje się. W szczególności nie wskazuje na to, aby w sprawie ujawniły się jakieś nowe dowody lub których nie mógł przedstawić na rozprawie, a w konsekwencji nieznane Sądom rozpoznającym sprawę.

Wnioskodawca w uzasadnieniu swego zażalenia szczególnie akcentuje zmowę pomiędzy N. S. i W. P., a także S. R., która doprowadziła do sfabrykowania fałszywych dowodów przeciwko skazanemu, a więc na okoliczność, że w związku z prowadzonym postępowaniem dopuszczono się przestępstwa. W tym zakresie jednak, wniosek o wznowienie postępowania został złożony przedwcześnie. Jak wynika bowiem z dyspozycji art. 541§1 k.p.k. „czyn o którym mowa w art. 540§1 pkt 1 k.p.k. (a więc właśnie okoliczność, że w związku z prowadzonym postępowaniem dopuszczono się przestępstwa) musi być ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym.

Skazany winien zatem najpierw złożyć zawiadomienie o przestępstwie (np. składania fałszywych zeznań) dokonanym przez wskazywane przez niego osoby, a dopiero po zapadnięciu w tej sprawie prawomocnego rozstrzygnięcia skazującego, wystąpić na tej podstawie z wnioskiem o wznowienie postępowania. W tym stanie rzeczy, nie budzi wątpliwości trafność postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 15 grudnia 2020r., które jako prawidłowe, należało utrzymać w mocy.Z uwagi na powyższe, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.