Legislator Case Law & Legislation
IV KZ 2/18 AI generated

Supreme Court dismissed appeal for failure to specify scope of sentencing justification under Art. 422 k.p.k.

Case Number IV KZ 2/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the defendant's appeal regarding the scope of the sentencing justification. The defendant failed to specify whether the justification covered the entire judgment or only specific parts within the required timeframe, despite claiming his request was clear. The court ruled that the omission violated procedural rules, rendering the appeal inadmissible and the lower court's order final.

Legislator headnote

AI generated

Art. 422 k.p.k.; Art. 423 § 1a k.p.k.; The failure to specify the scope of the sentencing justification within the prescribed deadline constitutes a procedural defect leading to the rejection of the request for a new justification.

Keywords

AI generated
scope of justification procedural defect sentencing reasoning appeal dismissal criminal procedure code

Cited Legislation

AI generated
Art. 422 k.p.k.
UZASADNIENIENa wstępie warto przypomnieć, że nakaz odpowiedniego stosowania art. 422 k.p.k., o którym mowa w art.
Art. 423 § 1a k.p.k.
457 § 2 k.p.k., oznacza, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego powinno dotyczyć tego, czy uzasadnienie ma odnosić się do całości wyroku, czy też zakres uzasadnienia należy ograniczyć stosownie do art. 423 § 1a k.p.k.
Art. 457 § 2 k.p.k.
422 k.p.k., o którym mowa w art. 457 § 2 k.p.k., oznacza, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego powinno dotyczyć tego, czy uzasadnienie ma odnosić się do całości wyroku, czy też zakres uzasadnienia należy ograniczyć stosownie do art.
Art. 118 § 1 k.p.k.
Nawet zastosowanie reguły interpretacyjnej z art. 118 § 1 k.p.k. nie było w stanie tu niczego zmienić.Dlatego zażalenie uznano za ewidentnie bezzasadne i orzeczono jak w dyspozytywnej części postanowienia.
art. 422 k.p.k
UZASADNIENIENa wstępie warto przypomnieć, że nakaz odpowiedniego stosowania art. 422 k.p.k., o którym mowa w art.
art. 457 § 2 k.p.k
422 k.p.k., o którym mowa w art. 457 § 2 k.p.k., oznacza, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego powinno dotyczyć tego, czy uzasadnienie ma odnosić się do całości wyroku, czy też zakres uzasadnienia należy ograniczyć stosownie do art.
art. 422 § 3 k.p.k
Brak wskazania w terminie podanym stronie zakresu motywacyjnej części wyroku rodzi konsekwencje z art. 422 § 3 k.p.k., a więc odmowę przyjęcia wniosku.
art. 118 § 1 k.p.k
Nawet zastosowanie reguły interpretacyjnej z art. 118 § 1 k.p.k.

Cited Case Law

AI generated
uchwa. 7 sędziów SN z 27 marca 2013 r., I KZP 26/12, OSNKW 2013, z.4, poz. 27

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV KZ 2/18 POSTANOWIENIE Dnia 22 lutego 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski w sprawie M. S.‎skazanego z art. 296 § 1a k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 22 lutego 2018 r.,‎zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego VI Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w G.‎z dnia 20 października 2017 r., sygn. akt VI Ka […], p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIENa wstępie warto przypomnieć, że nakaz odpowiedniego stosowania art. 422 k.p.k., o którym mowa w art. 457 § 2 k.p.k., oznacza, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego powinno dotyczyć tego, czy uzasadnienie ma odnosić się do całości wyroku, czy też zakres uzasadnienia należy ograniczyć stosownie do art. 423 § 1a k.p.k.

Brak wskazania w terminie podanym stronie zakresu motywacyjnej części wyroku rodzi konsekwencje z art. 422 § 3 k.p.k., a więc odmowę przyjęcia wniosku. Na takie zarządzenie przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego, który w opisanym układzie procesowym jest sądem funkcjonalnie właściwym do jego rozpoznania (zob. uchw. 7 sędziów SN z 27 marca 2013 r., I KZP 26/12, OSNKW 2013, z.4, poz. 27).W niniejszej sprawie skazany nie wywiązał się w zakreślonym terminie z obowiązku doprecyzowania wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Jego twierdzenie zamieszczone w zażaleniu, że w swojej odpowiedzi na wezwanie „wyraził się jasno”, iż domaga się uzasadnienia całości wyroku odwoławczego, nie wytrzymuje krytyki.

W treści pisma skazanego z 10 października 2017 r. jest mowa jedynie o tym, że wniosek „dotyczy sporządzenia uzasadnienia wyroku z dnia 08.09.2017 r.” (k. 244). Nawet zastosowanie reguły interpretacyjnej z art. 118 § 1 k.p.k. nie było w stanie tu niczego zmienić.Dlatego zażalenie uznano za ewidentnie bezzasadne i orzeczono jak w dyspozytywnej części postanowienia. aw