Legislator Case Law & Legislation
IV KS 46/19 AI generated

Defense appeal against acquittal dismissed as inadmissible due to indictment date preceding the new appeal statute's effective date.

Case Number IV KS 46/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Inadmissible

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the defense's appeal against the acquittal, ruling it inadmissible under the new Criminal Procedure Code. The defense argued for a violation of procedural rights regarding the appeal process, but the indictment was filed in May 2014, before the new appeal institution took effect on July 1, 2015. Consequently, the court held that the specific appeal mechanism did not apply to this case, leaving the acquittal intact.

Legislator headnote

AI generated

Art. 25 ust. 2 w zw. z art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego; Skarga od wyroku sądu odwoławczego jest niedopuszczalna w sprawach, w których akt oskarżenia wpłynął do sądu przed dniem 1 lipca 2015 r.

Keywords

AI generated
Criminal Procedure Code Appeal against acquittal Inadmissible appeal Statutory transition Indictment date Supreme Court ruling Procedural timeline

Cited Legislation

AI generated
art. 539a § 3 k.p.k.
wyroku i w tym zakresie sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.Skargę od wyroku Sądu odwoławczego wniósł, na podstawie art. 539a § 3 k.p.k., obrońca oskarżonego, podnosząc w niej zarzut naruszenia art.
art. 437 § 2 k.p.k.
539a § 3 k.p.k., obrońca oskarżonego, podnosząc w niej zarzut naruszenia art. 437 § 2 k.p.k.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Instytucja skargi na wyrok sądu odwoławczego została wprowadzona ustawą ‎z dnia 11 marca 2016 r.
art. 429 § 1 k.p.k.
363).Tym samym wniesiona skarga obrońcy oskarżonego jest niedopuszczalna z mocy ustawy (art. 429 § 1 k.p.k.), a ponieważ została przyjęta zarządzeniem z dnia 10 września 2019 r.
art. 25 ust. 2 w zw. z art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego
postanowienia: z dnia 28 lipca 2016 r., IV KZ 39/16, i z dnia 22 listopada 2016 r., IV KS 2/16) w wyniku wykładni art. 25 ust.
art. 284 § 2 k.k
oskarżonego z art. 284 § 2 k.k.
art. 437 § 2 k.p.k
539a § 3 k.p.k., obrońca oskarżonego, podnosząc w niej zarzut naruszenia art. 437 § 2 k.p.k.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Instytucja skargi na wyrok sądu odwoławczego została wprowadzona ustawą ‎z dnia 11 marca 2016 r.
art. 429 § 1 k.p.k
363).Tym samym wniesiona skarga obrońcy oskarżonego jest niedopuszczalna z mocy ustawy (art. 429 § 1 k.p.k.), a ponieważ została przyjęta zarządzeniem z dnia 10 września 2019 r.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV KS 46/19 POSTANOWIENIE Dnia 28 października 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Tomczyk w sprawie A.R. oskarżonego z art. 284 § 2 k.k. i in., w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 28 października 2019 r. w przedmiocie dopuszczalności skargi obrońcy oskarżonego od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 26 czerwca 2019 r., sygn. akt IX Ka (…), uchylającego wyrok Sądu Rejonowego w J. z dnia 2 października 2018 r., sygn. akt II K (…), p o s t a n o w i ł:

1. pozostawić skargę bez rozpoznania;

2. obciążyć oskarżonego A.R. kosztami sądowymi w przedmiocie skargi. UZASADNIENIEWyrokiem z dnia 2 października 2018 r., sygn. akt II K (…), Sąd Rejonowy w J. uniewinnił A.R. od popełnienia zarzucanych mu czynów. Po rozpoznaniu wniesionych na niekorzyść oskarżonego apelacji: prokuratora i pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych, Sąd Okręgowy w K. wyrokiem z dnia 26 czerwca 2019 r., sygn. akt IX Ka (…), zaskarżony wyrok uchylił w części dotyczącej rozstrzygnięcia zawartego w pkt 3. i 4. wyroku i w tym zakresie sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.Skargę od wyroku Sądu odwoławczego wniósł, na podstawie art. 539a § 3 k.p.k., obrońca oskarżonego, podnosząc w niej zarzut naruszenia art. 437 § 2 k.p.k.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Instytucja skargi na wyrok sądu odwoławczego została wprowadzona ustawą ‎z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.

U. poz. 437).W judykaturze Sądu Najwyższego (zob. np. postanowienia: z dnia 28 lipca 2016 r., IV KZ 39/16, i z dnia 22 listopada 2016 r., IV KS 2/16) w wyniku wykładni art. 25 ust. 2 w zw. z art. 25 ust. 1 tej ustawy, zaprezentowano pogląd, że przepisy Rozdziału 55a Kodeksu postępowania karnego stosuje się do spraw, w których postępowanie sądowe zostało wszczęte po dniu 30 czerwca 2015 r., a tym samym nie znajdują one zastosowania w sprawach, w których akt oskarżenia wpłynął do sądu przed dniem 1 lipca 2015 r. Nie powielając trafnej argumentacji zawartej w powołanych przykładowo orzeczeniach, jednoznacznie stwierdzić należy, że niniejsza sprawa nie spełnia kryteriów uprawniających do złożenia skargi od wyroku sądu odwoławczego uchylającego wyrok sądu pierwszej instancji i przekazującego sprawę do ponownego rozpoznania.

Akt oskarżenia przeciwko A.R. wpłynął bowiem do Sądu Rejonowego w J. w dniu 8 maja 2014 r. (k. 363).Tym samym wniesiona skarga obrońcy oskarżonego jest niedopuszczalna z mocy ustawy (art. 429 § 1 k.p.k.), a ponieważ została przyjęta zarządzeniem z dnia 10 września 2019 r. (k. 917), należało ją pozostawić bez rozpoznania.Z tych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.as