Legislator Case Law & Legislation
IV KO 82/21 AI generated

Supreme Court dismisses civil jurisdiction request, directing compensation claims for political repression to criminal procedure rules.

Case Number IV KO 82/21
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the request to determine civil court jurisdiction for a compensation claim against the State. The applicant, residing outside Poland, argued that the 'February Act' lacked provisions for venue when the claimant does not live in Poland. The Court ruled the request without subject matter because the Act mandates applying criminal procedure rules for such claims. Consequently, jurisdiction is determined by the place of temporary arrest or internment under criminal law, not civil law.

Legislator headnote

AI generated

Art. 8 ust. 3 ustawy lutowej; § 554 k.p.k.: When the February Act does not specify venue for compensation claims by non-residents, criminal procedure rules apply, determining jurisdiction based on the place of temporary arrest or internment.

Keywords

AI generated
February Act jurisdiction determination temporary arrest venue criminal procedure application political repression compensation non-resident claimant Supreme Court ruling

Cited Legislation

AI generated
Art. 8 ust. 2c ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego
Art. 8 ust. 3 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego
§ 554 k.p.k.
art. 45 § 1 i 2 k.p.c.
akt II Ko (…)) o oznaczenie sądu właściwego w trybie art. 45 § 1 i 2 k.p.c. postanowił: pozostawić wniosek bez rozpoznania.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 15 października 2008 r. II AKo 216/08
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV KO 82/21 POSTANOWIENIE Dnia 27 lipca 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel po rozpoznaniu wniosku Sądu Okręgowego w T. z dnia 1 lipca 2021 r., (sygn. akt II Ko (…)) o oznaczenie sądu właściwego w trybie art. 45 § 1 i 2 k.p.c. postanowił: pozostawić wniosek bez rozpoznania.

UZASADNIENIE

Postanowieniem Sądu Okręgowego w T. z dnia 1 lipca 2021 r. (sygn. akt II Ko (…)) zwrócono się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o oznaczenie sądu właściwego w sprawie wniosku Z. D. o zasądzenie od Skarbu Państwa odszkodowania i zadośćuczynienia za represjonowanie na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego. Uzasadnieniem wniosku jest okoliczność, że wnioskodawca nie mieszka na terenie Polski, a przepisy ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (dalej: ustawa lutowa) nie przewidują rozstrzygnięcia o właściwości miejscowej sądu w takim przypadku.

Przepis art. 8 ust. 2c wskazuje, że wniosek należy zgłosić w sądzie okręgowym, w którego okręgu zamieszkuje osoba składająca żądanie. Sąd wnioskujący uznał zatem, że właściwe w sprawie niniejsze będą przepisy procedury cywilnej, tj. art. 45 § 1 i 2 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Wniosek jest bezprzedmiotowy. Ustawa lutowa w art. 8 ust. 3 wskazuje wyraźnie, że w postępowaniu o odszkodowanie i zadośćuczynienie mają odpowiednie zastosowanie przepisy rozdziału 58 Kodeksu postępowania karnego (naturalnie w zakresie nieuregulowanym ustawą lutową).

Jeżeli zatem wnioskodawca nie ma miejsca zamieszkania w Polsce należy wobec braku stosownej regulacji ustawy lutowej sięgnąć do procedury karnej i na podstawie 554 § 1 k.p.k. ustalić właściwość. Przepis ten stanowi, że żądanie odszkodowania należy zgłosić w wypadku określonym w art. 552 § 4 - w sądzie okręgowym właściwym ze względu na miejsce, w którym nastąpiło zwolnienie tymczasowo aresztowanego lub zwolnienie zatrzymanego. Uznać należy, że internowanie traktować należy analogicznie do tymczasowego aresztowania, co przesądza wówczas o właściwości miejscowej odpowiedniego sądu okręgowego (por. także postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 15 października 2008 r.

II AKo 216/08, LEX nr 477920).Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji.