Legislator Case Law & Legislation
IV KO 78/10 AI generated

Supreme Court dismisses transfer request when victim is the court itself, citing judicial independence.

Case Number IV KO 78/10
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the lower court's request to transfer a criminal case to another court because the victim was the court itself. The defendant argued that justice required a different tribunal, but the court found no factual basis to claim judicial impartiality was compromised. The decision emphasized that the court's inability to recover damages does not affect judges' independence or objectivity.

Legislator headnote

AI generated

Art. 37 k.p.k.; Art. 45 ust. 1 Konstytucji R.P.: The principle of transferring cases for the good of justice does not apply when the victim is the court itself, as this does not impair judicial independence or objectivity.

Keywords

AI generated
judicial independence court as victim transfer of proceedings impartiality requirement criminal procedure law

Cited Legislation

AI generated
art. 37 k.p.k.
na podstawie art. 37 k.p.k.
art. 45 ust. 1 Konstytucji R.P.
sprawiedliwego (rzetelnego) procesu (art. 45 ust. 1 Konstytucji R.P.).
art. 37 k.p.k
na podstawie art. 37 k.p.k.
art. 300 § 2 k.k
którym postawiono zarzut popełnienia przestępstwa z art. 300 § 2 k.k.
art. 300 § 3 k.k
którym postawiono zarzut popełnienia przestępstwa z art. 300 § 2 k.k.
art. 300 § 1 k.k
§ 3 k.k. w zw. z art. 300 § 1 k.k. w zw. z art. 308 k.k. i art. 296 § 2 i 3 k.k. w zw.
art. 308 k.k
§ 3 k.k. w zw. z art. 300 § 1 k.k. w zw. z art. 308 k.k. i art. 296 § 2 i 3 k.k. w zw.
art. 11 § 2 k.k
z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k.278 § 1 k.k., polegającego m.in. na działaniu
art. 12 k.k
z art. 12 k.k.278 § 1 k.k., polegającego m.in.
art. 45 ust. 1 Konstytucji
sprawiedliwego (rzetelnego) procesu (art. 45 ust. 1 Konstytucji R.P.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV KO 78/10

POSTANOWIENIE

Dnia 8 lipca 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Dariusz Świecki (przewodniczący sprawozdawca)

SSN Roman Sądej

SSN Józef Dołhy

w sprawie

E. K.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 8 lipca 2010 r.

wniosku Sądu Okręgowego w K.

w przedmiocie przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu

na podstawie art. 37 k.p.k.

postanawia

wniosku nie uwzględnić.

UZASADNIENIE

Do Sądu Okręgowego w K. wpłynął akt oskarżenia przeciwko E. K., w

którym postawiono zarzut popełnienia przestępstwa z art. 300 § 2 k.k. i art. 300

§ 3 k.k. w zw. z art. 300 § 1 k.k. w zw. z art. 308 k.k. i art. 296 § 2 i 3 k.k. w zw.

z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k.278 § 1 k.k., polegającego m.in. na działaniu

na szkodę wierzycieli, w tym Sądu Okręgowego w K. na kwotę 5. 562, 39 zł.

We

wniosku

o

przekazanie

sprawy

innemu

sądowi

równorzędnemu

podniesiono, że skoro pokrzywdzonym jest Sąd Okręgowy w K., to wzgląd na

dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga rozpoznania sprawy przez inny sąd

równorzędny.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wystąpienie Sądu Okręgowego w K. nie jest zasadne. Przede wszystkim

zauważyć należy, że ocena, czy wzgląd na dobro wymiaru sprawiedliwości

przemawia za przekazaniem sprawy innemu sądowi równorzędnemu, powinna

zostać dokonana w oparciu realia konkretnej sprawy. Stwierdzić również trzeba,

że art. 37 k.p.k. stanowi wyjątek od zasady rozpoznania sprawy przez sąd

właściwy miejscowo, a więc jako przepis wyjątkowy nie może podlegać

wykładni rozszerzającej. Nadto prawo do rozpoznania sprawy przez właściwy

sąd,

jest

jednym

z

komponentów

konstytucyjnej

zasady

prawa

do

sprawiedliwego (rzetelnego) procesu (art. 45 ust. 1 Konstytucji R.P.).

W realiach rozpoznawanej sprawy Sąd Okręgowy w K. wskazany został

w akcie oskarżenia jako jeden z wielu pokrzywdzonych w związku z

posiadaniem wierzytelności w kwocie 5.562,39 zł, ale nie w stosunku do

oskarżonego, ale innego podmiotu, zaś jedynie działania oskarżonego miały

doprowadzić do braku możliwości zaspokojenia przed ten podmiot wierzycieli.

W takiej sytuacji pokrzywdzenie Sądu Okręgowego w K. wiąże się jego

funkcjonowaniem w znaczeniu organizacyjno – ustrojowym i nie jest związane

z czynnościami urzędowymi sędziów. W uzasadnieniu postanowienia nawet nie

wykazano, poza przywołaniem orzeczeń Sądu Najwyższego dotyczących

odmiennych sytuacji faktycznych, że rzeczywiście wskazana okoliczność może

mieć wpływ na swobodę orzekania przez sędziów tego Sądu lub stwarzać

uzasadnione przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób

obiektywny. Trudno bowiem uznać, aby w odczuciu społecznym, fakt, iż Sąd

Okręgowy w K. nie mógł uzyskać zaspokojenia wierzytelności od innego

podmiotu w kwocie 5. 562, 39 zł w związku z działaniami oskarżonemu w

ramach sprawowanych funkcji, może mieć jakikolwiek wpływ na bezstronność

sędziów tego Sądu, którzy przecież nie pozostają w stosunku zatrudnienia z tym

Sądem, a w sprawowaniu swego urzędu są niezawiśli. Nie ma więc żadnych

racji przemawiających za uznaniem, że dobro wymiaru sprawiedliwości

mogłoby zostać zagrożone w wypadku rozpoznania tej sprawy przez sędziów

Sądu Okręgowego w K.. Wręcz przeciwnie, uwzględnienie wniosku mogłoby

wywołać efekt całkiem odwrotny, a mianowicie osłabiający zaufanie do

niezależności sędziów i ich zdolności do obiektywnego orzekania.

Z

tych

wszystkich

względów

Sąd

Najwyższy

orzekł,

jak

w

postanowieniu.

/tp/