Legislator Case Law & Legislation
IV KO 109/22 AI generated

Supreme Court dismisses request for retrial due to lack of statutory grounds under criminal procedure code.

Case Number IV KO 109/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the defense's request for a retrial of the execution proceedings regarding the conditional early release of the convicted person. The defense argued that a judge's delegation to a higher court violated impartiality standards, but the court found this argument irrelevant to the specific statutory grounds for retrial. Consequently, the court ruled that no absolute grounds for appeal existed under the Criminal Procedure Code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 542 § 3 k.p.k.; Art. 24 § 1 k.k.w.: A request for retrial in execution proceedings is admissible only if correction under Art. 24 § 1 k.k.w. is impossible and one of the absolute grounds for appeal under Art. 542 § 3 k.p.k. is established.

Keywords

AI generated
wznowienie postępowania postępowanie wykonawcze brak przesłanek bezwzględne przyczyny odwoławcze delegacja sędziego Sąd Najwyższy k.p.k.

Cited Legislation

AI generated
art. 542 § 3 i § 4 k.p.k.
akt II AKZw 1373/22 1) na podstawie art. 542 § 3 i § 4 k.p.k., stwierdzić brak przesłanek do wznowienia z urzędu postępowania karnego;
art. 24 § 1 k.k.w.
w postępowaniu wykonawczym jest możliwe jedynie wówczas, gdy nie można dokonać korekty orzeczenia w trybie art. 24 § 1 k.k.w. i ujawni się jedna z bezwzględnych przyczyn odwoławczych (art.
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
Wnioskodawca jako podstawę sygnalizacji wskazuje przepis art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. powołując się na uchwałę połączonych Izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r.
art. 24 § 1 k.k
w postępowaniu wykonawczym jest możliwe jedynie wówczas, gdy nie można dokonać korekty orzeczenia w trybie art. 24 § 1 k.k.w.
art. 542 § 3 k.p.k
i ujawni się jedna z bezwzględnych przyczyn odwoławczych (art. 542 § 3 k.p.k.).
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k
Wnioskodawca jako podstawę sygnalizacji wskazuje przepis art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
art. 439 k.p.k
Zauważyć wypada, że przywoływana przez wnioskodawcę uchwała dotyczyła (w kontekście art. 439 k.p.k.) jedynie przypadków, gdy w składzie sądu bierze udział osoba powołana na urząd sędziego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV KO 109/22 ZARZĄDZENIE Dnia 19 stycznia 2023 r. SSN Włodzimierz Wróbel W związku z pismem obrońcy skazanego R. B. z dnia 9 września 2022 r., zatytułowanym: "Wniosek o wznowienie postępowania wykonawczego", zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Katowicach‎z dnia 12 lipca 2022 r., sygn. akt II AKZw 1373/22 1) na podstawie art. 542 § 3 i § 4 k.p.k., stwierdzić brak przesłanek do wznowienia z urzędu postępowania karnego;

2) odpis zarządzenia doręczyć skazanemu i jego obrońcy.

UZASADNIENIE

Obrońca skazanego R. B. złożył wniosek o rozważenie wznowienia postępowania wykonawczego zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 12 lipca 2022 r. (sygn. akt II AKZw 1373/22), zmieniającego postanowienie Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 6 czerwca 2022 r. (sygn. akt III Kow 573/22) w przedmiocie warunkowego przedterminowego zwolnienia skazanego z odbycia pozostałej części kary. Wnioskodawca wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd odwoławczy.Rację ma wnioskodawca podkreślając, że wznowienie postępowania na podstawie przepisów k.p.k. w postępowaniu wykonawczym jest możliwe jedynie wówczas, gdy nie można dokonać korekty orzeczenia w trybie art. 24 § 1 k.k.w. i ujawni się jedna z bezwzględnych przyczyn odwoławczych (art. 542 § 3 k.p.k.).

Sąd Najwyższy w niniejszym składzie podziela pogląd wyrażony w postanowieniu z dnia 8 października 2014 r. (sygn. akt III KZ 66/14). Wnioskodawca jako podstawę sygnalizacji wskazuje przepis art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. powołując się na uchwałę połączonych Izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r. (BSA I-4110-1/20) w odniesieniu do SSO T. P. delegowanej na czas określony od 1 czerwca 2022 r. do dnia 31 maja 2023 r. do pełnienia obowiązków w Sądzie Apelacyjnym w […] Wnioskodawca zogniskował swoje zarzuty wobec faktu powyższej delegacji podnosząc, że delegacja taka z upoważnienia Ministra Sprawiedliwości pełniącego jednocześnie funkcję Prokuratora Generalnego oraz przewodniczącego partii politycznej to sytuacja, która budzi wątpliwości co do bezstronności sędziego.

Zauważyć wypada, że przywoływana przez wnioskodawcę uchwała dotyczyła (w kontekście art. 439 k.p.k.) jedynie przypadków, gdy w składzie sądu bierze udział osoba powołana na urząd sędziego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 3). Ten argument nie został podniesiony w żadnym miejscu wniosku. Podobnie wnioskodawca nie przedstawił żadnych argumentów za tezą, że z samego faktu delegowania sędziego do sądu wyższej instancji dochodzi do nienależytej obsady sądu.

Nie jest zatem zasadne łączenie zagadnienia delegacji z kwestiami podniesionymi w uchwale BSA I-4110-1/20. Jak wynika z akt sprawy, delegacja SSO T. P. nie zawierała mankamentów, które w orzecznictwie Sądu Najwyższego powszechnie uznawane są za bezwzględne przyczyny odwoławcze. Wobec tego uznać należało sygnalizację za niezasadną.