Legislator Case Law & Legislation
IV KK 249/12 AI generated

Criminal appeal dismissed as inadmissible because it concerns a suspended sentence not covered by statutory exceptions.

Case Number IV KK 249/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Inadmissible

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the criminal appeal without examination because it was procedurally inadmissible under Polish law. The defendant, B.W., had been sentenced to ten months of imprisonment with a three-year suspension, and his lawyer filed a cassation appeal solely on grounds of a material law error regarding the interpretation of Article 286 of the Criminal Code. The court ruled that such an appeal is inadmissible by operation of law since Article 523 of the Code of Criminal Procedure permits appeals for suspended sentences only in specific statutory exceptions not applicable here.

Legislator headnote

AI generated

Art. 523 § 2 k.p.k.; Art. 429 § 1 k.p.k.: A cassation appeal filed by a defense lawyer against a conviction with a suspended sentence is inadmissible unless based on specific exceptions listed in Article 439 or 521 of the Code of Criminal Procedure.

Keywords

AI generated
cassation appeal inadmissibility suspended sentence limitation material law error Code of Criminal Procedure procedural bar

Cited Legislation

AI generated
art. 523 § 2 k.p.k.
Przepis art. 523 § 2 k.p.k. wprost stanowi, że kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.
art. 439 k.p.k.
Wprawdzie § 4 tego artykułu przewiduje wyjątki od tego ograniczenia, ale dotyczą one kasacji wniesionej z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. oraz kasacji wniesionej przez podmioty wymienione w art.
art. 521 k.p.k.
oraz kasacji wniesionej przez podmioty wymienione w art. 521 k.p.k., a więc przez Prokuratora Generalnego, Rzecznika Praw Obywatelskich i Rzecznika Praw Dziecka.
art. 429 § 1 k.p.k.
W tej sytuacji uznać należy ją za niedopuszczalną z mocy ustawy (art. 429 § 1 k.p.k.), która nie powinna zostać przyjęta (art.
art. 530 § 2 k.p.k.
429 § 1 k.p.k.), która nie powinna zostać przyjęta (art. 530 § 2 k.p.k.), a w razie jej przyjęcia, na podstawie art.
art. 531 § 1 k.p.k.
530 § 2 k.p.k.), a w razie jej przyjęcia, na podstawie art. 531 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy zobowiązany jest do pozostawienia jej bez rozpoznania.
art. 624 § 1 k.p.k.
Takie też orzeczenie wydane zostało niniejszym postanowieniem.Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. skazany został zwolniony od kosztów sądowych postępowania kasacyjnego.
art. 523 § 2 k.p.k
Przepis art. 523 § 2 k.p.k.
art. 439 k.p.k
Wprawdzie § 4 tego artykułu przewiduje wyjątki od tego ograniczenia, ale dotyczą one kasacji wniesionej z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k.
art. 521 k.p.k
oraz kasacji wniesionej przez podmioty wymienione w art. 521 k.p.k., a więc przez Prokuratora Generalnego, Rzecznika Praw Obywatelskich i Rzecznika Praw Dziecka.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV KK 249/12 POSTANOWIENIE Dnia 11 września 2012 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Sądej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 11 września 2012 r., w trybie art. 531 § 1 kpk, po rozpoznaniu w sprawie B. W., skazanego za czyn z art. 286 § 1 kk na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat, kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 14 lutego 2012 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego z dnia 4 maja 2011 r., na podstawie art. 531 § 1 kpk w zw. z art. 530 § 2 kpk i art. 429 § 1 kpk postanowił : I. kasację obrońcy skazanego B. W. pozostawić bez rozpoznania; II. zwolnić skazanego od kosztów sądowych postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Trafnie w pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator Prokuratury Okręgowej stwierdził, że przedmiotowa kasacja była niedopuszczalna z mocy ustawy, czego nie dostrzegł upoważniony sędzia przyjmując ją zarządzeniem z dnia 21 maja 2012r. (k.334).Bezspornym jest, że B. W. został prawomocnie skazany powyższymi wyrokami na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na 3 lata. Przepis art. 523 § 2 k.p.k. wprost stanowi, że kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.

Wprawdzie § 4 tego artykułu przewiduje wyjątki od tego ograniczenia, ale dotyczą one kasacji wniesionej z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. oraz kasacji wniesionej przez podmioty wymienione w art. 521 k.p.k., a więc przez Prokuratora Generalnego, Rzecznika Praw Obywatelskich i Rzecznika Praw Dziecka. W kasacji wniesionej przez obrońcę B. W. podniesiono wyłącznie zarzut rażącego naruszenia prawa materialnego – art. 286 § 1 k.k. – polegającego na błędnej wykładni tego przepisu i niewłaściwym przyjęciu, że zachowanie skazanego wyczerpało jego znamiona.

Nie jest to zatem kasacja wniesiona z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. W tej sytuacji uznać należy ją za niedopuszczalną z mocy ustawy (art. 429 § 1 k.p.k.), która nie powinna zostać przyjęta (art. 530 § 2 k.p.k.), a w razie jej przyjęcia, na podstawie art. 531 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy zobowiązany jest do pozostawienia jej bez rozpoznania. Takie też orzeczenie wydane zostało niniejszym postanowieniem.Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. skazany został zwolniony od kosztów sądowych postępowania kasacyjnego.