Legislator Case Law & Legislation
IV CZ 90/10 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on costs when different lawyers represent parties in both instances.

Case Number IV CZ 90/10
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal regarding the reduction of court costs from 7,200 to 5,400 Polish zlotys. The plaintiff argued that a different lawyer in the appeal instance should lower fees under specific regulations, claiming the same law firm was not involved. The court ruled that the statutory provision applies to individual lawyers, not law firms, and since different lawyers represented the defendant in both instances, the full fee rate applies regardless of the firm's identity.

Legislator headnote

AI generated

§ 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2009 r.; The court fees for appeal proceedings are calculated based on the specific lawyer representing the party, not the law firm, meaning different lawyers in different instances justify the full fee rate.

Keywords

AI generated
court costs lawyer fees appeal proceedings legal representation fee calculation different lawyers civil procedure

Cited Legislation

AI generated
§ 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2009 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu
art. 98 § 1 k.p.c.
złotych, powołując się na art. 98 § 1 k.p.c. i § 12 ust.
art. 398 § 14 k.p.c.
Z przedstawionych powodów orzeczono jak w sentencji (art. 398 14 w związku z
art. 394 § 3 k.p.c.
art. 98 § 1 k.p.c
złotych, powołując się na art. 98 § 1 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CZ 90/10

POSTANOWIENIE

Dnia 4 listopada 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jan Górowski (przewodniczący)

SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca)

SSN Bogumiła Ustjanicz

w sprawie z powództwa E. D.

przeciwko R. P.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 listopada 2010 r.,

zażalenia powódki

na postanowienie o kosztach procesu zawarte w wyroku

Sądu Apelacyjnego z dnia 25 czerwca 2010 r., sygn. akt I ACa (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 25 czerwca 2010 r. oddalił apelację powódki od

wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 31 marca 2010 r. i zasądził od powódki na rzecz

pozwanego 7.200 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego.

Powódka w zażaleniu na zamieszczone w wyroku Sądu Apelacyjnego

rozstrzygnięcie o kosztach wniosła o obniżenie kwoty 7.200 złotych do kwoty 5.400

złotych, powołując się na art. 98 § 1 k.p.c. i § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra

Sprawiedliwości z dnia 28 września 2009 r. w sprawie opłat za czynności radców

prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej

przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) oraz

twierdząc, że nie można przyjąć, iż sprawę w postępowaniu apelacyjnym prowadził inny

radca prawny.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z § 12 ust. 1 pkt 1

rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2009 r. w sprawie opłat za

czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy

prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, stawki minimalne za

prowadzenie spraw w postępowaniu apelacyjnym wynoszą przed sądem apelacyjnym 75 % stawki minimalnej, a jeżeli w pierwszej instancji nie prowadził sprawy ten sam

radca prawny - 100 % stawki minimalnej. W niniejszej sprawie pozwany był w obu

instancjach reprezentowany przez różnych radców prawnych, nie ma bowiem

znaczenia, że są oni zatrudnieni w tej samej kancelarii radcowskiej, skoro przytoczony

przepis odnosi się do konkretnego radcy prawnego, a nie do kancelarii radcowskiej.

Z przedstawionych powodów orzeczono jak w sentencji (art. 398 14 w związku z

art. 3941 § 3 k.p.c.).