Legislator Case Law & Legislation
IV CZ 51/08 AI generated

Supreme Court vacates appeal dismissal due to ineffective service of judgment via door notice.

Case Number IV CZ 51/08
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court vacated the appellate court's decision dismissing the appellant's request to restore the cassation appeal deadline. The lower court had rejected the request because the appellant failed to prove the delivery notice was properly placed on the door or in the mailbox while he was in custody. The Supreme Court ruled that the delivery method used by the postal carrier did not meet the strict statutory requirements for valid service, meaning the deadline had not legally started.

Legislator headnote

AI generated

Art. 139 § 1 k.p.c.; Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczególnego trybu doręczenia pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym: skuteczność doręczenia per aviso zależy od dwukrotnego umieszczenia zawiadomienia w drzwiach mieszkania lub oddawczej skrzynce pocztowej.

Keywords

AI generated
ineffective service of process delivery per aviso requirements mailbox and door notice restoration of procedural deadline postal carrier negligence

Cited Legislation

AI generated
art. 139 § 1 k.p.c.
doręczenia na podstawie art. 139 § 1 k.p.c. W tym czasie, od 26 lipca 2007 r.
art. 133 k.p.c.
było możliwe doręczenie właściwe (art. 133, art.
art. 135 k.p.c.
było możliwe doręczenie właściwe (art. 133, art. 135 i art. 137 k.p.c.) lub zastępcze (art.
art. 137 k.p.c.
135 i art. 137 k.p.c.) lub zastępcze (art.
art. 138 k.p.c.
art. 168 § 1 k.p.c.
Sąd Apelacyjny oddalił wniosek o przywrócenie terminu na podstawie art. 168 § 1 k.p.c.
art. 380 k.p.c.
art. 39816 k.p.c.
Dlatego Sąd Najwyższy na podstawie art. 39816 k.p.c. w związku z art.
art. 3941 § 3 k.p.c.
39821 oraz art. 3941 § 3 k.p.c. (por.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczególnego trybu doręczenia pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym

Cited Case Law

AI generated
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 1969 r., II CZ 208/68
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2000r., III CKN 1407/00
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 15 listopada 2000 r., IV CKN 1390/00
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 15 maja 2008 r., I CZ 35/08
wyroki Sądu Najwyższego z dnia 2 kwietnia 1996 r., I CRN 7/96
wyroki Sądu Najwyższego z dnia 11 czerwca 1997 r., I CKU 88/97
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 stycznia 2007 r., sygn. akt III UZ 12/06
postanowienie Najwyższego z dnia 17 stycznia 2006 r. I UZ 40/05
I CRN 7/96
Najwyższego z dnia 2 kwietnia 1996 r., I CRN 7/96, niepubl.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CZ 51/08

POSTANOWIENIE

Dnia 3 lipca 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący)

SSN Mirosław Bączyk

SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa M. S.

przeciwko W. O. i Towarzystwu Ubezpieczeń i Reasekuracji "W.(...)" Spółce Akcyjnej w

W. o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 lipca 2008 r.,

zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 19 marca 2008 r., sygn.

akt I ACa (…),

uchyla zaskarżone postanowienie

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 19 marca 2008 r. Sąd Apelacyjny oddalił wniosek powoda

M. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku tego Sądu z

dnia 29 czerwca 2007 r. i jednocześnie odrzucił skargę kasacyjną jako wniesioną po

upływie ustawowego terminu.

Jak wskazał Sąd Apelacyjny, odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został wysłany

na adres wskazany przez powoda. Pismo zostało dołączone do akt ze skutkiem

doręczenia na podstawie art. 139 § 1 k.p.c. W tym czasie, od 26 lipca 2007 r. powód

przebywał w Areszcie Śledczym w B. Nie interesował się biegiem sprawy, pomimo że

nie reprezentował go już fachowy pełnomocnik. To, zdaniem Sądu świadczyło o mało

starannym działaniu i nie jest wystarczające do wykazania braku winy. Z tej przyczyny

Sąd Apelacyjny oddalił wniosek o przywrócenie terminu na podstawie art. 168 § 1 k.p.c.

i odrzucił skargę kasacyjną z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia.

Powód wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego odrzucające jego

skargę kasacyjną, które w całości wypełniają zarzuty dotyczące odmowy przywrócenia

terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Podniósł że uznanie jego winy w

niedochowaniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest nieuzasadnione.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Doręczenie powodowi wyroku Sądu Okręgowego z uzasadnieniem nastąpiło

w sposób określony w art. 139 § 1 k.p.c. O skuteczności doręczenia per aviso można

mówić jedynie wówczas, gdy postępowanie listonosza uregulowane w tych przepisach

było uzasadnione zaistniałymi okolicznościami. Chodzi o powstanie sytuacji, gdy nie

było możliwe doręczenie właściwe (art. 133, art. 135 i art. 137 k.p.c.) lub zastępcze (art.

138 k.p.c.). Dolegliwe skutki procesowe, jakie wiążą się dla adresatów tego sposobu

doręczenia wymagają rygorystycznego przestrzegania wymogów przewidzianych w art.

139 k.p.c. oraz w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w

sprawie szczególnego trybu doręczenia pism sądowych przez pocztę w postępowaniu

cywilnym (Dz. U. Nr 62, poz. 697 ze zm.). W judykaturze przyjmuje się, że naruszenie

tych wymogów przez doręczyciela czyni doręczenie nieskutecznym (por. postanowienia

Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 1969 r., II CZ 208/68, OSNCP 1969, nr 9, poz. 164;

z dnia 23 listopada 2000r., III CKN 1407/00 niepubl.; z dnia 15 listopada 2000 r., IV CKN

1390/00, niepubl.; z dnia 15 maja 2008 r., I CZ 35/08, niepubl. oraz wyroki Sądu

Najwyższego z dnia 2 kwietnia 1996 r., I CRN 7/96, niepubl. i z dnia 11 czerwca 1997 r.,

I CKU 88/97, niepubl.). W związku z tym wskazać należy, że zgodnie z art. 139 § 1

k.p.c. oraz § 9 ust. 1 i 3 wymienionego rozporządzenia, skuteczność doręczenia per

aviso zależy od dwukrotnego umieszczenia w drzwiach mieszkania adresata lub

oddawczej skrzynce pocztowej zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki. Tego

wymagania

–

według treści

wypełnionego

formularza

odbioru

- nie

spełnia

pozostawienie przez doręczyciela dnia 30 lipca 2007 r. zawiadomienia „w firmie”.

Wzmianka tej treści poczyniona przez doręczyciela informuje jedynie o miejscu

pozostawienia zawiadomienia a nie o sposobie tego zawiadomienia. Nie wynika z niej

gdzie doręczyciel umieścił zawiadomienie dla adresata zwłaszcza, iż jednocześnie

zakreślił

przewidziane

w formularzu

mieszkania i w skrzynce pocztowej.

umieszczenie

zawiadomienia

na

drzwiach

W tym stanie rzeczy niedopuszczalne było uznanie za doręczoną przesyłki z dnia 26

lipca 2007 r. zawierającej odpis wyroku wraz z uzasadnieniem i w związku z tym

doręczeniem nie rozpoczął biegu termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wobec tego,

że do prawidłowego doręczenia odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem doszło 21

stycznia 2008 r., postępowanie wpadkowe zmierzające do przywrócenia było

bezprzedmiotowe.

Sąd Najwyższy przyjął, że rozpatrywane zażalenie oparte w całości na zarzutach

dotyczących nieuwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi

kasacyjnej, zawiera - w ten sposób wyrażony - wniosek umożliwiający na podstawie art.

380 k.p.c. w związku z art. 39821 oraz art. 3941 § 3 k.p.c. (por. postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 5 stycznia 2007 r., sygn. akt III UZ 12/06, OSNP 2008/3-4/50).

Dlatego Sąd Najwyższy na podstawie art. 39816 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3

k.p.c. uchylił

w całości zaskarżone

postanowienie

(por. postanowienie

Najwyższego z dnia 17 stycznia 2006 r. I UZ 40/05 OSNP 2007/3-4/57).

Sądu