Legislator Case Law & Legislation
IV CZ 50/15 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for renewal of proceedings due to missed five-year statutory deadline. The appeal was rejected because the claimant failed to file within the required period. The court held that the five-year limitation period expired and the claimant's mental health did not extend it. The appeal was rejected because the claimant failed to file within the required period. The court held that the five-year limitation period expired and the claimant's mental health did not extend it.

Case Number IV CZ 50/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's decision to reject a motion for renewal of proceedings. The appellant argued that the appeal was time-barred, but the court confirmed the motion was filed after the five-year deadline set by the Civil Procedure Code. The court ruled that the appellant's mental health condition did not justify extending the statutory time limit for filing the motion.

Legislator headnote

AI generated

Art. 408 k.p.c.; Art. 409 k.p.c. in conjunction with Art. 410 k.p.c.; Art. 328 § 2 k.p.c. in conjunction with Art. 361 k.p.c.: A motion for renewal of proceedings filed after the expiration of the five-year period prescribed by law is inadmissible, and a claimant's mental illness does not extend this period if they were represented by counsel.

Keywords

AI generated
motion for renewal five-year limitation civil procedure code mental health defense statutory deadline

Cited Legislation

AI generated
Art. 408 k.p.c.
W uzasadnieniu Sąd Apelacyjny wskazał, że skarga została wniesiona po upływie terminu, o którym mowa w art. 408 k.p.c. Skarżący zaskarżył powyższe postanowienie, zarzucając naruszenie art.
Art. 409 k.p.c. in conjunction with Art. 410 k.p.c.
Skarżący zaskarżył powyższe postanowienie, zarzucając naruszenie art. 409 k.p.c.
Art. 328 § 2 k.p.c. in conjunction with Art. 361 k.p.c.
oraz art. 328 § 2 k.p.c.
Art. 401 pkt 2 k.p.c.
Jednocześnie należy stwierdzić, że skargi nie oparto na podstawie w postaci braku należytej reprezentacji lub pozbawienia możności działania (art. 401 pkt 2 k.p.c.), co wyłączałoby działanie terminu określonego w art.
Art. 394 § 2 k.p.c.
skarżący był pozbawiony możności działania , zwłaszcza że był w niej reprezentowany przez adwokata z urzędu.Dlatego zażalenie podlegało oddaleniu, z obciążeniem powoda kosztami zastępstwa prawnego w postępowaniu zażaleniowym (art. 3941§ 2 w zw.
Art. 398 § 14 k.p.c.
Art. 98 § 1 k.p.c.
39814 i art. 98 § 1 k.p.c.).
§ 6 pkt 6, § 12 ust. 2 pkt 2, § 15, § 16 of the Minister of Justice Regulation of 28 September 2002 on fees for lawyers' activities
art. 408 k.p.c
W uzasadnieniu Sąd Apelacyjny wskazał, że skarga została wniesiona po upływie terminu, o którym mowa w art. 408 k.p.c.
art. 409 k.p.c
Skarżący zaskarżył powyższe postanowienie, zarzucając naruszenie art. 409 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
I ACa 1004/06
I ACa 1004/06, w sprawie z powództwa S.
V ACa 192/15
akt V ACa 192/15, oddala zażalenie; zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa 1.800 (jeden tysiąc osiemset) zł kosztów postępowania zażaleniowego; nakazuje wypłacić radcy prawnemu A.Ł.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CZ 50/15 POSTANOWIENIE Dnia 2 grudnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Górski (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Jan Górowski‎SSN Anna Kozłowska w sprawie ze skargi S. K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 5 stycznia 2007 r., sygn. I ACa 1004/06, w sprawie z powództwa S. K.‎przeciwko Skarbowi Państwa - Wojewodzie Kujawsko-Pomorskiemu‎o zapłatę,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 2 grudnia 2015 r.,‎zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Gdańsku‎z dnia 30 marca 2015 r., sygn. akt V ACa 192/15, oddala zażalenie; zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa 1.800 (jeden tysiąc osiemset) zł kosztów postępowania zażaleniowego; nakazuje wypłacić radcy prawnemu A.Ł. z kasy Sądu Apelacyjnego w Gdańsku kwotę 1.800 (jeden tysiąc osiemset) zł powiększoną o należną stawkę VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu udzielonej w postępowaniu zażaleniowym.

UZASADNIENIEPostanowieniem z dnia 30 marca 2015 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku odrzucił skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 5 stycznia 2007 r. W uzasadnieniu Sąd Apelacyjny wskazał, że skarga została wniesiona po upływie terminu, o którym mowa w art. 408 k.p.c. Skarżący zaskarżył powyższe postanowienie, zarzucając naruszenie art. 409 k.p.c. w zw. z art. 410 k.p.c. oraz art. 328 § 2 k.p.c. w zw. z art. 361 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Sąd Apelacyjny prawidłowo stwierdził, że skarga o wznowienie postępowania skierowana przeciwko prawomocnemu wyrokowi z dnia 5 stycznia 2007 r. została wniesiona po upływie pięcioletniego terminu wskazanego w art. 408 k.p.c., liczonego od dnia uprawomocnienia się tego wyroku, i z tego już powodu podlegała odrzuceniu.

Upływ terminu pięcioletniego wykluczał skargę o wznowienie w zakresie podstawy ujętej w art. 403 § 2 k.p.c. Jednocześnie należy stwierdzić, że skargi nie oparto na podstawie w postaci braku należytej reprezentacji lub pozbawienia możności działania (art. 401 pkt 2 k.p.c.), co wyłączałoby działanie terminu określonego w art. 408 k.p.c. Samo powołanie się na rozpoznanie choroby pod postacią schizofrenii, nie jest wystarczające do przyjęcia, że w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 5 stycznia 2007 r. skarżący był pozbawiony możności działania , zwłaszcza że był w niej reprezentowany przez adwokata z urzędu.Dlatego zażalenie podlegało oddaleniu, z obciążeniem powoda kosztami zastępstwa prawnego w postępowaniu zażaleniowym (art. 3941§ 2 w zw. z art. 39814 i art. 98 § 1 k.p.c.).

O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu zażaleniowym Sąd Najwyższy orzekł na podstawie § 6 pkt 6, § 12 ust. 2 pkt 2 , § 15, § 16 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 490).