Legislator Case Law & Legislation
IV CZ 41/10 AI generated

Supreme Court dismisses appeal as boundary dispute lacks statutory retrial grounds under Polish Civil Procedure Code.

Case Number IV CZ 41/10
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the appellant's appeal against the lower court's rejection of a retrial request in a boundary dispute. The appellant argued that a 1957 document regarding boundary errors justified a retrial, but the court found no statutory basis for such a request. The court ruled that the original 1958 decision was based on the legal status at that time, which the parties had not contested during the original survey, thereby precluding retrial under Article 403 of the Civil Procedure Code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 403 § 2 k.p.c.; Art. 398 § 14 k.p.c. in conjunction with Art. 394 § 1 § 3 k.p.c.: A request for retrial is inadmissible if it is not based on a statutory ground, such as the discovery of new facts or evidence that could have influenced the outcome.

Keywords

AI generated
boundary dispute retrial request statutory grounds civil procedure code legal status surveying errors appellant appeal

Cited Legislation

AI generated
Art. 403 § 2 k.p.c.
Zgodnie z art. 403 § 2 k.p.c., można żądać wznowienia postępowania w razie
Art. 398 § 14 k.p.c.
Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji (art. 398 14 w zw.
Art. 394 § 1 § 3 k.p.c.
Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji (art. 398 14 w zw. z art. 3941 §
art. 403 § 2 k.p.c
Zgodnie z art. 403 § 2 k.p.c., można żądać wznowienia postępowania w razie
art. 3941 § 3 k.p.c
Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji (art. 398 14 w zw. z art. 3941 §

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CZ 41/10

POSTANOWIENIE

Dnia 22 czerwca 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący)

SSN Marian Kocon (sprawozdawca)

SSN Hubert Wrzeszcz

w sprawie z wniosku J. T. i M. T.

przy uczestnictwie Agencji Nieruchomości Rolnych Oddziału Terenowego w O. Filii w S.,

Z. L., H. M., A. O. i A. K.

o rozgraniczenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 czerwca 2010 r.,

zażalenia uczestnika postępowania A. K.

na postanowienie Sądu Okręgowego w S. z dnia 18 marca 2010 r., sygn. akt I Ca (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 18 marca 2010 r. Sąd Okręgowy w S.

odrzucił skargę A. K. o wznowienie postępowania, w sprawie z wniosku J. T. i M. T., z

udziałem Agencji Nieruchomości Rolnych Oddziału Terenowego w O. Filia w S., Z. L., H.

M., A. O. i A. K., o rozgraniczenie. Sąd Okręgowy wskazał, że skarga nie jest oparta na

ustawowej podstawie wznowienia.

W zażaleniu skarżący zażądał uchylenia tego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie podlega oddaleniu. Sąd Okręgowy trafnie przyjął, że skarga o

wznowienie nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia.

Zgodnie z art. 403 § 2 k.p.c., można żądać wznowienia postępowania w razie

późniejszego wykrycia okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły

mieć wpływ na wynik sprawy. Przepis ten odnosi się do ewentualnych nieprawidłowości

w ramach podstawy faktycznej wyroku, rzutujących na jego treść.

Wbrew

stanowisku

żalącego,

okoliczności

uzasadniającej

wznowienie

postępowania nie stanowi pismo Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Geodezyjnego i

Kartograficznego mówiące o nieprawidłowościach w wykreśleniu granicy dokonanym w

1957 r. Zasadnie zauważył Sąd Okręgowy, że podstawą rozstrzygnięcia był stan prawny

z 1958 r., zgodny z ówczesnym stanem posiadania, którego właściciele nie

kwestionowali podczas przeprowadzanych wówczas prac mierniczych. O zgodności

przeprowadzonego rozgraniczenia z ówczesnym stanem posiadania świadczą również

względy, z których wyłączono możliwość zasiedzenia spornej części gruntu przez M. T. i

J. T., poprzedniczek prawnych żalącego.

Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji (art. 398 14 w zw. z art. 3941 §

3 k.p.c.).