Legislator Case Law & Legislation
IV CZ 35/15 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for non-allowed appeal on cassation judgment in simplified procedure.

Case Number IV CZ 35/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against the District Court's cassation judgment regarding a simplified procedure case. The plaintiff argued for the judgment's revocation, but the court found the appeal itself inadmissible because simplified procedure cases do not permit cassation appeals. The decision rests on the statutory prohibition against such appeals in this specific procedural track.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3941 § 11 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c.: In proceedings conducted under simplified procedure rules, an appeal for cassation against a cassation judgment of the court of the second instance is not admissible.

Keywords

AI generated
simplified procedure cassation appeal admissibility second instance procedural track

Cited Legislation

AI generated
Art. 3941 § 11 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. oraz art. 108 § 2 w zw. z art. 391 § 1, art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji. kc
Art. 3986 § 3 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 w zw.
Art. 108 § 2 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. oraz art. 108 § 2 w zw. z art. 391 § 1, art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji. kc
Art. 391 § 1 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. oraz art. 108 § 2 w zw. z art. 391 § 1, art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji. kc
Art. 39821 k.p.c.
391 § 1, art. 39821 i art.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
z art. 3941 § 3 k.p.c. oraz art.
art. 13 § 1 k.p.c
z uwagi na obowiązywanie także w drugiej instancji art. 13 § 1 k.p.c.
art. 3941 § 11 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. oraz art. 108 § 2 w zw. z art. 391 § 1, art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji. kc
art. 3941 § 3 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. oraz art. 108 § 2 w zw. z art. 391 § 1, art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji. kc

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CZ 35/15 POSTANOWIENIE Dnia 9 października 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Józef Frąckowiak‎SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z powództwa T. O.‎przeciwko Szkołe Wyższej w S.‎o zapłatę,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 października 2015 r.,‎zażalenia powoda na wyrok Sądu Okręgowego w G.‎z dnia 9 grudnia 2014 r., odrzuca zażalenie, pozostawiając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w G., wyrokiem z dnia 9 grudnia 2014 r., uchylił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w G. z dnia 7 kwietnia 2014 r. i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania.Zażaleniem wniesionym na powyższy wyrok, powód wniósł o jego uchylenie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji sprawa była rozpoznana w postępowaniu odrębnym, według przepisów o postępowaniu uproszczonym. Sąd drugiej instancji nie jest związany kwalifikacją o skierowaniu sprawy do postępowania odrębnego dokonaną zarówno zarządzeniem przewodniczącego sądu pierwszej instancji, jak również przez skład orzekający tego sądu.

W razie błędnej kwalifikacji przewodniczący w sądzie drugiej instancji powinien w razie potrzeby wydać odpowiednie zarządzenia, którymi z kolei nie jest związany skład orzekający sądu drugiej instancji. Wymagane jest, aby zawsze zmiana charakteru sprawy znalazła odzwierciedlenie w zarządzeniu przewodniczącego sądu drugiej instancji bądź postanowieniu tego sądu. Ze względu na aspekt celowościowy i ochronę praw stron procesowych nie jest zasadne założenie, że sąd rozpoznający sprawę w razie stwierdzenia, iż powinna ona podlegać rozpoznaniu według przepisów dotyczących innego rodzaju postępowania procesowego niż to, w którym była rozpoznawana wcześniej, może w sposób „płynny”, bez wydawana jakiejkolwiek decyzji procesowej, przystąpić do stosowania innych przepisów niż dotychczasowe.

Byłoby to rozwiązanie niekorzystne dla stron, które mogłyby być zaskakiwane dokonaną przez sąd orzekający zmianą oceny charakteru rozpoznawanej sprawy, skutkującą stosowaniem innych niż dotychczas przepisów postępowania. Podstawę normatywną tych obowiązków sądów stanowi art. 201 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 397 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. z uwagi na obowiązywanie także w drugiej instancji art. 13 § 1 k.p.c. Dopóki sąd nie wyda postanowienia, dopóty jest ona rozpoznawana w tym postępowaniu, do którego skierował ją przewodniczący (por. uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego z dnia 19 kwietnia 2007 r., III CZP 11/07, OSNC 2008, nr 2, poz. 23).W drugiej instancji sprawa została skierowana do rozpoznania przez przewodniczącego Sądu Okręgowego w składzie jednoosobowym bez zmiany dotychczasowej kwalifikacji charakteru sprawy, a po odroczeniu pierwszej rozprawy została ona ponownie skierowana na rozprawę w składzie trzyosobowym, ale bez wydania zarządzenia o rozpoznaniu sprawy w innego rodzaju postępowania niż dotychczas.

Również skład orzekający nie wydał w tym przedmiocie żadnego postanowienia. W tych okolicznościach należy przyjąć, że w postępowaniu apelacyjnym nie wydano zarządzenia przewodniczącego Sądu Okręgowego albo postanowienia tego Sądu o zmianie dotychczasowej kwalifikacji charakteru sprawy rozpoznawanej w postępowaniu uproszczonym.W sprawach rozpoznanych w postępowaniu uproszczonym nie jest dopuszczalne wniesienie zażalenia przewidzianego w art. 3941 § 11 k.p.c. na wyrok kasatoryjny sądu drugiej instancji (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 lutego 2015 r., III CZ 7/15, OSNC 2015, nr 6, poz. 79 oraz z dnia 17 kwietnia 2015 r., III CZ 15/15, nie publ.).

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. oraz art. 108 § 2 w zw. z art. 391 § 1, art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji. kc