Legislator Case Law & Legislation
IV CZ 137/12 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on costs, leaving cost determination to the first-instance court.

Case Number IV CZ 137/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court corrected a clerical error regarding the plaintiff's address and remitted the case to the lower court for a final decision on litigation costs. The appellant argued that the appellate court should have decided on costs itself, while the respondent contended the appellate court lacked jurisdiction under specific procedural articles. The court ruled that when an appellate court sets aside a judgment and remands the case, it must leave the cost determination to the first-instance court to ensure the final judgment addresses the main dispute.

Legislator headnote

AI generated

Art. 108 § 2 k.p.c.; Art. 386 § 2, 4 k.p.c.; Art. 98 § 1, 100 k.p.c.; Art. 108 § 1 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c.; Art. 39815 § 1 k.p.c.; Art. 350 § 1, 3 k.p.c.; Art. 39821 k.p.c.: When a court of appeal sets aside a judgment and remands the case for retrial, it must leave the determination of appeal costs to the court of first instance.

Keywords

AI generated
costs of proceedings appellate jurisdiction remand for retrial final judgment procedural competence

Cited Legislation

AI generated
Art. 108 § 2 k.p.c.
o przepis art. 108 § 2 k.p.c., ewentualnie na podstawie art.
Art. 386 § 2, 4 k.p.c.
ponownego rozpoznania (art. 386 § 2 i 4 k.p.c.) pozostawia mu rozstrzygnięcie
Art. 98 § 1 k.p.c.
kosztów postępowania, reguły odpowiedzialności za wynik procesu (art. 98 § 1 i art.
Art. 100 k.p.c.
Art. 108 § 1 k.p.c.
o przepis art. 108 § 2 k.p.c., ewentualnie na podstawie art.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw.
Art. 39815 § 1 k.p.c.
z art. 39815 § 1 k.p.c. postanowił jak wyżej.
Art. 350 § 1, 3 k.p.c.
siedziby powoda w zaskarżonym postanowieniu sprostowano w oparciu o art. 350
Art. 39821 k.p.c.
§ 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 39821 k.p.c.
art. 102 k.p.c
odstąpienie na podstawie art. 102 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CZ 137/12

POSTANOWIENIE

Dnia 20 grudnia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jan Górowski (przewodniczący)

SSN Zbigniew Kwaśniewski

SSN Anna Owczarek (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa R. Przedsiębiorstwa Budowlanego I. R. Spółki Jawnej w K.

przeciwko Mieszkaniowej Spółdzielni Budownictwa Ekologicznego w upadłości

likwidacyjnej z siedzibą w G.

o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 20 grudnia 2012 r.,

zażalenia strony pozwanej

na orzeczenie o kosztach procesu zawarte w punkcie drugim postanowienia

Sądu Okręgowego

z dnia 23 lutego 2012 r.,

1) prostuje oczywistą omyłkę w oznaczeniu siedziby powoda

w zaskarżonym postanowieniu z "K. " na "K. " we

właściwym przypadku;

2) zmienia punkt 2) zaskarżonego postanowienia w ten

sposób,

że

pozostawia

rozstrzygnięcie

o

kosztach

postępowania zażaleniowego sądowi pierwszej instancji.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 23 lutego 2012 r. na skutek zażalenia

powoda R. Przedsiębiorstwa Budowlanego I. R. Sp. j. w K. na postanowienie Sądu

Rejonowego

z

dnia

21 października

2011

r.

w

przedmiocie

umorzenia

postępowania uchylił zaskarżone postanowienie oraz zasądził od pozwanej

Mieszkaniowej Spółdzielni Budownictwa Ekologicznego w G. na rzecz powoda

kwotę 17.140 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

Zażalenie na powyższe orzeczenie w części dotyczącej rozstrzygnięcia

o kosztach postępowania wniosła pozwana. Dochodząc uchylenia postanowienia

i pozostawienia rozstrzygnięcia co do nich sądowi pierwszej instancji w orzeczeniu

kończącym postępowanie w sprawie, ewentualnie zmiany postanowienia poprzez

odstąpienie na podstawie art. 102 k.p.c. od obowiązku zwrotu kosztów

postępowania przez pozwaną na rzecz powoda, ewentualnie zmiany poprzez

zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego na rzecz powoda

i obciążenia

kosztami

postępowania

Skarb

Państwa,

ponadto

przyznania

skarżącemu zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego wg norm przepisanych

skarżąca wskazała, iż Sąd Okręgowy uwzględniając zażalenie uchylił wadliwe

orzeczenie Sądu Rejonowego, a z rozstrzygnięcia o kosztach wynika, że

odpowiedzialnością za wynik postępowania zażaleniowego obciążył skarżącego,

choć wydanie błędnego orzeczenia obciąża Sąd a nie stronę. Pozwana zarzuciła,

że Sąd Okręgowy powinien rozstrzygnąć w przedmiocie kosztów w oparciu

o przepis art. 108 § 2 k.p.c., ewentualnie na podstawie art. 102 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył:

Przepis art. 108 § 2 k.p.c. stanowi, że sąd drugiej instancji, uchylając

zaskarżone orzeczenie i przekazując sprawę sądowi pierwszej instancji do

ponownego rozpoznania (art. 386 § 2 i 4 k.p.c.) pozostawia mu rozstrzygnięcie

o kosztach postępowania w instancji odwoławczej. Norma powyższa jest realizacją

zasady

akcesoryjności

orzeczenia

o

kosztach

postępowania

względem

rozstrzygnięcia w przedmiocie żądania pozwu oraz, wiodącej w odniesieniu do

kosztów postępowania, reguły odpowiedzialności za wynik procesu (art. 98 § 1 i art.

100 k.p.c.). Konsekwentnie, niezależnie od wyniku postępowania odwoławczego,

orzeczenie

o

sposobie

rozliczenia

związanych

z

nim

kosztów

będzie

podporządkowane zasadzie rozstrzygnięcia co do istoty sporu, od której ustawa

z oznaczonych przyczyn dopuszcza wyjątki (m.in. art. 101, 102, 103 k.p.c.),

i nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie (art. 108 § 1 zd. 1

k.p.c.). Sąd Okręgowy, który wydał postanowienie kasatoryjne, z uwagi na

przedmiot i skutki procesowe zrównane z orzeczeniem o uchyleniu orzeczenia

i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania, rozstrzygając o zwrocie kosztów

postępowania zażaleniowego naruszył zakres kognicji wynikający ze wskazanych

przepisów.

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw.

z art. 39815 § 1 k.p.c. postanowił jak wyżej. Oczywistą omyłkę w oznaczeniu

siedziby powoda w zaskarżonym postanowieniu sprostowano w oparciu o art. 350

§ 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 39821 k.p.c.