Legislator Case Law & Legislation
IV CZ 121/10 AI generated

Supreme Court allows retrial for adverse possession case due to court's error regarding legal representation validity.

Case Number IV CZ 121/10
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court overturned the District Court's dismissal of a retrial request in an adverse possession dispute. The lower court rejected the claim because the plaintiff alleged she was not notified of the appeal hearing, despite having a lawyer present. The Supreme Court found the District Court erred by accepting notification through a lawyer whose power of attorney was invalid for this specific case, as it only covered a different inheritance matter. Consequently, the case was remanded for a new decision on whether the procedural defect warrants a retrial.

Legislator headnote

AI generated

Art. 401 ust. 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 398 § 1 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.: A court's failure to recognize that a party acted without valid representation for a specific proceeding constitutes a ground for retrial if it deprived the party of the ability to act.

Keywords

AI generated
adverse possession retrial request legal representation power of attorney procedural defect notification of hearing Supreme Court

Cited Legislation

AI generated
Art. 401 ust. 1 pkt 2 k.p.c.
na skutek naruszenia przepisów prawa (art. 401 pkt 2 k.p.c.).
Art. 398 § 1 k.p.c.
postanowienia (art. 39815 § 1 w związku z art.
Art. 394 § 3 k.p.c.
39815 § 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).
art. 401 pkt 2 k.p.c
na skutek naruszenia przepisów prawa (art. 401 pkt 2 k.p.c.).
art. 3941 § 3 k.p.c
39815 § 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CZ 121/10

POSTANOWIENIE

Dnia 17 lutego 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marian Kocon (przewodniczący)

SSN Krzysztof Strzelczyk

SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca)

ze skargi uczestniczki postępowania K. G.

o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem

Sądu Okręgowego w Ł.

z dnia 22 kwietnia 2010 r.,

w sprawie z wniosku W. Z.

przy uczestnictwie K. G., C. W., M. W., M. W. i Agencji Nieruchomości Rolnych

w W. Oddziału Terenowego w O.

o stwierdzenie zasiedzenia,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 17 lutego 2011 r.,

zażalenia uczestniczki postępowania K. G.

na postanowienie Sądu Okręgowego w Ł.

z dnia 7 czerwca 2010 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę Sądowi

Okręgowemu w Ł. do ponownego rozpoznania, pozostawiając

temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania

zażaleniowego.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Ł. odrzucił skargę

o wznowienie postępowania.

Z uzasadnienia postanowienia wynika, że K. G. wniosła skargę o wznowienie

postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w

Ł. z dnia 22 kwietnia 2010 r., oddającego apelację w sprawie o zasiedzenie

nieruchomości. W uzasadnieniu skargi podniosła, że nie była zawiadomiona o

terminie rozprawy apelacyjnej. Ponadto prawidłowe rozstrzygnięcie sprawy – jej

zdaniem – wymagało przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego geodety i

przesłuchania świadków.

Opierając się na analizie treści skargi o wznowienie postępowania, Sąd

Okręgowy uznał, że K. G. domaga się wznowienia postępowania z powodu

nieważności postępowania, spowodowanej pozbawieniem jej możności działania

na skutek naruszenia przepisów prawa (art. 401 pkt 2 k.p.c.). Zdaniem Sądu

wskazana podstawa wznowienia nie zachodzi. Wnosząca skargę nie wykazała

bowiem, aby została całkowicie pozbawiona możności działania w sprawie.

Ponadto podkreślił, że – wbrew twierdzeniom skargi – o terminie rozprawy

apelacyjnej został zawiadomiony pełnomocnik wnoszącej skargę o wznowienie

postępowania. Nie ma także podstaw do przyjęcia, że pominięcie środków

dowodowych stanowi ustawową podstawę wznowienia postępowania.

W zażaleniu pełnomocnik skarżącej zarzucił, że znajdujące się w aktach

pełnomocnictwo procesowe nie dotyczy sprawy o zasiedzenie. W konkluzji

zażalenia

wniósł

o

zmianę

zaskarżonego

postanowienia

i

wznowienie

postępowania bądź o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Z akt sprawy o zasiedzenie wynika, że Sąd Rejonowy w Z. w dniu 17

listopada 2009 r. uznał, że W. Z. nie jest pełnomocnikiem skarżącej i pozostałych

uczestników postępowania C. W., M. W. i M. W., ponieważ przedłożone przez nią

pełnomocnictwo procesowe (k. 7 akt) dotyczy sprawy o stwierdzenie nabycia

spadku, a nie sprawy o zasiedzenie (k. 28). W. Z., mimo zobowiązania Sądu, nie

przedłożyła właściwych pełnomocnictw procesowych. W konsekwencji skarżąca

działała przed Sądem Rejonowym osobiście i jako pełnomocnik – na podstawie

przełożonych w sprawie pełnomocnictw w dniu 30 listopada 2009 r. – C. W., M. W. i

M. W. W aktach sprawy nie ma dowodu zawiadomienia skarżącej o terminie

rozprawy apelacyjnej, a mino tego Sąd odwoławczy stwierdził, że została ona

prawidłowo zawiadomiona o rozprawie (k. 112).

Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia nie wynika, dlaczego Sąd

Okręgowy w przedstawionych okolicznościach – wbrew stanowisku Sądu

Rejonowego co do pełnomocnictwa przedłożonego w sprawie przez W. Z. – uznał,

że

„skarżąca

była

prawidłowo

zawiadomiona

o terminie

rozprawy

za

pośrednictwem ustanowionego w sprawie pełnomocnika w osobie siostry W. Z.”. W

tej sytuacji nie można odeprzeć podniesionego przez skarżącą zarzutu, że Sąd

Okręgowy uznał, iż nie zachodzi wskazana przez nią podstawa do wznowienia

postępowania na skutek błędnego przyjęcia, że działała ona w postępowaniu

apelacyjnym z pełnomocnikiem procesowym.

Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji

postanowienia (art. 39815 § 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).