Legislator Case Law & Legislation
IV CZ 112/09 AI generated

Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because the disputed property value falls below the statutory threshold for cassation.

Case Number IV CZ 112/09
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a spouse regarding the division of marital property. The lower court had rejected the appeal, arguing that the disputed asset's value was insufficient to meet the statutory threshold for cassation proceedings. The Supreme Court agreed, noting that while the case involved property division, the specific value of the contested item did not satisfy the minimum requirement for admissibility under the Civil Procedure Code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c.; Art. 618 § 1, 2, 3 k.p.c.; Art. 567 § 3 k.p.c.; Art. 688 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c.; Art. 398 § 1 k.p.c.: A cassation appeal in a property division case is inadmissible if the value of the disputed subject matter is lower than the statutory minimum threshold.

Keywords

AI generated
cassation appeal property division marital property admissibility threshold Civil Procedure Code value of subject matter inadmissible appeal

Cited Legislation

AI generated
Art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c.
w art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c., skarga kasacyjna jako niedopuszczalna podlegała
Art. 618 § 1 k.p.c.
prawnym jest typową sprawą o prawo własności w rozumieniu art. 618 § 1 k.p.c. (por.
Art. 618 § 2 k.p.c.
prawnym jest typową sprawą o prawo własności w rozumieniu art. 618 § 1 k.p.c.
Art. 618 § 3 k.p.c.
prawnym jest typową sprawą o prawo własności w rozumieniu art. 618 § 1 k.p.c.
Art. 567 § 3 k.p.c.
wspólności majątkowej, zgodnie z art. 567 § 3 k.p.c., stosuje się odpowiednio przepisy o
Art. 688 k.p.c.
dziale spadku, a do działu spadku zaś zgodnie z art. 688 k.p.c. stosuje się odpowiednio
Art. 3941 § 3 k.p.c.
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.
Art. 398 § 1 k.p.c.
art. 5191 § 2 k.p.c
postanowienia zarzucając naruszenie art. 5191 § 2 k.p.c., przez błędne przyjęcie, że
art. 618 § 1 k.p.c
prawnym jest typową sprawą o prawo własności w rozumieniu art. 618 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
II CZ 13/01
Appeal dismissed; appeal barred in co-ownership termination proceedings under Polish Civil Procedure Code due to low value.
III CZP 175/92
uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 1993 r. III CZP 175/92,

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CZ 112/09

POSTANOWIENIE

Dnia 14 stycznia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący)

SSN Marian Kocon (sprawozdawca)

SSN Dariusz Zawistowski

w sprawie z wniosku B. L.

przy uczestnictwie P. L.

o podział majątku wspólnego,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 14 stycznia 2010 r.,

zażalenia uczestnika postępowania

na postanowienie Sądu Okręgowego w W.

z dnia 24 września 2009 r., sygn. akt I Ca (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 24 września 2009 r. Sąd Okręgowy w W.

odrzucił skargę kasacyjną w sprawie o podział majątku od postanowienia Sądu

Okręgowego w W. z dnia 25 czerwca 2009 r. Skarżący wniósł o uchylenie tego

postanowienia zarzucając naruszenie art. 5191 § 2 k.p.c., przez błędne przyjęcie, że

przedmiotem rozpoznania była sprawa z zakresu prawa rodzinnego o podział majątku, a

nie sprawa z zakresu prawa rzeczowego o uzgodnienie treści księgi wieczystej z

rzeczywistym stanem prawnym.

W zażaleniu uczestnik wniósł o uchylenie powyższego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skład Sądu Najwyższego podziela stanowisko i argumentację wyrażone w

postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2001r. II CZ 13/01 (OSNC 2001, nr

12, poz.181), iż spór o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem

prawnym jest typową sprawą o prawo własności w rozumieniu art. 618 § 1 k.p.c. (por.

uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 1993 r. III CZP 175/92,

OSNC 1993, nr 6, poz. 111), i jako taki podlega rozpoznaniu w sprawie o zniesienie

współwłasności. Przepis art. 618 § 1 k.p.c. wskazuje na trzy kategorie sporów między

współwłaścicielami, które podlegają rozpoznaniu i rozstrzygnięciu w postępowaniu o

zniesienie współwłasności, przy czym nierozpoznanie ich w tym postępowaniu

powoduje, że nie można ich potem rozstrzygać w sprawie oddzielnej (art. 618 § 3

k.p.c.). Są to spory o prawo żądania zniesienia współwłasności i o prawo własności,

oraz wzajemne roszczenia z tytułu posiadania rzeczy. W konsekwencji należy uznać, że

od

postanowienia

sądu

drugiej

instancji

wydanego

w

sprawie

o

zniesienie

współwłasności, którego przedmiotem jest rozstrzygnięcie sporu przewidzianego w art.

618 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna przysługuje, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia

wynosi co najmniej sto pięćdziesiąt tysięcy złotych.

Powyższa argumentacja ma również zastosowanie w niniejszym postępowaniu,

jako że do postępowania o podział majątku pomiędzy małżonkami po ustaniu

wspólności majątkowej, zgodnie z art. 567 § 3 k.p.c., stosuje się odpowiednio przepisy o

dziale spadku, a do działu spadku zaś zgodnie z art. 688 k.p.c. stosuje się odpowiednio

przepisy dotyczące zniesienia współwłasności, a w szczególności art. 618 § 2 i 3 k.p.c.

Mając na uwadze, że wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż kwota wymieniona

w art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c., skarga kasacyjna jako niedopuszczalna podlegała

odrzuceniu.

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art.

39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.