Legislator Case Law & Legislation
IV CSK 472/17 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue under Art. 3989 § 1 k.p.c.

Case Number IV CSK 472/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland refused to accept the appellant's cassation appeal for examination. The appellant argued that the lower court misinterpreted Article 484 § 2 of the Civil Code regarding contractual penalty mitigation, but failed to demonstrate a significant legal issue or serious interpretative doubts. The court ruled that the appellant's arguments merely restated the single ground of appeal without meeting the strict requirements for a significant legal question under Article 3989 § 1 of the Code of Civil Procedure.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court accepts a cassation appeal only if a significant legal issue exists, creating serious doubts or divergences in case law, or if the appeal is obviously justified.

Keywords

AI generated
significant legal issue cassation appeal Civil Code penalty interpretative doubts Code of Civil Procedure

Cited Legislation

AI generated
Art. 484 § 2 k.c.
z dnia 10 maja 2017 r., opartej na podstawie naruszenia art. 484 § 2 k.c. przez jego błędną wykładnię, powód R.
Art. 3989 § 1 k.p.c.
39813 § 2 k.p.c.).Skarżący nie przedstawił zatem ani istotnego zagadnienia prawnego, ani jego właściwego uzasadnienia, co oznacza, że nie wykazał przyczyny przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
39813 § 2 k.p.c.).Skarżący nie przedstawił zatem ani istotnego zagadnienia prawnego, ani jego właściwego uzasadnienia, co oznacza, że nie wykazał przyczyny przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.
Art. 39813 § 2 k.p.c.
art. 484 § 2 k.c
z dnia 10 maja 2017 r., opartej na podstawie naruszenia art. 484 § 2 k.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
39813 § 2 k.p.c.).Skarżący nie przedstawił zatem ani istotnego zagadnienia prawnego, ani jego właściwego uzasadnienia, co oznacza, że nie wykazał przyczyny przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
W skardze brak argumentacji prawnej odpowiedniej dla wykazania powołanej przez skarżącego przyczyny przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 39813 § 2 k.p.c
art. 3989 § 2 k.p.c
39813 § 2 k.p.c.).Skarżący nie przedstawił zatem ani istotnego zagadnienia prawnego, ani jego właściwego uzasadnienia, co oznacza, że nie wykazał przyczyny przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CSK 472/17 POSTANOWIENIE Dnia 14 marca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z powództwa R. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G.‎przeciwko M. W.Spółce Akcyjnej w W.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 marca 2018 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w G.‎z dnia 10 maja 2017 r., sygn. akt V ACa …/16, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

UZASADNIENIE

W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w G. z dnia 10 maja 2017 r., opartej na podstawie naruszenia art. 484 § 2 k.c. przez jego błędną wykładnię, powód R. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w G. uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania „występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, a mianowicie: czy istnieją podstawy do dokonania miarkowania kary umownej na podstawie przepisu art. 484 § 2 k.c. w związku z występowania po stronie Powoda opóźnienia, a nie zwłoki w wykonaniu zobowiązania, związanego z brakiem współpracy Pozwanego oraz zawinieniem występującym po jego stronie, a także faktem niezaistnienia jakiejkolwiek szkody po stronie Pozwanego.”Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).

Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może zostać osiągnięty jedynie przez powołanie i właściwe uzasadnienie istnienia wymienionych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi do rozpoznania następuje na podstawie oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają przyczynom kasacyjnym wymienionym w art. 3989 § 1 k.p.c. Sposób, w jaki należy prawidłowo uzasadnić wniosek, był przedmiotem licznych wypowiedzi Sądu Najwyższego. W skardze brak argumentacji prawnej odpowiedniej dla wykazania powołanej przez skarżącego przyczyny przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Wykazanie jej wymaga, poza sformułowaniem określonego problemu prawnego o charakterze abstrakcyjnym i powołaniem przepisów, które stanowiły źródło jego powstania, zaprezentowania stosownej argumentacji prawnej przekonującej o istnieniu na tle tego problemu rozbieżnych ocen prawnych, a także świadczącej o poważnych trudnościach w jego rozwiązaniu, ponadto wskazania, dlaczego jest ono istotne (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 12 grudnia 2013 r., IV CSK 384/13, niepubl.).

Powód uzasadniając wniosek nie uwzględnił tych wymagań i nie przedstawił argumentacji prawnej, która mogłaby przekonać, że w sprawie pojawił się istotny, abstrakcyjny problem prawny, budzący poważne wątpliwości i wymagający rozwiązania przez Sąd Najwyższy. Uzasadnienie wniosku zostało sformułowane w sposób odpowiadający uzasadnieniu podstawy kasacyjnej i zawiera wyłącznie argumenty dotyczące zasadności jedynego zarzutu, na którym skarga została oparta. Przedstawiona przez skarżącego kwestia nie jest istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., lecz stanowi jedynie zmodyfikowaną postać postawionego zarzutu i sprowadza się do pytania o możliwość zastosowania powołanego w skardze przepisu prawa materialnego w określonym stanie faktycznym, który zresztą odbiega od stanu faktycznego ustalonego przez Sąd drugiej instancji.

Ustalenia poczynione w postępowaniu apelacyjnym pozostały niewzruszone ze względu na brak w skardze podstawy naruszenia przepisów postępowania, a zatem były dla Sądu Najwyższego wiążące (art. 39813 § 2 k.p.c.).Skarżący nie przedstawił zatem ani istotnego zagadnienia prawnego, ani jego właściwego uzasadnienia, co oznacza, że nie wykazał przyczyny przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania kasacyjnego nie orzeczono, gdyż wniosek o ich zasądzenie został połączony jedynie z wnioskiem o oddalenie skargi. kcjw