Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue regarding inheritance acquisition under Polish Civil Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by a company against a lower court's decision on inheritance acquisition. The appellant argued that the interpretation of Article 509 of the Civil Code regarding the transfer of claims was legally significant, but the court found no such issue. The court determined that the lower court's decision was based on a specific contractual interpretation of the loan agreement rather than an erroneous statutory interpretation, and thus the appeal lacked the necessary legal grounds for review.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if the appellant demonstrates a significant legal issue, serious doubts in legal interpretation, or procedural invalidity; mere disagreement with the lower court's interpretation of a contract does not constitute a significant legal issue.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CSK 467/14 POSTANOWIENIE Dnia 12 lutego 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk w sprawie z wniosku A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. przy uczestnictwie M. J. B. i K. D. o stwierdzenie nabycia spadku po M. D.,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 lutego 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania M. J. B.od postanowienia Sądu Okręgowego w S.z dnia 27 lutego 2014 r., sygn. akt V Ca (…), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2) zasądza od uczestniczki postępowania M. J. B. na rzecz wnioskodawcy kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania przed Sądem Najwyższym.
UZASADNIENIE
Określone w art. 3984 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które – zgodnie z art. 3989 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. - będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Uczestniczka M. J. B. we wniesionej skardze kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 27 lutego 2014 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparła na przesłankach wskazanych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne oraz aby skarga uczestniczki była oczywiście uzasadniona.
Przedstawione w skardze kasacyjnej zagadnienie prawne wiążące się z problematyką wykładni art. 509 k.c. w istocie nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, gdyż interpretacja tego przepisu nie budzi większych wątpliwości. Przyczyną uzasadniającą wydanie kwestionowanego przez skarżącą rozstrzygnięcia Sądu drugiej instancji nie była bowiem błędna – według zarzutu skarżącej - wykładnia art. 509 k.c., lecz określona przyjęta przez Sąd drugiej instancji interpretacja postanowień umowy pożyczki z dnia 3 lipca 2007 r., według której nie zawierała ona zastrzeżenia umownego ograniczającego możliwość dokonania przelewu wierzytelności z niej wynikających.
Skarga kasacyjna nie zawiera zarzutu zmierzającego do zakwestionowania prawidłowości przyjętej przez Sąd wykładni tej umowy, lecz bezpośrednio zmierza do zakwestionowania prawidłowości zastosowania w okolicznościach sprawy art. 509 k.c.Z tej też przyczyny nie można także przyjąć, aby skarga kasacyjna była oczywiście uzasadniona, co ma miejsce wtedy, gdy zasadność zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej wynika prima facie, bez głębszej analizy prawnej. Dotyczy to więc jedynie uchybień przepisom prawa materialnego albo procesowego, zarzucanym sądowi drugiej instancji w skardze kasacyjnej, o charakterze elementarnym polegających w szczególności na oparciu rozstrzygnięcia na wykładni przepisu oczywiście sprzecznej z jednolitą i ugruntowaną jego wykładnią przyjmowaną w orzecznictwie i nauce prawa, na zastosowaniu przepisu, który już nie obowiązywał względnie na oczywiście błędnym zastosowaniu określonego przepisu w ustalonym stanie faktycznym.
Uzasadnienie wniosku nie zawiera przekonywującego wywodu prawnego o zaistnieniu takiego stanu rzeczy w stosunku do zaskarżonego skargą kasacyjną orzeczenia.Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę – w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 520 § 3 k.p.c. oraz art. 391 § 1 i 3 k.p.c., art. 39821 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. z uwzględnieniem przepisów § 12 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 2 ust. 2 i § 8 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (jedn. tekst:
Dz. U. z 2013 r., poz. 490).