Legislator Case Law & Legislation
IV CSK 436/16 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue or obvious merit under Polish Civil Procedure Code.

Case Number IV CSK 436/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal against a lower court judgment regarding insurance claims. The appellant argued that the Civil Code provisions on informal cohabitation relationships required clarification due to conflicting judicial interpretations. The court found that the appellant failed to demonstrate a significant legal issue or prove the appeal was obviously meritorious. Consequently, the appeal was rejected, and the appellant was not exempted from bearing the costs of the cassation proceedings.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: The Supreme Court accepts a cassation appeal only if a significant legal issue exists, creating serious doubts or divergences in case law, or if the appeal is obviously meritorious; mere disagreement with the lower court's interpretation of the law does not suffice.

Keywords

AI generated
cassation appeal significant legal issue divergent case law obvious merit Civil Procedure Code informal cohabitation insurance liability

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c.
Powódka nie wykazała również przesłanki, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c.
Powódka nie wykazała również przesłanki, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c.
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 102 k.p.c.
O kosztach postępowania ze skargi rozstrzygnięto stosownie do art. 102 w zw.
art. 391 § 1 k.p.c.
art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powódce z urzędu w postępowaniu kasacyjnym orzeczono na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.
rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.
art. 472 k.c
z art. 472 k.c., powódka J.
art. 3989 § 1 k.p.c
Powódka nie wykazała również przesłanki, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CSK 436/16 POSTANOWIENIE Dnia 14 lutego 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z powództwa J. R. C. O. ‎przeciwko A. N. M. i Towarzystwu Ubezpieczeń i Reasekuracji "W." Spółce Akcyjnej w W. ‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 lutego 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w [...]‎z dnia 29 stycznia 2016 r., sygn. akt I ACa [...], I. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; II. przyznaje radcy prawnemu E. S. ze Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w [...] kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) zł, powiększoną o należny podatek od towarów i usług, z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powódce w postępowaniu kasacyjnym;III. nie obciąża powódki kosztami postępowania kasacyjnego na rzecz pozwanego.

UZASADNIENIE

W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 29 stycznia 2016 r., opartej na podstawie naruszenia prawa materialnego - art. 405 w zw. z art. 410 § 1 i 2 oraz art. 471 w zw. z art. 472 k.c., powódka J. C. O. uzasadniła wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania „potrzebą wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości, wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, tj. art. 405 w zw. z art. 410 § 1 i 2 k.c. w kontekście rozliczeń z tytułu stosunków majątkowych osób pozostających w związkach nieformalnych - konkubinatach”, a jednocześnie oczywistą zasadnością skargi.Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).

Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może zostać osiągnięty jedynie przez powołanie i właściwe uzasadnienie istnienia wymienionych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi do rozpoznania następuje na podstawie oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają przyczynom kasacyjnym wymienionym w art. 3989 § 1 k.p.c.Powołana przez skarżącą przyczyna, określona w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c., nie została wykazana.Przedmiotem ustaleń i ocen istotnych dla rozstrzygnięcia w obecnym postępowaniu było to, czy zachodziło duże prawdopodobieństwo wygrania przez powódkę procesu, z którego niekorzystnym wynikiem wiązała roszczenie odszkodowawcze skierowane przeciwko pełnomocnikowi procesowemu.

Sąd Apelacyjny stwierdził brak podstaw do uznania, że ustalenia faktyczne poczynione w tamtej sprawie byłyby dla powódki korzystne, gdyby jej pełnomocnik wywiązał się ze swoich obowiązków w należyty sposób. Stwierdził też, że przy różnym możliwym sposobie wykładni art. 405 k.c. przyjęcie przez sąd w przegranym poprzednio przez skarżącą procesie jednej z możliwych interpretacji, i to dominującej w nowszym orzecznictwie, także nie dawało podstaw do oceny, że z dużym prawdopodobieństwem skarżąca zdołałaby to stanowisko zakwestionować i uzyskać korzystny dla siebie wyrok.Z punktu widzenia roszczenia dochodzonego w obecnej sprawie decydujące znaczenie miało nie to, za jaką wykładnią należało się opowiedzieć, lecz to czy przy występujących rozbieżnościach orzecznictwa, w zależności od istniejących okoliczności, można było z dużym prawdopodobieństwem postawić pozytywną prognozę co do wyniku procesu.

Z tych względów powołanie się na rozbieżności w wykładni art. 405 k.c. nie świadczyło o wykazaniu przyczyny uzasadniającej przyjęcie skargi do rozpoznania. Powódka nie wykazała również przesłanki, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Powołując się na oczywistą zasadność skargi, skarżąca nie uzasadniła twierdzenia o jej wystąpieniu stosowną argumentacją prawną, która zmierzałaby do wykazania kwalifikowanego, ewidentnego naruszenia powołanych w skardze przepisów prawa, możliwego do stwierdzenia bez merytorycznej analizy zaskarżonego orzeczenia oraz podstaw skargi (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49, z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07 i z dnia 11 sierpnia 2011 r., IV CSK 163/11, niepubl.).

Uzasadnienie wniosku powódki o przyjęcie skargi do rozpoznania z powodu jej oczywistej zasadności sprowadza się do powtórzenia zarzutów skargi oraz skróconej wersji ich uzasadnienia, pomimo że Sąd Najwyższy wyjaśnił, iż uzasadnienie wniosku oraz podstaw skargi to dwa niezależne i samodzielne jej elementy konstrukcyjne, które pełnią różne funkcje, wymagają zatem przedstawienia odrębnej i odmiennej argumentacji prawnej (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00, OSNC 2001, nr 3, poz. 52 oraz z dnia 3 grudnia 2003 r., I CK 421/03, Prok. i Pr. 2004, nr 2, poz. 38).

Podstawy skargi oraz ich uzasadnienie samodzielnie służą wykazaniu, że skarga jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie, nie zaś, że zasadność ta ma oczywisty, a zatem kwalifikowany charakter. W uzasadnieniu wniosku nie został uwzględniony aspekt „oczywistości” zarzucanych naruszeń prawa, która mogłaby ewentualnie prowadzić do stwierdzenia oczywistej zasadności skargi.Z tych względów, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania ze skargi rozstrzygnięto stosownie do art. 102 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powódce z urzędu w postępowaniu kasacyjnym orzeczono na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2015 r. poz. 1805).jw l.n