Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of general legal significance under Art. 3989 § 1 k.p.c.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal filed by the plaintiff against the lower court's ruling. The plaintiff argued that the appeal met the requirements of Article 3989 § 1, items 1 and 4 of the Code of Civil Procedure, but the Court found the legal issue lacked the necessary general significance for the development of law. Consequently, the Court determined that the appeal did not serve the public interest in uniform jurisprudence required for its acceptance.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 1, 4 k.p.c.: A cassation appeal is accepted only if the legal issue raised has general significance for the development of law or precedential value, rather than merely questioning the correctness of the specific judgment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CSK 423/14 POSTANOWIENIE Dnia 22 stycznia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper w sprawie z powództwa J. K. przeciwko J. T. o usunięcie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 stycznia 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 14 sierpnia 2013 r., sygn. akt II Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
W skardze kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 14 sierpnia 2013 r. skarżący wnosił o przyjęcie skargi do rozpoznania w oparciu o przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna jest kwalifikowanym środkiem prawnym, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a leżącymi w interesie powszechnym. Rozpoznanie skargi kasacyjnej powinno służyć ochronie obowiązującego porządku prawnego przed dowolnością orzekania, oraz zapewnieniu jednolitości orzecznictwa sądowego w takich sprawach, w których możliwe jest dokonanie zasadniczej wykładni przepisu prawa, mającej walor generalny i abstrakcyjny (post.
SN z dnia 7 kwietnia 2009 r., II CSK 13/09, wyrok SN z dnia 23 lutego 2006 r. II CSK 126/05, post. SN z dnia 4 lutego 2000 r., nie publ.). Przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 1 kpc wymaga, by przedstawione w niej zagadnienie prawne było istotne, co wyraża się w jego znaczeniu dla rozwoju prawa lub precedensowym charakterze. Kwalifikacji takiej nie można przypisać wskazanemu przez skarżącą zagadnieniu prawnemu, mającemu w istocie prowadzić do uzyskania odpowiedzi co do trafności rozstrzygnięcia, jakie zapadło w zaskarżonym wyroku, a nie do wyjaśnienia abstrakcyjnego problemu nierozwiązanego w dotychczasowym orzecznictwie.Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), jeżeli bez wątpliwości nastąpiły podnoszone w niej uchybienia lub gdy jest pewne, że miały one wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, albo też podniesione zarzuty oczywiście uzasadniają wniesioną skargę.
Argumentacja uzasadnienia wniosku o przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania na tle motywów zaskarżonego wyroku i podstaw skargi, nie uzasadnia takiej oceny. Skarżący nie może bowiem dla oceny oczywistej zasadności skargi ograniczyć się do powtarzania uzasadnienia przytoczonych w niej podstaw - jak czyni to powód - które na tym etapie postępowania nie podlegają właściwemu dla rozpoznania skargi kasacyjnej merytorycznemu badaniu i nie stanowią podstawy tej oceny. W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania przed Sądem drugiej instancji, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu.
Z tych przyczyn na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.