Legislator Case Law & Legislation
IV CSK 413/17 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal as legal issue regarding agricultural land ownership is already settled by precedent.

Case Number IV CSK 413/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by Z.B. and J.B. against the lower court's ruling on the inconsistency between land registry entries and actual legal status. The appellants argued that the transfer of agricultural land to one spouse under a specific rural support act required further judicial interpretation regarding its classification as joint marital property. The court rejected this claim because the legal issue was already definitively resolved by a prior Supreme Court decision, rendering the current dispute moot and the appeal inadmissible.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is dismissed if the legal issue raised has already been clarified by a Supreme Court ruling, thereby eliminating the need for further interpretation or creating divergent case law.

Keywords

AI generated
cassation appeal dismissal agricultural land ownership marital joint property legal interpretation necessity Supreme Court precedent rural support act procedural inadmissibility

Cited Legislation

AI generated
art. 65 § 2, art. 56 i 3531 k.c.
z dnia 18 lutego 2016 r., opartej na podstawie naruszenia przepisów prawa materialnego - art. 65 § 2, art. 56 i 3531 k.c. w zw.
art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 27 października 1977 r. o zaopatrzeniu emerytalnym oraz innych świadczeniach dla rolników i ich rodzin
z art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 27 października 1977 r. o zaopatrzeniu emerytalnym oraz innych świadczeniach dla rolników i ich rodzin (Dz.U.
art. 31, art. 32 § 1 i 2, art. 33 pkt 2 oraz art. 37 § 1 pkt 3 i § 2 k.r.o.
140), art. 31, art. 32 § 1 i 2, art. 33 pkt 2 oraz art. 37 § 1 pkt 3 i § 2 k.r.o. w zw.
art. 58 k.c.
art. 922 § 1 k.c.
i art. 922 § 1 k.c. oraz prawa procesowego, tj.
art. 233 § 1 k.p.c.
art. 233 § 1 k.p.c., pozwani I.B., S.B.
art. 3989 § 1 k.p.c.
Niewykazana pozostała także przyczyna przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c.
Każde z tych uzasadnień wymaga przedstawienia odrębnej i właściwej argumentacji prawnej dostosowanej do tych odmiennych funkcji.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. jw
art. 58 k.c
art. 922 § 1 k.c

Cited Case Law

AI generated
uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 25 listopada 2005 r., III CZP 59/05 r.
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz.
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2011 r., IV CSK 163/11
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00, OSNC 2001, nr 3, poz.
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 3 grudnia 2003 r., I CK 421/03
III CZP 59/05
Supreme Court rules farm transfer under 1977 Act is not a gift and belongs to marital community property.
III CSK 216/07
Cassation appeal dismissed for lack of obvious merit under Polish Civil Procedure Code Article 3989.
IV CSK 163/11
49, z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07 i z dnia 11 sierpnia 2011 r., IV CSK 163/11, niepubl.).
I CK 421/03
52 oraz z dnia 3 grudnia 2003 r., I CK 421/03, Prok.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CSK 413/17 POSTANOWIENIE Dnia 25 stycznia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z powództwa Z.B. i J.B.‎przeciwko S.B., J.B. i I.B.‎o usunięcie niezgodności pomiędzy treścią księgi wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 stycznia 2018 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanych od wyroku Sądu Okręgowego w O.‎z dnia 18 lutego 2016 r., sygn. akt I Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 18 lutego 2016 r., opartej na podstawie naruszenia przepisów prawa materialnego - art. 65 § 2, art. 56 i 3531 k.c. w zw. z art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 27 października 1977 r. o zaopatrzeniu emerytalnym oraz innych świadczeniach dla rolników i ich rodzin (Dz.U. Nr 32, poz. 140), art. 31, art. 32 § 1 i 2, art. 33 pkt 2 oraz art. 37 § 1 pkt 3 i § 2 k.r.o. w zw. z art. 58 k.c. i art. 922 § 1 k.c. oraz prawa procesowego, tj. art. 233 § 1 k.p.c., pozwani I.B., S.B. i J.B. wskazali trzy przyczyny przyjęcia skargi do rozpoznania.

Zdaniem skarżących, w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, którym jest „wykładnia i sposób zastosowania art. 43 ust. 1 ustawy o zaopatrzeniu przez Sąd I i II instancji w kontekście brzmienia art. 65 § 1 i 2, art. 56 i 3531 Kc”. Zagadnienie to sprowadza się także do odpowiedzi na pytanie, „czy treść oświadczeń woli składających się i dotyczących przekazania gospodarstwa rolnego w 1979 r. ma wpływ na ocenę, czy gospodarstwo to wchodzi w skład majątku wspólnego małżonków czy też nie, mimo że tylko jeden z nich przyjął gospodarstwo rolne na swoją rzecz”.

W sprawie ponadto „istnieje potrzeba wykładni prawa, a mianowicie ocena skutków przekazania gospodarstwa na podstawie ustawy o zaopatrzeniu tylko jednemu następcy, który co prawda w dniu przekazania gospodarstwa pozostawał we wspólności ustawowej małżeńskiej, w której pozostaje nadal, ale drugi z małżonków nie był beneficjentem oświadczenia woli dotyczącego przekazania gospodarstwa rolnego”. Przyczyną uzasadniającą przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest również jej oczywista zasadność, na którą wskazują „zarzuty zawarte w podstawach skargi kasacyjnej oraz w ich uzasadnieniu.

Stosownie do art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania albo skarga jest oczywiście uzasadniona. Rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi do rozpoznania następuje na podstawie oceny, czy powołane przez skarżącego okoliczności stanowią przyczyny kasacyjne wymienione w przepisie.Skarżący nieskutecznie powołali się na przyczynę przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., której wykazanie wymaga, poza przedstawieniem występującego w sprawie problemu prawnego, wskazania przepisów stanowiących źródło jego powstania, przekonania w drodze stosownej argumentacji prawnej, że jest to zagadnienie istotne, dotychczas nierozwiązane, a zarazem wywołujące poważne trudności w jego rozstrzygnięciu, a ponadto wykazania, na czym polega jego uniwersalne znaczenie.Pozwani nie przedstawili istotnego zagadnienia prawnego w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., które wymagałoby zajęcia stanowiska przez Sąd Najwyższy.

Zagadnieniem takim nie jest wykładnia i sposób zastosowania przepisów przez Sąd odwoławczy. Postawione w skardze kwestie oraz sposób ich uzasadnienia jednoznacznie wskazują, że skarżący dążą wyłącznie do poddania kontroli Sądu Najwyższego trafności zaskarżonego rozstrzygnięcia. W skardze brak argumentacji, która mogłaby przekonać, że w sprawie pojawił się istotny, abstrakcyjny problem prawny, którego rozstrzygnięcie wiązałoby się z poważnymi trudnościami. Przede wszystkim jednak należy zauważyć, że kwestia przynależności do majątku wspólnego nabywcy i jego małżonka gospodarstwa rolnego przekazanego na podstawie ustawy z dnia 27 października 1977 r. o zaopatrzeniu emerytalnym oraz innych świadczeniach dla rolników i ich rodzin (Dz.

U. Nr 32, poz. 140) nie budzi obecnie wątpliwości, gdyż została wyjaśniona przez Sąd Najwyższy (por. uchwałę składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 25 listopada 2005 r., III CZP 59/05 r., OSNC 2006, nr 5, poz. 79). Niewykazana pozostała także przyczyna przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Pozwani, powołując się na potrzebę wykładni prawa, nie wskazali wprost przepisów, które by jej wymagały oraz argumentów przekonujących o tym, że wykładnia ta budzi poważne wątpliwości bądź orzeczeń, które wskazywałyby, iż wywołuje ona w orzecznictwie rozbieżności.

Z jednozdaniowego, lakonicznego uzasadnienia wniosku odwołującego się do tej przyczyny przyjęcia skargi do rozpoznania wynika, że skarżący wadliwie utożsamiają potrzebę dokonania wykładni niewskazanych bliżej przepisów prawa z wyjaśnieniem kwestii, którą wskazali wcześniej jako zagadnienie prawne. Pozwani pomijają, że przyczyny określone w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. mają samodzielny, niezależny charakter, a ich wykazanie wymaga przedstawienia odrębnej i właściwej dla każdej z nich argumentacji prawnej. Należy dodać, że kwestia, która - zdaniem skarżących - wywołuje potrzebę wykładni prawa, nie budzi obecnie - jak już wskazano - wątpliwości.

Nieskutecznie pozwani powołali się również na przyczynę przyjęcia skargi do rozpoznania przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., nie uzasadniając twierdzenia o jej wystąpieniu stosowną argumentacją prawną, która zmierzałaby do wykazania kwalifikowanego, ewidentnego naruszenia powołanych w skardze przepisów prawa, możliwego do stwierdzenia bez merytorycznej analizy zaskarżonego orzeczenia oraz podstaw kasacyjnych (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49, z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07 i z dnia 11 sierpnia 2011 r., IV CSK 163/11, niepubl.).

Uzasadnienie wniosku w odniesieniu do powołanej przyczyny przyjęcia skargi do rozpoznania ogranicza się do przytoczenia fragmentu uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia oraz do odwołania się do zarzutów skargi i ich uzasadnienia. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśniono, że odwołanie takie jest nieskuteczne. Uzasadnienie wniosku i podstaw skargi to dwa samodzielne i niezależne jej elementy konstrukcyjne pełniące odmienne funkcje, które nie mogą być traktowane zamiennie (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00, OSNC 2001, nr 3, poz. 52 oraz z dnia 3 grudnia 2003 r., I CK 421/03, Prok. i Pr. 2004, nr 2, poz. 38).

Przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie służy wykazaniu, że skarga jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie, natomiast uzasadnienie wniosku - że w sprawie zachodzi jedna z przyczyn uzasadniających przyjęcie skargi do rozpoznania. Każde z tych uzasadnień wymaga przedstawienia odrębnej i właściwej argumentacji prawnej dostosowanej do tych odmiennych funkcji.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. jw