Legislator Case Law & Legislation
IV CNP 2/16 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of proven damage and failure to exhaust other remedies.

Case Number IV CNP 2/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the applicant's cassation appeal against a final divorce property division order. The applicant argued that the lower court's decision caused financial loss by increasing her liabilities, but failed to provide concrete evidence of actual damage. The court ruled that merely citing an unfavorable judgment without proving specific financial harm or demonstrating the impossibility of using other legal remedies constitutes a fatal defect under the Civil Procedure Code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.; A cassation complaint must substantiate actual damage caused by the contested ruling and exhaust all available alternative legal remedies before being admissible.

Keywords

AI generated
cassation appeal property division proven damage exhaustion of remedies civil procedure code financial liability final judgment

Cited Legislation

AI generated
Art. 4245 § 1 k.p.c.
4246 § 2 k.p.c.Skarga dotknięta jest brakiem uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie zaskarżonego nią orzeczenia (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).
Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
4246 § 2 k.p.c.Skarga dotknięta jest brakiem uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie zaskarżonego nią orzeczenia (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).
Art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
4246 § 2 k.p.c.Skarga dotknięta jest brakiem uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie zaskarżonego nią orzeczenia (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie z art. 4248 § 1 k.p.c. kc aj
Art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c.
W tym zakresie pozwana poprzestała na twierdzeniu, że brak jest podstaw do złożenia skargi o wznowienie postępowania, a zaskarżone postanowienie, „zgodnie z art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c., nie podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną”.
art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c
W tym zakresie pozwana poprzestała na twierdzeniu, że brak jest podstaw do złożenia skargi o wznowienie postępowania, a zaskarżone postanowienie, „zgodnie z art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c., nie podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną”.
art. 4245 § 1 k.p.c
4246 § 2 k.p.c.Skarga dotknięta jest brakiem uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie zaskarżonego nią orzeczenia (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).
art. 4246 § 2 k.p.c
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c
4246 § 2 k.p.c.Skarga dotknięta jest brakiem uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie zaskarżonego nią orzeczenia (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).
art. 4241 § 1 k.p.c
Skarżąca błędnie utożsamia szkodę, o której mowa w art. 4241 § 1 k.p.c., z powstaniem zobowiązania do uiszczenia zasądzonej od niej kwoty.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 lutego 2007 r., V CNP 8/07
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 lutego 2007 r., V CNP 8/07, niepubl.).
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz.
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 13 listopada 2007 r., III BP 7/07
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 13 listopada 2007 r., III BP 7/07, OSNP 2009, nr 1-2, poz.
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 8 grudnia 2009 r., III CNP 53/09
postanowienie SN z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05
postanowienie SN z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006, Nr 1, poz.
V CNP 8/07
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 lutego 2007 r., V CNP 8/07, niepubl.).
III CNP 23/05
Supreme Court dismissed a legal challenge for failing to prove impossibility of other remedies.
IV CNP 38/05
Supreme Court dismissed appeal for non-confirmation of loss under Art. 4245 § 1(4) CPC due to lack of proven causation.
III CNP 53/09
Polish Supreme Court dismisses appeal for annulment due to failure to prove damages and exhaustion of remedies.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CNP 2/16 POSTANOWIENIE Dnia 29 czerwca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie ze skargi wnioskodawczyni o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w Z.‎z dnia 31 lipca 2015 r., w sprawie z wniosku C. Z.‎przy uczestnictwie J. K.‎o podział majątku wspólnego,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 czerwca 2016 r., odrzuca skargę

UZASADNIENIE

Wnioskodawczyni C. Z. w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w Z. z dnia 31 lipca 2015 r. podniosła, że skarga „zasługuje (…) na przyjęcie z następujących powodów. Po pierwsze, w niniejszym stanie sprawy nie jest i nie było możliwe wzruszenie postanowienia Sądu II instancji w drodze innych środków prawnych, albowiem brak jest podstaw do złożenia skargi o wznowienie postępowania, zaś zaskarżone orzeczenie, zgodnie z art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c., nie podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną.

Po drugie, należy wskazać, że szkodą jakiej doznała Skarżąca wskutek wydania przez Sąd Okręgowy w Z. postanowienia oddalającego apelację jest zwiększenie się jej pasywów poprzez powstanie zobowiązania do zapłaty kwoty 58 000 zł z tytułu dopłaty do otrzymanych w wyniku podziału składników majątku wspólnego.” Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga wnioskodawczyni jest dotknięta nieusuwalnymi brakami w zakresie istotnych elementów konstrukcyjnych, o których mowa w art. 4245 § 1 k.p.c. Każdy tego rodzaju brak stanowi samodzielną i wystarczającą podstawę odrzucenia skargi (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 lutego 2007 r., V CNP 8/07, niepubl.).

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jako środek procesowy o szczególnym charakterze musi spełniać wysokie wymagania postawione jej przez ustawodawcę, a uchybienia w zakresie konstruowania poszczególnych elementów skargi nie podlegają usunięciu na podstawie art. 4246 § 2 k.p.c.Skarga dotknięta jest brakiem uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie zaskarżonego nią orzeczenia (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie Sądu Najwyższego stanowiskiem, na skarżącym spoczywa obowiązek wskazania wysokości poniesionej szkody, zaprezentowania przekonującej jurydycznej argumentacji przekonującej o tym, że szkoda ta rzeczywiście została mu wyrządzona, a ponadto przedstawienia odpowiednich środków mających twierdzenia uczestnika (strony) w tym zakresie uwiarygodnić (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140 i z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141).

Lakoniczne twierdzenie o zwiększeniu się pasywów skarżącej poprzez powstanie zobowiązania do zapłaty zasądzonej przez Sąd kwoty nie stanowi uprawdopodobnienia, że szkoda ta rzeczywiście w jej majątku powstała. Skarżąca błędnie utożsamia szkodę, o której mowa w art. 4241 § 1 k.p.c., z powstaniem zobowiązania do uiszczenia zasądzonej od niej kwoty. Okoliczność, że wydano orzeczenie niekorzystne dla uczestnika (strony), nie uwzględniając jego żądania lub zajętego w sprawie stanowiska, nie jest - zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego - równoznaczne z poniesieniem szkody w rozumieniu tego przepisu (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 13 listopada 2007 r., III BP 7/07, OSNP 2009, nr 1-2, poz. 11 i z dnia 8 grudnia 2009 r., III CNP 53/09, niepubl.).

Skarga nie spełnia ponadto wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. Wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nadal nie jest możliwe stanowi jeden z nieodzownych elementów szczególnego środka procesowego, jakim jest skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. W tym zakresie pozwana poprzestała na twierdzeniu, że brak jest podstaw do złożenia skargi o wznowienie postępowania, a zaskarżone postanowienie, „zgodnie z art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c., nie podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną”.

Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem judykatury, zadośćuczynienie obowiązkowi wynikającemu z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. wymaga przeanalizowania wszystkich przewidzianych prawem środków procesowych, które mogłyby ewentualnie wchodzić w rachubę dla wzruszenia zaskarżonego orzeczenia i przedstawienia w tym zakresie stosownych wniosków. Poza odniesieniem się do konkretnych środków procesowych konieczne jest wyczerpujące i szczegółowe wyjaśnienie dlaczego skarżący nie mógł i nadal nie może ze środków tych skutecznie skorzystać (por. postanowienie SN z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006, Nr 1, poz. 7 i z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140).

Skarga wymaganych elementów nie zawiera. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie z art. 4248 § 1 k.p.c. kc aj