Supreme Court orders state to pay defense lawyer fees for unpaid legal opinion on appeal renewal.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court ordered the State Treasury to pay the defense lawyer 885.60 PLN for an unpaid legal opinion regarding the renewal of a final criminal judgment. The defense lawyer argued that since the state-appointed counsel provided the opinion and no fees were collected, the state must cover the costs under the Advocates Act. The court agreed, citing constitutional rulings that prohibit differentiating between state-appointed and privately retained lawyers' fees, thereby establishing the state's liability for the full statutory rate plus VAT.
Legislator headnote
AI generatedArt. 29 ust. 1 Prawo o adwokaturze; § 17 ust. 4 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości: The State Treasury must bear the costs of unpaid legal assistance provided by a state-appointed advocate, and the fee for such assistance cannot be reduced compared to the rate for privately retained counsel due to constitutional equality requirements.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
III KO 85/23 POSTANOWIENIE Dnia 17 maja 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Bednarek w sprawie K. K. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 17 maja 2024 r. wniosku obrońcy z urzędu adwokat M. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z tytułu sporządzenia opinii o braku podstaw do złożenia wniosku o wznowienie postępowania na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (tj.: Dz. U. z 2022 r. poz. 1184 ze zm.) zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. K., Kancelaria Adwokacka w W., kwotę 885,60 zł (osiemset osiemdziesiąt pięć złotych i sześćdziesiąt groszy 60/100) – w tym 23% podatku od towarów i usług – tytułem wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do złożenia wniosku o wznowienie postępowania.
UZASADNIENIE
W dniu 29 kwietnia 2024 r. do Sądu Najwyższego wpłynęła opinia prawna o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia w imieniu skazanego wniosku o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 22 listopada 2022 r., sygn. akt II AKa 156/22, zmieniającym w części wyrok Sądu Okręgowego w Koszalinie z 22 lutego 2022 r., sygn. akt II K 37/21. Opinia ta zawiera wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu nieopłaconej ani w całości, ani też w części w zakresie przedmiotowej opinii.
Sąd Najwyższy zważył co następuje.Wniosek obrońcy z urzędu skazanego jest zasadny i należało go uwzględnić z uwagi na fakt, że adwokat M. K. jako wyznaczony obrońca z urzędu po zapoznaniu się aktami sprawy sporządziła w niniejszej sprawie opinię prawną o braku podstaw do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, a wynagrodzenie z tytułu udzielenia pomocy prawnej z urzędu nie zostało przez kogokolwiek uiszczone choćby w części. Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (t.j.: Dz.
U. z 2022 r. poz. 1184 ze zm.), koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ponosi Skarb Państwa. Wysokość tego wynagrodzenia regulują odpowiednio przepisy § 2 pkt 1, § 4 ust. 1 i 3 oraz § 17 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (t.j.: Dz. U. z 2023 r. poz. 2631 ze zm.). W myśl § 17 ust. 4 pkt 2 Rozporządzenia, za sporządzenie opinii o braku podstaw wniosku o wznowienie postępowania, opłata wynosi 360 zł.
Orzekając w przedmiocie wynagrodzenia obrońcy z urzędu Sąd Najwyższy uznał, że należało zasądzić na rzecz obrońcy kwotę 720 zł za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania - która to kwota została powiększona o 23% VAT zgodnie z § 4 ust. 3 Rozporządzenia. Wskazane wynagrodzenie uwzględnia wyroki Trybunału Konstytucyjnego: z dnia 23 kwietnia 2020 r., w sprawie SK 66/19 (Dz. U. z 2020 r. poz. 769) oraz z dnia 20 grudnia 2022 r. wydany w sprawie o sygn. akt SK 78/21 (OTK-A 2023/20, LEX nr 3489599) stwierdzające, skrótowo rzecz ujmując, że analiza statusu adwokatów i radców prawnych oraz ich roli w postępowaniu, w którym występują jako podmioty powołane z urzędu i zobowiązane do zastępstwa prawnego, prowadzi do uznania, iż różnicowanie ich wynagrodzenia poprzez obniżenie, w stosunku do wynagrodzenia, jakie otrzymaliby, gdyby występowali w sprawie jako pełnomocnicy z wyboru, nie ma konstytucyjnego uzasadnienia (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 1 marca 2023 r., III KO 110/20, LEX nr 3514316 oraz z dnia 14 lipca 2023 r., IV KO 131/22, LEX nr 3585185).
Podzielając stanowisko Trybunału Konstytucyjnego należało przyznać wynagrodzenie w kwocie analogicznej do stawki minimalnej wynikającej z § 11 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (t.j.: Dz. U. z 2023 r. poz. 1964) powiększonej o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji postanowienia. [J.J.][ms]