Supreme Court quashes joint sentence for days, ruling Polish law mandates months and years only.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court quashed the lower court's joint sentence for imposing a prison term measured in days. The defendant argued that Article 86 of the Criminal Code requires sentences to be expressed only in months and years. The court agreed, noting that while specific conversion rules exist for suspended sentences, the final joint sentence must strictly adhere to the monthly and yearly format mandated by the statute.
Legislator headnote
AI generatedArt. 86 § 1 k.k.; Art. 89 § 1b k.k.: The final joint sentence of imprisonment must be expressed exclusively in months and years; days are not a permissible unit for the total term.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt III KK 221/18 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 czerwca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Cesarz (przewodniczący)SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca)SSN Barbara SkoczkowskaProtokolant Anna Kuras przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Jerzego Engelkinga,w sprawie K. P. R.w przedmiocie wyroku łącznegopo rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawiew dniu 25 czerwca 2019 r.,kasacji, wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnegood wyroku Sądu Rejonowego w T.z dnia 11 maja 2017 r., sygn. akt VIII K […], uchyla zaskarżony wyrok łączny w części dotyczącej orzeczenia o karze łącznej i w tym zakresie sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w T.
UZASADNIENIESkazany K. R. w dniu 13 lutego 2017r. złożył wniosek o wydanie wyroku łącznego.Sąd Rejonowy w T. wyrokiem łącznym z dnia 11 maja 2017r. w sprawie VIII K […] połączył kary z wyroków:- Sądu Rejonowego w B. z dnia 14 kwietnia 2016r. w sprawie XI K 107/16 za przestępstwo z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w wymiarze 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 5 lat;- Sądu Rejonowego w T. z dnia 11 października 2016r. w sprawie VIII K 835/16 za przestępstwa z art. 164§1 k.k. w zw. z art. 163§1 pkt 1 k.k. w zb. z art. 288§1 k.k. i w zw. z art. 11§2 k.k. i art. 64§1 k.k. oraz art. 190§1 k.k. – kara łączna roku pozbawienia wolności;i na podstawie art. 569§1 k.p.k. w zw. z art. 85§1 i 2 k.k. i art. 86§1 k.k. i art. 89 § 1 k.k. – a contrario i art. 89§1 b k.k. orzekł karę łączną 1 roku, 1 miesiąca i 15 dni pozbawienia wolności.Wyrok ten nie został zaskarżony i uprawomocnił się.Obecnie kasację na niekorzyść skazanego od tego orzeczenia, w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze łącznej, wywiódł Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny.
W kasacji zarzucono:- rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego materialnego, to jest art. 86 § 1 k.k., polegające na wymierzeniu skazanemu kary łącznej pozbawienia wolności w wymiarze roku, miesiąca i 15 dni, podczas gdy powołany przepis stanowi, że karę pozbawienia wolności wymierza się w miesiącach i latach.Podnosząc powyższe skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie w tym zakresie sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja jest zasadna.Zgodzić należy się ze skarżącym, że wymiar kary łącznej – co do zasady – autonomicznie określony został w art. 86 § 1 k.k. – „Sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy (…) karę pozbawienia wolności wymierza się w miesiącach i latach”.
Odrębną kwestię stanowi natomiast sposób przeliczenia kary ograniczenia wolności, czy kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, na karę pozbawienia wolności, po to, aby łączone kary miały jednorodny charakter i w ten sposób stały się możliwe do połączenia. Kwestie te zostały unormowane w art. 87 i 89 k.k. Jak wynika z dyspozycji art. 89§1a k.k.: „w razie skazania za zbiegające się przestępstwa na kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania sąd może w wyroku łącznym orzec karę łączną pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania”.
W takiej sytuacji, zgodnie z zasadą określoną w art. 89§1b k.k.: ”sąd orzeka karę łączną pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, przyjmując, że miesiąc kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania równa się 15 dniom kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania”. Zasada ta odnosi się też do łączenia względnych i bezwzględnych kar pozbawienia wolności.W niniejszej sprawie oznaczało to, że kara łączna pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania mogła zostać orzeczona w granicach od roku do roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności.Art. 89 k.k. nie stworzył możliwości orzeczenia kary łącznej pozbawienia wolności w dniach, jak już bowiem wskazano wyżej, kwestia wymiaru kary łącznej została autonomicznie uregulowana w art. 86§1 k.k., który pozwala na wymierzanie kary łącznej pozbawienia wolności wyłącznie w miesiącach i latach.
W tym względzie, przepis ten pozostaje w zgodzie z unormowaniem z art. 37 k.k., który stanowi, że karę pozbawienia wolności (jednostkową) wymierza się również wyłącznie w miesiącach i latach. Sąd w niniejszej sprawie miał zatem możliwość orzeczenia kary łącznej pozbawienia wolności – przy zastosowaniu pełnej absorpcji – w wymiarze roku, w oparciu o zasadę asperacji – w wymiarze roku i miesiąca lub roku i dwóch miesięcy, czy też na zasadzie kumulacji – w wymiarze roku i trzech miesięcy pozbawienia wolności.Nie istnieje natomiast ustawowa możliwość orzeczenia takiej kary łącznej pozbawienia wolności, której część zostałaby określona w dniach.W tej sytuacji, zarzut podniesiony w kasacji ocenić należy jako w pełni zasadny.Mając na uwadze powyższe względy, Sąd Najwyższy orzekł o uchyleniu zaskarżonego wyroku łącznego w części dotyczącej orzeczenia o karze łącznej i w tym zakresie przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w T. do ponownego rozpoznania.Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy Sąd Rejonowy winien orzec karę łączną w oparciu o dyspozycję art. 86§1 k.k.a