Legislator Case Law & Legislation
I CKN 714/98 AI generated

Bankruptcy appeal dismissed because collective procedure filing precludes subsequent bankruptcy declaration under Polish law.

Case Number I CKN 714/98
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the creditors' cassation appeal against a lower court's decision to open a collective procedure instead of declaring bankruptcy. Creditors argued the lower court violated procedural rules, but the court held that once a collective procedure is initiated, bankruptcy cannot be declared until the procedure concludes. Consequently, the appeal was rejected as the legal basis for bankruptcy was rendered inapplicable by the existence of the collective procedure.

Legislator headnote

AI generated

Art. 15 § 1, Art. 15 § 2 p.p.u.; When a petition for collective procedure and a request for bankruptcy are filed together, the opening of the collective procedure precludes the declaration of bankruptcy under Art. 15 § 2 p.p.u., rendering any subsequent appeal challenging the bankruptcy request inadmissible.

Keywords

AI generated
collective procedure bankruptcy declaration cassation appeal procedural priority Polish insolvency law

Cited Legislation

AI generated
Art. 15 § 1 p.p.u.
Zgodnie z art. 15 § 1 p.p.u. (prawa o postępowaniu układowym), Sąd Rejonowy
Art. 15 § 2 p.p.u.
z art. 15 § 2 p.p.u. rzutuje w istotny sposób na ocenę zasadności kasacji
Art. 17 § 3 pr. upadł.
jedynie w części oddalającej jego wniosek o ogłoszenie upadłości (art. 17 § 3 pr.
Art. 24 § 3 zd. 2 p.p.u.
dotyczącej otwarcia postępowania układowego jest wykluczone przez art. 24 § 3
Art. 363 k.p.c.
z chwilą wydania (art. 363 k.p.c. w zw.
Art. 391 k.p.c.
z art. 391 k.p.c. oraz art.
Art. 7 p.p.u.
z chwilą wydania (art. 363 k.p.c. w zw. z art. 391 k.p.c. oraz art. 7 p.p.u.).
Art. 393 § 12 k.p.c.
Z przytoczonych powodów Sąd Najwyższy na podstawie art. 393 12 k.p.c.
art. 363 k.p.c
z chwilą wydania (art. 363 k.p.c.
art. 391 k.p.c
z chwilą wydania (art. 363 k.p.c. w zw. z art. 391 k.p.c. oraz art. 7 p.p.u.).

Cited Case Law

AI generated
post. SN z 26 lutego 1999r., II CZ 178/98
(post. SN z 26 lutego 1999r., II CZ 178/98 – nie publ.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CKN 714/98

POSTANOWIENIE

Dnia 31 maja 2000 r.

Sąd Najwyższy Izba Cywilna

w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSN - Tadeusz Wiśniewski

Sędziowie:

SN - Stanisław Dąbrowski

SN - Kazimierz Zawada (spraw.)

po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2000 r.

na posiedzeniu niejawnym sprawy

z wniosku wierzycieli S. M., I. i B. S.

o ogłoszenie upadłości

i wniosku dłużnika „C.” Spółki z o.o. w M.

o otwarcie postępowania układowego

na skutek kasacji wierzycieli I. i B. S.

od postanowienia Sądu Wojewódzkiego w O.

z dnia 17 marca 1998 r., sygn. akt V Gz […]

p o s t a n a w i a:

oddalić kasację.

UZASADNIENIE

Przed rozpoznaniem wniosku wierzycieli, S. M. oraz I. i B. S.

o ogłoszenie upadłości C. – spółki z ograniczoną odpowiedzialnością

w M. spółka ta złożyła podanie o otwarcie postępowania układowego.

Zgodnie z art. 15 § 1 p.p.u. (prawa o postępowaniu układowym), Sąd Rejonowy

w O. rozpoznał wniosek wierzycieli oraz podanie dłużnika (spółki C.) łącznie

i orzekł o wniosku i podaniu w dniu 22 grudnia 1997r. jednym postanowieniem.

Postanowieniem tym mianowicie ogłosił upadłość dłużnika, a jego podanie

o otwarcie postępowania układowego oddalił.

Po rozpoznaniu zażalenia dłużnika Sąd Wojewódzki postanowieniem

z dnia 17 marca 1998 r. zmienił postanowienie Sądu Rejonowego z dnia

22 grudnia 1997 r. w ten sposób, że otwarł postępowanie układowe wobec

dłużnika, a wniosek o ogłoszenie jego upadłości oddalił.

W kasacji, skarżącej postanowienie Sądu Wojewódzkiego z dnia

17 marca 1998 r. w części oddalającej wniosek o ogłoszenie upadłości dłużnika,

wierzyciele I. i B. S. zarzucili, że postanowienie to zostało wydane

z naruszeniem art. 2 i 15 p.p.u.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W razie zbiegu wniosku o ogłoszenie upadłości z podaniem o otwarcie

postępowania układowego, który ma na względzie art. 15 p.p.u., postanowienie

sądu zapadłe po łącznym rozpoznaniu wniosku i podania może mieć trojaką

treść. 1) Gdy zarówno wniosek, jak i podanie okażą się uzasadnione, podanie

powinno być uwzględnione, a wniosek oddalony; pierwszeństwo podania

w takim wypadku wynika – jak się wskazuje - z istoty postępowania

układowego, ma ono bowiem zapobiec upadłości; taką samą treść postanowienie

sądu będzie mieć, oczywiście, również w razie zasadności jedynie podania.

2) Gdy wniosek jest zasadny, a podanie nieuzasadnione, wniosek powinien być

uwzględniony, a podanie oddalone. 3) Gdy tak wniosek, jak podanie nie mają

usprawiedliwionych podstaw, powinno nastąpić oddalenie zarówno wniosku,

jak podania.

Postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 22 grudnia 1997 r. odpowiadało

drugiej z wymienionych ewentualności. W takim wypadku dłużnik może

zaskarżyć zażaleniem zarówno tę część orzeczenia, którą oddalono jego podanie

o otwarcie postępowania układowego (art. 13 § 1 p.p.u.), jak i tę, którą nastąpiło

ogłoszenie jego upadłości (17 §1 pr. upadł.). I co więcej, aby osiągnąć

zamierzony skutek w postaci doprowadzenia do otwarcia postępowania

układowego, musi on zaskarżyć obie te części orzeczenia. Jeżeliby bowiem

zaskarżył orzeczenie tylko w części oddalającej podanie o otwarcie

postępowania układowego, to tak ujęte jego zażalenie uległoby oddaleniu wobec

niemożności otwarcia postępowania układowego co do dłużnika, w odniesieniu

do którego istnieje prawomocne - z powodu niezaskarżenia - rozstrzygnięcie

o ogłoszeniu upadłości.

Natomiast postanowienie Sądu Wojewódzkiego z dnia 17 marca 1998 r.

odpowiada pierwszej z wskazanych wyżej ewentualności. Orzeczenie o takiej

treści wierzyciel, który wniósł o ogłoszenie upadłości, może zaskarżyć kasacją

jedynie w części oddalającej jego wniosek o ogłoszenie upadłości (art. 17 § 3 pr.

upadł.); taki też zakres zaskarżenia ma, jak wiadomo, rozpoznawana kasacja

wierzycieli, I. i B. S.. Zaskarżenie przez wierzyciela kasacją części orzeczenia

dotyczącej otwarcia postępowania układowego jest wykluczone przez art. 24 § 3

zd. 2 p.p.u. (post. SN z 26 lutego 1999r., II CZ 178/98 – nie publ.).

Czyli w ostatnio wspomnianym zakresie orzeczenie to staje się prawomocne

z chwilą wydania (art. 363 k.p.c. w zw. z art. 391 k.p.c. oraz art. 7 p.p.u.).

Przedstawione uregulowanie, wyłączające dopuszczalność zaskarżenia kasacją

części orzeczenia dotyczącej otwarcia postępowania układowego, w powiązaniu

z art. 15 § 2 p.p.u. rzutuje w istotny sposób na ocenę zasadności kasacji

wierzyciela skarżącej część orzeczenia oddalającą jego wniosek o ogłoszenie

upadłości. Zgodnie z art. 15 § 2 p.p.u., od daty otwarcia postępowania

układowego

do

czasu

prawomocnego

rozstrzygnięcia

co

do

układu

lub umorzenia postępowania nie może być ogłoszona upadłość dłużnika.

Otóż niemożność

podważenia

przez

wierzyciela

części

orzeczenia

uwzględniającej podanie o otwarcie postępowania układowego sprawia, że

wniesiona przez wierzyciela kasacja od rozstrzygnięcia oddalającego jego

wniosek o ogłoszenie upadłości - obojętnie na jakich podstawach oparta –

musi być uznana w świetle art. 15 § 2 p.p.u. za nieuzasadnioną i w konsekwencji

za podlegającą oddaleniu. Jakkolwiek bowiem wypadnie ocena zarzuconych

w tej kasacji naruszeń prawa, w sytuacji, gdy istnieje niezaskarżalne

rozstrzygnięcie sądu o otwarciu postępowania układowego, nie może dojść,

z uwagi na treść art. 15 § 2 p.p.u., do ogłoszenia wnioskowanej przez

wierzyciela upadłości dłużnika.

Z przytoczonych powodów Sąd Najwyższy na podstawie art. 393 12 k.p.c.

w zw. z art. 7 p.p.u. orzekł jak w sentencji.

aw

db