Legislator Case Law & Legislation
I CKN 109/98 AI generated

Supreme Court allows appeal because trademark right existed at trial closing, making the protective certificate not a new evidence.

Case Number I CKN 109/98
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court overturned the appellate court's dismissal of a motion to reopen proceedings based on a new protective certificate. The appellant argued the trademark right existed at the trial's conclusion, while the lower court incorrectly treated the certificate as newly discovered evidence. The court ruled that since the trademark right was established before the trial closed, the certificate merely confirmed an existing fact rather than constituting new evidence under the relevant procedural code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 403 § 2 k.p.c.; Art. 393 § 1, 2 k.p.c.: A protective certificate issued after the trial concludes does not constitute new evidence if it merely confirms a legal right (such as a trademark) that existed at the time the trial ended.

Keywords

AI generated
new evidence rule protective certificate trademark right motion to reopen procedural code

Cited Legislation

AI generated
Art. 403 § 2 k.p.c.
uznany za nowy środek dowodowy w rozumieniu art. 403 § 2 kpc.
Art. 393 § 1 k.p.c.
W kasacji, opartej na podstawach wymienionych w art. 393 1 pkt 1 i 2 kpc
Art. 393 § 2 k.p.c.
W kasacji, opartej na podstawach wymienionych w art. 393 1 pkt 1 i 2 kpc
Art. 11 of the Act of 31 January 1985 on Trade Marks
zamknięcia rozprawy i to z mocy art. 11 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CKN 109/98

POSTANOWIENIE

Dnia 11 maja 1998 r

Sąd Najwyższy Izba Cywilna

w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSN

- H. Ciepła

Sędziowie:

SN

- Z. Strus

SN

- Z. Świeboda (spraw.)

po rozpoznaniu w dniu 11 maja 1998 r.

na posiedzeniu niejawnym

sprawy z powództwa […] „U.” w C.

przeciwko […] „T.” Spółce Cywilnej […] w A.

o wznowienie postępowania

na skutek kasacji pozwanych

od postanowienia Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 28 października 1997 r., sygn. akt I ACr […]

p o s t a n a w i a:

uchylić

zaskarżone

postanowienie

i

przekazać

sprawę

Sądowi

Apelacyjnemu w […] do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 28 października 1997 r. Sąd Apelacyjny w […] odrzucił

skargę […] „T.” Spółki Cywilnej […] z A. o wznowienie postępowania w sprawie

z powództwa […] „U.” w C. zakończonej prawomocnym wyrokiem częściowym

Sądu Wojewódzkiego w B. z dnia 30 maja 1994r. i prawomocnym wyrokiem

Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 9 listopada 1994 r. Sąd Apelacyjny uznał skargę

za niedopuszczalną. Wymieniony w tej skardze środek dowodowy w postaci

wydanego skarżącym przez Urząd Patentowy świadectwa ochronnego nie może być

uznany za nowy środek dowodowy w rozumieniu art. 403 § 2 kpc. Przepis ten

bowiem

stanowi,

powołaniem

się

że

żądanie

wznowienia

na

późniejsze

wykrycie

postępowania

takich

można

okoliczności

lub

uzasadnić

środków

dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona

nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Użyty w art. 403 § 2 kpc termin

„wykrycie” może się odnosić jedynie do tego, co już istniało w momencie zamknięcia

rozprawy.

Natomiast wskazany w skardze

środek dowodowy powstał już

po zamknięciu rozprawy.

W kasacji, opartej na podstawach wymienionych w art. 393 1 pkt 1 i 2 kpc

[…] „T.”, działając przez pełnomocnika radcę prawnego, wnosi o uchylenie

zaskarżonego postanowienia i o przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu

do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje:

Trafnie Sąd Apelacyjny wywiódł co do uznania środka dowodowego za „nowy”

w rozumieniu art. 403 § 2 kpc. W kasacji jednak skarżący podniósł, na co nie zwrócił

uwagi Sąd Apelacyjny, że prawo do znaku towarowego istniało już w chwili

zamknięcia rozprawy i to z mocy art. 11 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach

towarowych (Dz. U. Nr 5, poz. 17 ze zm.) począwszy od dnia 10 lipca 1992 r.

Świadectwo ochronne z dnia 15 stycznia 1997 r. jedynie potwierdza istnienie od dnia

10 lipca 1992 r. tego prawa.

Okolicznością faktyczną w rozumieniu art. 403 § 2 kpc jest więc prawo do znaku

towarowego istniejące od dnia 10 lipca 1992 r. Świadectwo ochronne jest więc tylko

wyrazem tej okoliczności.

Skoro Sąd Apelacyjny nie rozważył powyższej okoliczności, przeto należało

zaskarżone postanowienie uchylić i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania

(art. 3938 § 2, 39313 § 1 kpc.).

aw

jg