Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility of execution appeal filed before new law took effect.

Sygn. akt IV CZ 127/10 POSTANOWIENIE Dnia 17 marca 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Marian Kocon (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca) SSN Antoni Górski w sprawie ze skargi dłużnika o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 20 kwietnia 2009 r., w sprawie egzekucyjnej z wniosku wierzycieli Banku Gospodarstwa Krajowego w W., J. K. i P. K. przeciwko dłużnikowi W.K. ze skargi na czynności komornika, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 marca 2011 r., zażalenia dłużnika na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 7 października 2009 r., 1) oddala zażalenie i zasądza od skarżącego na rzecz J.

K. kwotę 467 (czterysta sześćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego 2) zasądza od Skarbu Państwa (Sąd Okręgowy w G.) na rzecz adwokata D. P. kwotę 450 (czterysta pięćdziesiąt) złotych powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 7 października 2009 r. Sąd Okręgowy w G. odrzucił skargę dłużnika W. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 20 kwietnia 2009 r., którym oddalone zostało jego zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego w G. z dnia 23 października 2008 r., oddalające wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

Przyczyną odrzucenia skargi było wniesienie jej osobiście przez dłużnika (art. 871 § 1 k.p.c.). Dłużnik zaskarżył powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie oraz o wyznaczenie mu pełnomocnika z urzędu do złożenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Zarzucił naruszenie art. 5, 6 i 327 § 1 k.p.c., a także art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP w związku z art. 124 zdanie 2 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga dłużnika o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia dotyczy postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym. Z dniem 25 września 2010 r. weszła w życie ustawa z 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny, ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. z 2010 r. Nr 155, poz. 1037). Zgodnie z tą ustawą w sprawach egzekucyjnych skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje (art. 7674 § 3 k.p.c.). Dłużnik wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia w poprzednio obowiązującym stanie prawnym.

Nowelizacja nie zawiera przepisów intertemporalnych regulujących w sposób szczególny stosowanie poprzednio obowiązujących przepisów do skarg wniesionych w okresie obowiązywania tych przepisów. W tej sytuacji do wprowadzonych przez nią zmian w przepisach proceduralnych należy stosować ogólną zasadę, wedle której nowe przepisy stosuje się od chwili ich wejścia w życie także do zaskarżania orzeczeń wydanych wcześniej oraz do wszczętych już postępowań (tak SN m. in. 3 w uzasadnieniu postanowienia z dnia 27 października 2010 r., sygn. akt IV CNP 61/10, nie publ.).

Na taką wykładnię rzutuje również uzasadnienie projektu nowelizacji, w którym wyraźnie wskazano, że przepisy projektowanej ustawy będą miały zastosowanie także do orzeczeń sądowych wydanych przed jej wejściem w życie (druk nr 2525 z dnia 13 listopada 2009 r.). Prowadzi to do wniosku, że skarga powoda w obecnym stanie prawnym jest niedopuszczalna, a w związku z tym – biorąc pod uwagę stan prawny z chwili orzekania – zażalenie podlega oddaleniu. Wobec powyższego, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98, 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz na postawie § 13 ust. 2 pkt 2 w związku z § 6 pkt 3 i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.).