Legislator Case Law & Legislation
V CZ 106/14 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility as second-instance ruling rejecting a complaint does not end proceedings under Civil Procedure Code.

Case Number V CZ 106/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the Social Insurance Institution's appeal against the Second Instance Court's decision rejecting the plaintiff's cassation complaint. The plaintiff argued that the Second Instance Court's ruling was a final decision ending the proceedings, but the Supreme Court clarified that such a ruling merely rejects the appeal against a prior dismissal of the claim. Consequently, the court held that no cassation complaint is admissible against this specific type of procedural order.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3981 § 1 k.p.c.; Art. 3982 § 2 k.p.c.: A cassation complaint is inadmissible against a second-instance court's decision rejecting an appeal against a first-instance dismissal of the claim, as such a decision does not conclude the proceedings.

Keywords

AI generated
cassation complaint admissibility second instance decision dismissal of claim Civil Procedure Code procedural finality inadmissible appeal Social Insurance Institution

Cited Legislation

AI generated
Art. 3981 § 1 k.p.c.
Sąd drugiej instancji wskazał, że w świetle art. 3981 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna przysługuje od postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu, gdyż tylko to postanowienie kończy postępowanie w sprawie.
Art. 3982 § 2 k.p.c.
Mając to na względzie skarga kasacyjna pozwanej, jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 3982 § 2 k.p.c. Zaskarżając to postanowienie w całości, pozwana zarzuciła naruszenie art.
Art. 3986 § 2 k.p.c.
3982 § 2 k.p.c., zamiast, prawidłowo, art. 3986 § 2 k.p.c. Z tych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie jako bezzasadne na podstawie art.
Art. 222 k.p.c.
Za takie uznaje się postanowienia sądu drugiej instancji oddalające zażalenie na postanowienie sądu pierwszej instancji odrzucające pozew, orzeczenie zmieniające postanowienie sądu pierwszej instancji oddalające na podstawie art. 222 k.p.c.
art. 3981 § 1 k.p.c
Sąd drugiej instancji wskazał, że w świetle art. 3981 § 1 k.p.c.
art. 3982 § 2 k.p.c
Mając to na względzie skarga kasacyjna pozwanej, jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 3982 § 2 k.p.c.
art. 222 k.p.c
Za takie uznaje się postanowienia sądu drugiej instancji oddalające zażalenie na postanowienie sądu pierwszej instancji odrzucające pozew, orzeczenie zmieniające postanowienie sądu pierwszej instancji oddalające na podstawie art. 222 k.p.c.
art. 3986 § 2 k.p.c
3982 § 2 k.p.c., zamiast, prawidłowo, art. 3986 § 2 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c

Cited Case Law

AI generated
II CZ 37/99
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24 maja 1999 r., II CZ 37/99, OSNC 1999, nr 12, poz.
I CKN 718/99
211, z dnia 22 listopada 1999 r., I CKN 718/99, Wokanda 2000, nr 4, s.
III CSK 48/06
Supreme Court dismissed appeal for rejection of suit, ruling it was an appeal not a cassation case.
II CSK 499/11
Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because second-instance ruling on dismissal does not end proceedings.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CZ 106/14 POSTANOWIENIE Dnia 5 lutego 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący) SSN Dariusz Dończyk (sprawozdawca) SSN Wojciech Katner w sprawie z powództwa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału Wojewódzkiego w O. przeciwko I. W. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 lutego 2015 r., zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 26 sierpnia 2014 r., oddala zażalenie. 2

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2014 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną pozwanej od postanowienia tego Sądu z dnia 5 czerwca 2014 r. oddalającego zażalenie pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego w O. z dnia 26 marca 2014 r., w którym Sąd ten - na skutek zarzutu podniesionego przez pozwaną - odmówił odrzucenia pozwu. Sąd drugiej instancji wskazał, że w świetle art. 3981 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna przysługuje od postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu, gdyż tylko to postanowienie kończy postępowanie w sprawie. Mając to na względzie skarga kasacyjna pozwanej, jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 3982 § 2 k.p.c. Zaskarżając to postanowienie w całości, pozwana zarzuciła naruszenie art. 3981 § 1 oraz art. 3982 § 2 k.p.c. i wniosła o jego uchylenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W orzecznictwie Sądu Najwyższego zostało już wyrażone stanowisko, które podziela Sąd Najwyższy w obecnym składzie, że od postanowienia sądu drugiej instancji oddalającego zażalenie na postanowienie sądu pierwszej instancji odmawiające odrzucenia pozwu (art. 222 k.p.c.) skarga kasacyjna (poprzednio kasacja), nie przysługuje. Nie jest to bowiem postanowienie „w przedmiocie odrzucenia pozwu” kończące postępowanie w sprawie, o którym mowa w art. 3981 § 1 k.p.c. (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24 maja 1999 r., II CZ 37/99, OSNC 1999, nr 12, poz. 211, z dnia 22 listopada 1999 r., I CKN 718/99, Wokanda 2000, nr 4, s. 10, z dnia 21 marca 2006 r., III CSK 48/06, OSNC 2007, nr 1, poz. 12 oraz z dnia 23 lutego 2012 r., II CSK 499/11, nie publ.).

Za takie uznaje się postanowienia sądu drugiej instancji oddalające zażalenie na postanowienie sądu pierwszej instancji odrzucające pozew, orzeczenie zmieniające postanowienie sądu pierwszej instancji oddalające na podstawie art. 222 k.p.c. zarzut, którego uwzględnienie uzasadniałoby odrzucenie pozwu, a także orzeczenie - wydane w wyniku uwzględnienia apelacji - mocą którego uchylono zaskarżony wyrok i pozew odrzucono. 3 Prawidłowo zatem Sąd drugiej instancji przyjął, że skarga kasacyjna pozwanej była niedopuszczalna i z tej przyczyny podlegała odrzuceniu.

Bez znaczenia dla tej oceny pozostaje okoliczność, że Sąd Apelacyjny jako podstawę prawną swojego orzeczenia błędnie wskazał art. 3982 § 2 k.p.c., zamiast, prawidłowo, art. 3986 § 2 k.p.c. Z tych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie jako bezzasadne na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.