Court dismisses asylum appeal and temporary measure request regarding EU return order under non-refoulement principles.
Netherlands (NL)
Legislator summary
AI generatedThe Council of State dismissed the appellant's appeal against a lower court ruling that rejected his challenge to a European Union return order. Although the court acknowledged a minor error in the lower court's reasoning regarding the depth of the non-refoulement examination, it found no concrete evidence that the return would violate this principle. Consequently, the appeal was declared inadmissible for lacking questions of general legal interest, and the request for interim relief was refused.
Legislator headnote
AI generatedArticles 8:81 and 92 of the Vw 2000; The Council of State dismisses an asylum appeal where the lower court correctly finds no concrete indication of non-refoulement violation, even if its reasoning on the necessity of a deep examination was flawed, provided the appeal does not raise questions of general legal interest.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
BRS.25.002027 en BRS.25.002028 ECLI:NL:RVS:2026:259 Datum uitspraak: 19 januari 2026 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak van de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State op een verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening (artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht) en, met toepassing van artikel 92 van de Vw 2000, op het hoger beroep van: [appellant], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 11 november 2025 in zaak nr. NL24.8360 in het geding tussen: [appellant] en de minister van Asiel en Migratie.
Procesverloop Bij besluit van 22 juli 2025 heeft de minister appellant opgedragen de Europese Unie binnen 28 dagen te verlaten (terugkeerbesluit). Bij uitspraak van 11 november 2025 heeft de rechtbank het daartegen door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft appellant, vertegenwoordigd door mr. A.A. Hardoar, advocaat in Amsterdam, hoger beroep ingesteld. Ook heeft hij de voorzieningenrechter verzocht een voorlopige voorziening te treffen. Overwegingen 1. Het hoger beroep leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank.
Gelet op wat het Hof van Justitie in de arresten van 17 oktober 2024, Ararat, ECLI:EU:C:2024:892, punt 41, en van 4 september 2025, Adrar, ECLI:EU:C:2025:647, punt 75, heeft overwogen over de volledige eerbiediging van het beginsel van non-refoulement, heeft de rechtbank ten onrechte overwogen dat de terugkeerprocedure niet de plaats is om een diepgaand onderzoek uit te voeren. Maar de rechtbank heeft terecht geoordeeld dat appellant geen concrete aanwijzingen heeft gegeven dat de minister door uitvoering te geven aan het terugkeerbesluit het beginsel van non-refoulement schendt.
Vergelijk de uitspraak van de Afdeling van 18 december 2025, ECLI:NL:RVS:2025:6114, onder 6.2. 1.1. Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000).
2. Het hoger beroep is ongegrond. De voorzieningenrechter van de Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank en wijst het verzoek om voorlopige voorziening daarom af. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. bevestigt de aangevallen uitspraak; II. wijst het verzoek af. Aldus vastgesteld door mr. V.V. Essenburg, voorzieningenrechter, in tegenwoordigheid van mr. J. van de Kolk, griffier. w.g. Essenburg voorzieningenrechter w.g. Van de Kolk griffier Uitgesproken in het openbaar op 19 januari 2026 347-1102