Court dismisses asylum appeal confirming lower court rejected unwanted declaration revocation request.
Netherlands (NL)
Legislator summary
AI generatedThe Council of State dismissed the appellant's appeal against the District Court's decision to reject the request to revoke their unwanted declaration. The appellant argued for revocation following administrative refusals in 2022 and 2023, but the court found no grounds to overturn the lower court's reasoning. Consequently, the appeal was rejected as it did not raise questions requiring a new interpretation of administrative law or EU law.
Legislator headnote
AI generatedArticles 8:54 first paragraph and 91 second paragraph of the General Administrative Law Act; The Council of State dismisses appeals where the lower court's decision is well-founded and the appeal does not raise questions necessitating a ruling for the sake of legal unity or development.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
BRS.26.000114 ECLI:NL:RVS:2026:2185 Datum uitspraak: 22 april 2026 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: [appellant], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Middelburg, van 7 januari 2026 in zaak nr. NL23.9042 in het geding tussen: appellant en de minister van Asiel en Migratie. Procesverloop Bij besluit van 13 september 2022 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een verzoek van appellant om opheffing van zijn ongewenstverklaring afgewezen.
Bij besluit van 3 maart 2023 heeft de staatssecretaris het daartegen door appellant gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 7 januari 2026 heeft de rechtbank het daartegen door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft appellant, vertegenwoordigd door mr. S.C. van Paridon, advocaat in Rotterdam, hoger beroep ingesteld. Overwegingen 1. Het hoger beroep leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. De rechtbank is namelijk terecht en op goede gronden tot haar oordeel gekomen. De Afdeling neemt de motivering onder 9 tot en met 11 van de uitspraak van de rechtbank over. 1.1.
Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000). Ook roept het hogerberoepschrift geen vragen op over de uitleg of de geldigheid van een bepaling van Unierecht (arrest van het Hof van Justitie van 24 maart 2026, Remling, ECLI:EU:C:2026:243, punt 24).
2. Het hoger beroep is ongegrond. De Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. V.V. Essenburg, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. N. Tibold, griffier. Het lid van de enkelvoudige kamer is verhinderd de uitspraak te ondertekenen w.g. Tibold griffier Uitgesproken in het openbaar op 22 april 2026 853-1143