Appeal dismissed; asylum seeker's concealment under Dublin Regulation justifies extended transfer deadline extension.
Netherlands (NL)
Legislator summary
AI generatedThe Council of State dismissed the asylum seeker's appeal against the District Court's rejection of their request to extend the transfer deadline to Croatia. The court confirmed the lower court's finding that the applicant concealed their identity, a status protected under Article 29 of the Dublin Regulation. Consequently, the extension of the deadline was deemed lawful, and the minister was not ordered to pay legal costs.
Legislator headnote
AI generatedArticles 29, second paragraph, of the Dublin Regulation; Article 91, second paragraph, of the 2000 Act on Naturalization and Aliens: Concealment by an asylum seeker constitutes a valid ground for extending the transfer deadline under the Dublin Regulation, and such extensions do not require further appellate motivation if the lower court's reasoning is sound.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
BRS.25.000050 ECLI:NL:RVS:2025:920 Datum uitspraak: 10 maart 2025 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: [de vreemdeling], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 24 december 2024 in zaak nr. NL24.39434 in het geding tussen: [de vreemdeling] en de minister van Asiel en Migratie. Procesverloop Bij brief van 13 juni 2024 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid de vreemdeling meegedeeld dat hij de termijn voor de overdracht aan Kroatië heeft verlengd tot achttien maanden.
Bij uitspraak van 24 december 2024 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. B. Manawi, advocaat in Delft, hoger beroep ingesteld. Overwegingen 1. Het hoger beroep leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. De rechtbank is terecht en op goede gronden tot haar oordeel gekomen dat de minister de overdrachtstermijn tot achttien maanden mocht verlengen, omdat de vreemdeling was ondergedoken in de zin van artikel 29, tweede lid, van de Dublinverordening en het arrest van het Hof van Justitie van 19 maart 2019, Jawo, ECLI:EU:C:2019:218, punt 70.
Zie de uitspraak van de Afdeling van 15 maart 2024, ECLI:NL:RVS:2024:1077, onder 2. Het hoger beroep biedt geen reden hierover in dit geval anders te oordelen. 1.1. Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000).
2. Het hoger beroep is ongegrond. De uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. N. Verheij, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. R.H.L. Dallinga, griffier. w.g. Verheij lid van de enkelvoudige kamer w.g. Dallinga griffier Uitgesproken in het openbaar op 10 maart 2025 18-1122