Court dismisses appeal as it concerns a legal issue already decided by the Council in a similar case.
Netherlands (NL)
Legislator summary
AI generatedThe Council of State dismissed the appeal against the District Court's refusal to grant temporary residence permission. The appellants argued for family reunification, but the Council found the appeal lacked questions requiring new interpretation of established case law. Consequently, the court confirmed the lower court's decision without further motivation.
Legislator headnote
AI generatedArticle 91, second paragraph, of the 2000 Act on General Administrative Law; Article 8 of the ECHR; Appeals concerning legal issues already resolved by the Council in similar cases are inadmissible if they do not require a new interpretation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
202203034/1/V1. Datum uitspraak: 15 januari 2025 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: [de vreemdeling] en [referent], appellanten, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Groningen, van 22 april 2022 in zaak nr. NL21.20072 in het geding tussen: de vreemdeling en de minister van Asiel en Migratie. Procesverloop Bij besluit van 19 maart 2021 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag om de vreemdeling een machtiging tot voorlopig verblijf te verlenen, afgewezen.
Bij besluit van 26 november 2021 heeft de staatssecretaris het daartegen door de vreemdeling gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 22 april 2022 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak hebben de vreemdeling en referent, vertegenwoordigd door mr. B.H. Werink, advocaat in Groningen, hoger beroep ingesteld. De staatssecretaris heeft op verzoek van de Afdeling een nader stuk ingediend. Overwegingen 1. Het hoger beroep leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank.
Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000). 1.1. Het hoger beroep gaat namelijk over een rechtsvraag die eerder door de Afdeling is beantwoord (uitspraak van 20 november 2024, ECLI:NL:RVS:2024:4630, onder 5 tot en met 5.3, over het beoordelingskader voor familie- en gezinsleven in de zin van artikel 8 van het EVRM in reguliere gezinsherenigingszaken).
Het hoger beroep biedt geen reden hierover in dit geval anders te oordelen.
2. Het hoger beroep is ongegrond. De uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. A. Kuijer, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. Q. Boon, griffier. w.g. Kuijer lid van de enkelvoudige kamer w.g. Boon griffier Uitgesproken in het openbaar op 15 januari 2025 1028