Court dismisses appeal against refusal of temporary residence permit for asylum seeker's children.
Netherlands (NL)
Legislator summary
AI generatedThe Council of State dismissed the appellant's appeal against the lower court's rejection of a request for temporary residence permits for her children. The appellant argued for the permits following the initial refusal by the Minister of Justice and Migration, but the court found the lower court's reasoning sufficient. Consequently, the appeal was rejected without further motivation as it did not raise questions requiring a broader legal ruling.
Legislator headnote
AI generatedArticle 8:54, first paragraph, of the General Administrative Law Act; Article 91, second paragraph, of the Immigration and Naturalisation Act 2000: An appeal is dismissed when the lower court's decision is well-founded and the appeal does not raise questions necessitating a ruling for the sake of legal unity, legal development, or general legal protection.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
202504275/1/V1. Datum uitspraak: 18 november 2025 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: [appellant], mede voor haar kinderen, appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Groningen, van 25 juni 2025 in zaak nr. NL25.13067 in het geding tussen: appellant en de minister van Asiel en Migratie. Procesverloop Bij besluit van 7 februari 2024 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag om appellant een machtiging tot voorlopig verblijf te verlenen, afgewezen.
Bij besluit van 19 februari 2025 heeft de minister het daartegen door appellant gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 25 juni 2025 heeft de rechtbank het daartegen door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft appellant, vertegenwoordigd door mr. E.J.P. Cats, advocaat in Emmen, hoger beroep ingesteld. Overwegingen 1. Het hoger beroep leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. De rechtbank is namelijk terecht en op goede gronden tot haar oordeel gekomen. De Afdeling neemt de motivering onder 4.2, 4.3, 5.1 en 5.2 van de uitspraak van de rechtbank over. 1.1.
Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000).
2. Het hoger beroep is ongegrond. De Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. B. Meijer, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. M.M. Mercelina, griffier. w.g. Meijer lid van de enkelvoudige kamer w.g. Mercelina griffier Uitgesproken in het openbaar op 18 november 2025 938-1173