Ruling dismisses asylum appeal as it raises no new legal questions requiring judicial clarification.
Netherlands (NL)
Legislator summary
AI generatedThe Council of State dismissed the appellant's appeal against the lower court's rejection of a residence permit application. The appellant argued for a permit but failed to raise novel legal issues, as the core matter had already been addressed by a previous decision of the same Council. Consequently, the court determined that the appeal offered no reason to deviate from established jurisprudence and thus lacked merit.
Legislator headnote
AI generatedArtikel 91, tweede lid, van de Wet inlandsche vreemdelingen 2000; An appeal is inadmissible if it concerns a legal question already answered by a prior decision of the Council of State and offers no reason to decide differently in the present case.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
202504250/1/V3. Datum uitspraak: 5 november 2025 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: [appellant], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Haarlem, van 25 juni 2025 in zaak nr. NL24.6763 in het geding tussen: appellant en de minister van Asiel en Migratie. Procesverloop Bij besluit van 14 november 2023 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag van appellant om hem een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.
Bij besluit van 30 januari 2024 heeft de staatssecretaris het daartegen door appellant gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 25 juni 2025 heeft de rechtbank het daartegen door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft appellant, vertegenwoordigd door mr. S.N. Arikan, advocaat in Amsterdam, hoger beroep ingesteld. Overwegingen 1. Het hoger beroep leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000). 1.1.
Het hoger beroep gaat namelijk over een rechtsvraag die eerder door de Afdeling is beantwoord (uitspraak van 4 september 2025, ECLI:NL:RVS:2025:4285, over het mvv-vereiste bij Turkse zelfstandigen en gestelde problemen en verliezen die ontstaan als de arbeid als zelfstandige in Nederland moet worden stopgezet). Het hoger beroep biedt geen reden hierover in dit geval anders te oordelen.
2. Het hoger beroep is ongegrond. De Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. M. den Heyer, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. M.H.M. Boom, griffier. w.g. Den Heyer lid van de enkelvoudige kamer w.g. Boom griffier Uitgesproken in het openbaar op 5 november 2025 1058