Asylum appeal dismissed; applicant failed to prove specific social group status or real risk of inhuman treatment in Somalia.
Netherlands (NL)
Legislator summary
AI generatedThe Council of State dismissed the asylum seeker's appeal against the District Court's rejection of their temporary residence permit application. The applicant argued they belonged to a specific social group under the Qualification Directive and faced a real risk of inhuman treatment upon return to Somalia. The court confirmed the lower court's finding that the applicant did not meet these criteria and offered no new grounds for protection.
Legislator headnote
AI generatedArticles 10(1)(d) of the Qualification Directive; Article 91(2) of the Vw 2000: An asylum appeal is inadmissible if it does not raise questions requiring a ruling for the sake of legal unity, development, or general protection, and the applicant fails to substantiate claims of specific social group membership or real risk of inhuman treatment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
202406203/1/V3. Datum uitspraak: 6 februari 2025 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: [de vreemdeling], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Utrecht, van 1 oktober 2024 in zaak nr. NL24.29798 in het geding tussen: de vreemdeling en de minister van Asiel en Migratie. Procesverloop Bij besluit van 19 juli 2024 heeft de minister een aanvraag van de vreemdeling om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.
Bij uitspraak van 1 oktober 2024 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. S.J. Koolen, advocaat in Utrecht, hoger beroep ingesteld. Overwegingen 1. Het hoger beroep leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. De rechtbank heeft terecht overwogen dat de minister zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat de vreemdeling niet behoort tot een specifieke sociale groep, als bedoeld in artikel 10, eerste lid, aanhef en onder d, van de Kwalificatierichtlijn, en dat van hem kan worden verwacht dat hij zich bij terugkeer naar Somalië aanpast aan de geldende normen en waarden.
De vreemdeling heeft verder ook niet aannemelijk gemaakt dat hij bij terugkeer een reëel risico loopt op onmenselijke behandeling. 1.1. Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000).
2. Het hoger beroep is ongegrond. De uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. J.H. van Breda, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. D.I. Schipper, griffier. w.g. Van Breda lid van de enkelvoudige kamer w.g. Schipper griffier Uitgesproken in het openbaar op 6 februari 2025 872