Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RVS:2025:3786 ECLI:NL:RVS:2025:3786 AI generated

Court dismisses appeal as no new legal questions require adjudication for legal unity or protection.

Case Number ECLI:NL:RVS:2025:3786
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Council of State dismissed the appellant's appeal against the rejection of a residence permit application for self-employed work. The appellant argued for a new assessment, but the court found the appeal contained no questions requiring a ruling for the sake of legal unity, legal development, or general legal protection. Consequently, the lower court's decision was confirmed without further motivation.

Legislator headnote

AI generated

Article 91, second paragraph, of the 2000 Act on Administrative Justice; An appeal is inadmissible if it does not raise questions that must be answered in the interest of legal unity, legal development, or general legal protection.

Keywords

AI generated
administrative appeal legal unity residence permit self-employed work inadmissible appeal Raad van State procedural dismissal

Cited Legislation

AI generated
Article 91, second paragraph, of the 2000 Act on Administrative Justice

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

202502645/1/V2. Datum uitspraak: 12 augustus 2025 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: [appellant], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Arnhem, van 16 april 2025 in zaak nr. NL25.10404 in het geding tussen: appellant en de minister van Asiel en Migratie. Procesverloop Bij besluit van 4 juni 2024 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag van appellant om hem een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.

Bij besluit van 4 maart 2025 heeft de minister het daartegen door appellant gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 16 april 2025 heeft de rechtbank het daartegen door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft appellant, vertegenwoordigd door mr. I. Özkara, advocaat in Arnhem, hoger beroep ingesteld. Overwegingen 1. Het hoger beroep leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000). 1.1.

Het hoger beroep gaat onder meer over een rechtsvraag die eerder door de Afdeling is beantwoord (uitspraak van 9 juli 2025, ECLI:NL:RVS:2025:3171, over het opnieuw toepassen van het mvv-vereiste als zelfstandige grond voor afwijzing van een door een Turkse onderdaan ingediende aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning regulier voor het verrichten van arbeid als zelfstandige). Het hoger beroep biedt geen reden hierover in dit geval anders te oordelen.

2. Het hoger beroep is ongegrond. De Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. B. Meijer, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van N. Capel LLM, griffier. w.g. Meijer lid van de enkelvoudige kamer w.g. Capel griffier Uitgesproken in het openbaar op 12 augustus 2025 1024