Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:CRVB:2020:1083 ECLI:NL:CRVB:2020:1083 AI generated

Appeal dismissed; court held force majeure does not exempt long-term stay outside Netherlands from participation law exclusion grounds.

Case Number ECLI:NL:CRVB:2020:1083
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Central Administrative Council confirmed the lower court's rejection of the appellants' appeal against the withdrawal of their participation assistance. The appellants argued that their delayed return was due to force majeure and thus warranted assistance under Article 16 of the Participation Act. The court ruled that the reason for the extended stay is irrelevant for applying exclusion grounds and that the appellants failed to prove an acute emergency or severe hardship requiring aid.

Legislator headnote

AI generated

Article 13, first paragraph, sub-item e; Article 16, first paragraph, Participation Act: The reason for a prolonged stay outside the Netherlands is irrelevant for applying exclusion grounds; force majeure does not automatically establish urgent reasons for assistance unless an acute life-threatening situation or severe lasting disability is proven.

Keywords

AI generated
Participation Act exclusion grounds force majeure legal standard prolonged stay outside Netherlands urgent reasons for assistance administrative appeal outcome acute emergency requirement severe hardship proof

Cited Legislation

AI generated
Article 8:57, first paragraph, of the General Administrative Law (Awb)
Article 8:57, third paragraph, of the General Administrative Law (Awb)
Article 13, first paragraph, sub-item e, of the Participation Act (PW)
Article 16, first paragraph, of the Participation Act (PW)

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

186364 PW Datum uitspraak: 12 mei 2020 Centrale Raad van Beroep Enkelvoudige kamer Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Oost-Brabant van 9 november 2018, 18/926 (aangevallen uitspraak) en uitspraak op het verzoek om veroordeling tot vergoeding van schade Partijen: [appellant] en [appellante] te [woonplaats] (appellanten) het college van burgemeester en wethouders van Helmond (college) PROCESVERLOOP Namens appellanten heeft mr. R. Akkaya, advocaat, hoger beroep ingesteld. Het college heeft een verweerschrift ingediend.

Met toepassing van artikel 8:57, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) is een onderzoek ter zitting achterwege gebleven, waarna de Raad het onderzoek met toepassing van artikel 8:57, derde lid, van de Awb heeft gesloten. OVERWEGINGEN 1. De Raad gaat uit van de volgende in dit geding van belang zijnde feiten en omstandigheden. 1.1. Bij besluit van 20 oktober 2017, na bezwaar gehandhaafd bij besluit van 19 maart 2018 (bestreden besluit), heeft het college de bijstand van appellanten over de periode van 11 tot en met 17 oktober 2017 ingetrokken.

Aan de besluitvorming heeft het college ten grondslag gelegd dat appellanten langer dan de wettelijk toegestane periode van vier weken verblijf hebben gehouden buiten Nederland.

2. Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank het beroep tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard.

3. In hoger beroep hebben appellanten zich tegen de aangevallen uitspraak gekeerd. Appellanten hebben, evenals in beroep, kort samengevat aangevoerd dat bij terugkeer sprake was van overmacht en dat daarom dringende redenen als bedoeld in artikel 16 van de Participatiewet (PW) bestaan. Appellanten wijzen erop dat hun terugvlucht van 10 oktober 2017 is geannuleerd. De eerstvolgende mogelijkheid om terug te keren naar Nederland was volgens appellanten op 17 oktober 2017. Appellanten stellen dat zij hierdoor extra kosten hebben moeten maken.

4. De Raad komt tot de volgende beoordeling. 4.1. Volgens vaste rechtspraak (uitspraak van 15 juni 2009, ECLI:NL:CRVB:2009:BK3316, rechtsoverweging 4.3) is voor de toepassing van artikel 13, eerste lid, aanhef en onder e, van de PW de reden van het (langduriger) verblijf buiten Nederland niet van belang. Volgens de wetsgeschiedenis is met artikel 16, eerste lid, van de PW niet beoogd een algemene ontsnappingsclausule te bieden ten aanzien van de toepassing van uitsluitingsgronden (Kamerstukken II 2002/03, 28 870, nr. 3, p. 47). Of sprake was van overmacht, is daarom voor de toepassing van artikel 16, eerste lid, van de PW niet van belang.

Appellanten hebben niet aannemelijk gemaakt dat zij in de periode van 11 oktober 2017 tot en met 17 oktober 2017 in een acute noodsituatie verkeerden in die zin dat de situatie levensbedreigend van aard was dan wel blijvend psychisch of lichamelijk letsel of blijvende invaliditeit tot gevolg kon hebben, en ook niet dat zij in behoeftige omstandigheden verkeerden die alleen met bijstandverlening waren te verhelpen, hebben zij evenmin aannemelijk gemaakt. 4.2. Uit 4.1 volgt dat het hoger beroep niet slaagt. Voor toewijzing van het verzoek om schadevergoeding bestaat daarom geen grond.

De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd.

5. Voor een veroordeling in de proceskosten bestaat geen aanleiding. BESLISSING De Centrale Raad van Beroep - bevestigt de aangevallen uitspraak; - wijst het verzoek om veroordeling tot vergoeding van schade af. Deze uitspraak is gedaan door E.C.G. Okhuizen, in tegenwoordigheid van J.B. Beerens als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 12 mei 2020. (getekend) E.C.G. Okhuizen (getekend) J.B. Beerens