Supreme Court dismisses appeal against labor law interpretation regarding public service transfer eligibility.

Απόφαση 996 / 2017 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 996/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B2’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασπασία Καρέλλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Νικόλαο Πάσσο, Παναγιώτη Κατσιρούμπα, Δήμητρα Κοκοτίνη και Γεώργιο Μιχολιά, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 17 Ιανουαρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειουσών: 1) Μ. - Ι. Τ. του Τ., 2) Ε. Π. του Δ. και 3) Α. Π. του Δ., κατοίκων

Αθηνών, ως μοναδικών κληρονόμων του Δ. Π. του Π., οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιωάννη Τόλη, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσίβλητης: ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "... Α.Ε.", με το διακριτικό τίτλο "..." που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Σπυρίδωνα Χειμάρα, με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., που κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 9/2/2009 αγωγή του αρχικού διαδίκου Δ. Π., που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 420/2011 του ίδιου Δικαστηρίου και 6798/2013 του Εφετείου Αθηνών.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείουσες με την από 12/3/2015 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Μιχολιάς ανέγνωσε την από 22/3/2016 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση Αρεοπαγίτη Γεωργίου Παπαηλιάδη, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειουσών ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη της αντιδίκου τους στη δικαστική δαπάνη τους.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1.- Με τις διατάξεις του άρθρου 12 παρ. 1, 2 και 3 του Νόμου 3254/2004 ορίζεται ότι,"1. Προσωπικό με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου ή έργου του ...) το οποίο υπηρετούσε με απόσπαση ή διάθεση στην Γενική Γραμματεία Αθλητισμού ή σε εποπτευόμενο από αυτήν Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου ή Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου ή άλλη Δημόσια Υπηρεσία ή άλλο Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου, εφόσον συγκεντρώνει κατά τον χρόνο της απολύσεώς του, με βάση και τον χρόνο αποσπάσεως ή διαθέσεως, τις χρονικές προϋποθέσεις της παρ. 1 του άρθρου 10 του Νόμου 2266/1994, κατατάσσεται σε οργανικές θέσεις με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου στη Δημόσια Υπηρεσία ή στο Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου που υπηρετούσε το προσωπικό αυτό, ύστερα από αίτησή του που υποβάλλεται μέσα σε αποκλειστική προθεσμία δύο (2) μηνών από τη δημοσίευση του παρόντος νόμου. 2.

Η κατάταξη γίνεται με πράξη του αρμοδίου, για την πρόσληψη οργάνου, ύστερα από γνώμη του υπηρεσιακού συμβουλίου ότι οι κατατασσόμενοι εξυπηρετούσαν πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Στις περιπτώσεις που το υπηρεσιακό συμβούλιο είχε διατυπώσει θετική γνώμη βάσει αρχικών αιτήσεων, η πράξη κατατάξεως εκδίδεται αμέσως χωρίς νέα γνώμη. 3.

Αν η Υπηρεσία ή το Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου από το οποίο έγινε η απόλυση έχει καταργηθεί ή συγχωνευθεί με άλλη Υπηρεσία ή νομικό πρόσωπο, η κατάταξη γίνεται σε θέση της Υπηρεσίας ή του νομικού προσώπου με το οποίο έγινε η συγχώνευση ή το οποίο ασκεί τις αρμοδιότητες της Υπηρεσίας ή του Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου που καταργήθηκε.".

Οι διατάξεις αυτές περιέχουν ρυθμίσεις για το προσωπικό με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου του Ο.Π.Α.Π., το οποίο υπηρετούσε με απόσπαση ή διάθεση στη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού ή σε εποπτευόμενο από αυτή Ν.Π.Δ.Δ. ή Ν.Π.Ι.Δ. ή άλλη Δημόσια Υπηρεσία ή άλλο Ν.Π.Δ.Δ. και ορίζουν τις προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν για να καταταχθεί αυτό σε οργανικές θέσεις με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου στη Δημόσια Υπηρεσία ή στο Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου που υπηρετούσε το προσωπικό αυτό.

Τούτο σαφώς προκύπτει από τη ρητή γραμματική διατύπωση της διάταξης της παραγράφου 1 του ως άνω άρθρου, ενώ αντίθετη εκδοχή, να καταταγεί δηλαδή το ως άνω προσωπικό σε άλλη υπηρεσία ή νομικό πρόσωπο, εκτός δηλαδή Δημόσιας Υπηρεσίας ή Ν.Π.Δ.Δ., δεν μπορεί να συναχθεί ούτε από τους ορισμούς της διάταξης της παραγράφου 3 του ως άνω άρθρου.

Περαιτέρω κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 1 του Κ.Πολ.Δ. ιδρύεται λόγος αναιρέσεως, αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίον περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Η παραβίαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας αποτελεί λόγο αναιρέσεως μόνον, αν τα διδάγματα αυτά αφορούν την ερμηνεία κανόνων δικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σ’ αυτούς.

Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν αυτός δεν εφαρμόσθηκε, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του, ή αν εφαρμόσθηκε, ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν το δικαστήριο προσέδωσε στον εφαρμοστέο κανόνα έννοια διαφορετική από την αληθινή ( Ολ. Α.Π. 2/2013, Ολ. Α.Π. 7/2006, Ολ. Α.Π. 36/1988, Α.Π. 1632/2013).

2.- Στην προκειμένη περίπτωση με την από 9-2-2009 αγωγή του ο θανών την 28-10-2013 ενάγων εξέθετε ότι προσελήφθη από την εναγόμενη και ήδη αναιρεσίβλητη ανώνυμη εταιρεία, στις 14-6-1989, με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου, ετήσιας διάρκειας, από τις 21-6- 1989 μέχρι τις 20- 6-1990, με την ειδικότητα του προγραμματιστή - αναλυτή Η/Υ, κατηγορίας Π.Ε.

Ότι ενώ προσήλθε να εργασθεί στις 21-6-1989, η εναγομένη αρνήθηκε να αποδεχθεί την εργασία του, οπότε αναγκάσθηκε να προσφύγει με αγωγή στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, αιτούμενος να αναγνωρισθεί η ακυρότητα της καταγγελίας της εργασιακής του συμβάσεως, η οποία έλαβε χώρα, χωρίς σπουδαίο λόγο και να υποχρεωθεί η εναγομένη να του καταβάλει τα οφειλόμενα, σ’ αυτόν, λόγω της υπερημερίας της, χρηματικά ποσά.

Ότι αμέσως μετά την πρόσληψη του, αποσπάσθηκε στις 21-6-1989, στην Γενική Γραμματεία Αθλητισμού. Ότι κατά την αναμονή της εκδόσεως αποφάσεως επί της ως άνω αγωγής του, το Διοικητικό Συμβούλιο της εναγομένης με το υπ’ αριθμ. ...-10-1989 πρακτικό του, αποφάσισε την ευκαιριακή πενθήμερη απασχόληση ανά εβδομάδα του ενάγοντος, με σύμβαση μιας ημέρας.

Ότι επί της αγωγής του εκείνης εκδόθηκε η υπ’ αριθμ. 1452/1990 απόφαση του Δικαστηρίου, με την οποίαν έγινε δεκτό ότι είχε συνάψει έγκυρη εργασιακή σύμβαση με την εναγομένη και ότι η τελευταία, του οφείλει μισθούς υπερημερίας μέχρι την λήξη αυτής. Ότι δυνάμει της υπ’ αριθμ. ...-10-1991 αποφάσεως του Διοικητικού Συμβουλίου της εναγόμενης διεκόπη από τις 9-1-1992 η πενθήμερη εργασία του, εν συνεχεία δε, με το υπ’ αριθμ. ...-6-1994 πρακτικό συνεδριάσεως του Διοικητικού Συμβουλίου της εναγόμενης και κατ’ εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 25 παρ. 3 του Νόμου 2190/1994 αποφασίσθηκε να γίνει δεκτό το αίτημά του περί κατατάξεως και εντάξεως αυτού στο τακτικό προσωπικό του ...

και όχι στο ευκαιριακό προσωπικό που ανήκε, διότι όπως διαπιστώθηκε απολύθηκε παράνομα και καταχρηστικά, αν και κάλυπτε πάγιες και διαρκείς υπηρεσιακές ανάγκες, χωρίς όμως να ολοκληρωθεί η σχετική διαδικασία. Ότι με την από 5-8-2004 αίτησή του προς την εναγόμενη, η οποία δεν είχε προβεί ακόμη στην κατάταξή του όσο και με την με αριθμό πρωτοκόλλου ...-3-2005 αίτησή του προς τον Γενικό Γραμματέα Αθλητισμού, ζήτησε εκ νέου την κατάταξή του σε θέση ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, κατ’ εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 12 του Νόμου 3254/2004, ως πληρών όλες τις νόμιμες προϋποθέσεις, ενώ παράλληλα συνέχισε να εργάζεται στην υπό σύσταση Γενική Διεύθυνση Στοιχημάτων, ως ειδικός σύμβουλος, απασχόληση την οποίαν εκτελούσε και κατά τον χρόνο ασκήσεως της αγωγής του.

Ότι τα αρμόδια όργανα της εναγομένης παράνομα και υπαίτια, αρνούνται να τον κατατάξουν σε οργανική θέση του προσωπικού της, όπως όφειλαν από το έτος 2004, με αποτέλεσμα να απολέσει μισθούς, επιδόματα και συναφείς παροχές για τα έτη 2004 έως και 2008 συνολικού ύψους 710.949,23 ΕΥΡΩ. Ότι, από την προαναφερθείσα συμπεριφορά των αρμοδίων οργάνων της εναγομένης υπέστη ηθική βλάβη και προσβολή της προσωπικότητάς του, δικαιούμενος, για τον λόγο αυτόν, χρηματικής ικανοποιήσεως.

Ζήτησε δε: α) να αναγνωρισθεί ότι συνδεόταν με την εναγομένη ανώνυμη εταιρεία με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου από τις 21-6-1989 μέχρι τις 9-1- 1992 και να υποχρεωθεί αυτή να τον κατατάξει σε οργανική θέση, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 12 του Νόμου 3254/2004, β) να υποχρεωθεί η εναγομένη να αποδέχεται στο μέλλον τις υπηρεσίες του, καταδικαζομένη σε χρηματική ποινή ύψους 100 ΕΥΡΩ για κάθε ημέρα καθυστερήσεως, ως μέσον εκτελέσεως της αποφάσεως, γ) να υποχρεωθεί η εναγομένη, να του καταβάλει το συνολικό χρηματικό ποσό των 710.949,23 ΕΥΡΩ για διαφυγόντες μισθούς καθώς και 100.000 ΕΥΡΩ ως χρηματική ικανοποίηση και τα ποσά αυτά νομιμοτόκως από την επίδοση της αγωγής του μέχρι την ολοσχερή τους εξόφληση, άλλως ζήτησε τα προαναφερόμενα χρηματικά ποσά κατά τις διατάξεις του αδικαιολογήτου πλουτισμού.

Επί της αγωγής του αυτής εκδόθηκαν i) σε πρώτο βαθμό η art αριθμ. 420/2011 οριστική απόφαση του το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών που τη δέχθηκε κατά ένα μέρος και δη: α ) αναγνώρισε ότι ο ενάγων συνδεόταν με την εναγομένη ανώνυμη εταιρεία με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου, ετήσιας αρχικώς διάρκειας, κατά την έναρξή της, η οποία στην συνέχεια εξακολούθησε να λειτουργεί μέχρι τις 9- 1-1992, β) υποχρέωσε την εναγομένη να κατατάξει τον ενάγοντα σε οργανική θέση του τακτικού προσωπικού της, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 12 του Νόμου 3254/2004, γ) υποχρέωσε την εναγομένη, να αποδέχεται τις υπηρεσίες του ενάγοντος, υπό το ως άνω καθεστώς, καταδικάζοντας παράλληλα αυτήν σε χρηματική ποινή ύψους 100 ΕΥΡΩ για την περίπτωση της μη συμμορφώσεώς της προς τη διάταξη αυτή και δ) υποχρέωσε την εναγομένη, να καταβάλει στον ενάγοντα το συνολικό χρηματικό ποσό των 238.005,24 ΕΥΡΩ με τους νομίμους τόκους από την επομένη ημέρα της επιδόσεως της αγωγής μέχρι και την ολοσχερή του εξόφληση και ιι) σε δεύτερο βαθμό η προσβαλλόμενη 6798/2013 απόφαση του (Τριμελούς ) Εφετείου Αθηνών που δέχθηκε την έφεση της εναγομένης και απέρριψε την αγωγή ως μη νόμιμη.

3.- To δευτεροβάθμιο Δικαστήριο με την προσβαλλομένη απόφασή του σε σχέση με περιεχόμενο και το αίτημα της αγωγής και τις διατάξεις του άρθρου 12 του Ν 3254/2004 που παρατίθενται υπό τον αριθμό 1 της παρούσης δέχθηκε κατά λέξη ότι : "Από την άνω διάταξη και σε σχέση με τα εκτιθέμενα στην αγωγή, σαφώς προκύπτει ότι ο ενάγων, ως προσληφθείς, από την εναγομένη ανώνυμη εταιρεία, με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου και αποσπασθείς στην Γενική Γραμματεία Αθλητισμού, ολίγον μετά την πρόσληψή του, δικαιούνταν να καταταγεί σε οργανική θέση με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, μόνον στην Γενική Γραμματεία Αθλητισμού (Δημόσια Υπηρεσία ), όπου υπηρετούσε με απόσπαση, δεδομένου ότι η ανωτέρω διάταξη περιοριστικά αναφέρεται σε Δημόσια Υπηρεσία ή Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου, σε οργανική θέση των οποίων κατατάσσεται, υπό τις προϋποθέσεις που αναφέρει, προσωπικό του Ο.Π.Α.Π., χωρίς να περιλαμβάνει και Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου, όπως η εναγομένη (Ο.Π.Α.Π. ). Kατ’ ακολουθία των ανωτέρω η ένδικη αγωγή με την οποίαν ο ενάγων στρεφόμενος κατά της (...), ζητεί, να υποχρεωθεί αυτή, να τον κατατάξει, κατ’ εφαρμογή της διατάξεως του άρθρου 12 του Νόμου 3254/2004, σε οργανική θέση, να αποδέχεται τις υπηρεσίες του και να του καταβάλει τα χρηματικά ποσά, που προαναφέρθηκαν, είναι μη νόμιμη και ως εκ τούτου απορριπτέα".

Έτσι που έκρινε το δευτεροβάθμιο δικαστήριο με το να απορρίψει την ως άνω αγωγή ως μη νόμιμη ορθά ερμήνευσε και εφήρμοσε με την προσβαλλόμενη απόφασή του τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις του άρθρου 12 του Ν 3254/2004, που αναφέρονται στην αρχή της παρούσης και τα αντιθέτως υποστηριζόμενα με το μοναδικό λόγο της αναίρεσης των αναιρεσειουσών που, ως μοναδικοί και νόμιμοι εξ αδιαθέτου με το ευεργέτημα της απογραφής κληρονόμοι (καθολικοί διάδοχοι) του θανόντος την 28-10-2013 ενάγοντος, άσκησαν αυτή (αναίρεση), και προσάπτουν στην προσβαλλομένη απόφαση την πλημμέλεια από το άρθρο 559 αριθμ. 1 του Κ.Πολ.Δ., λόγω παραβιάσεως των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου και δη της διάταξης του άρθρου 12 του Νόμου 3254/2004 κρίνονται αβάσιμα. Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω και αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος αναίρεσης προς έρευνα πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη από 12-3-2015 αίτηση αναίρεση ως αβάσιμη κατ’ ουσίαν και να καταδικασθούν οι αναιρεσείουσες, ως ηττηθείσες στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, που κατέθεσεν προτάσεις κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα της τελευταίας (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 12 Μαρτίου 2015 αίτηση των : 1) Τ. Μ. - Ι. του Τ., 2) Π. Ε. του Δ. και 3) Π. Α. του Δ., κατοίκων ..., ως μοναδικών και νομίμων εξ αδιαθέτου, με το ευεργέτημα της απογραφής, κληρονόμων του αποβιώσαντος δικαιοπαρόχου τους και αρχικού ενάγοντος - εφεσιβλήτου Δ. Π. του Π., κατοίκου, όσο ζούσε, Αθηνών κατά της ανώνυμης εταιρείας, με την επωνυμία "... Α.Ε. " και με τον διακριτικό τίτλο (... ), που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, περί αναιρέσεως της υπ’ αριθμ. 6798/2013 τελεσίδικης αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.

Και

Καταδικάζει τις αναιρεσείουσες να πληρώσουν στην αναιρεσίβλητη, τα δικαστικά έξοδα αυτού τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1800) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 11 Μαΐου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 13 Ιουνίου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ