Supreme Court dismisses appeal on co-ownership rights, ruling evidence evaluation is not reviewable.

Απόφαση 993 / 2009 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός: 993/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Πετράκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση και Ευτύχιο Παλαιοκαστρίτη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 13 Μαρτίου 2009, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: .... το γένος..., η οποία παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου της Κυριάκου Κόκκινου και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) ..., 2) ..., 3) ..., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Σταύρο Χριστόπουλο με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1/2/2002 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4183/2002 μη οριστική και 1575/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 7640/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 10/7/2007 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Πολυζωγόπουλος, ανέγνωσε την από 12/3/2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 1, 2§1, 3, 4§1, 5 περ. α', 13 του ν. 3741/1929, 785, 787, 1002 και 1117 ΑΚ προκύπτει ότι κάθε ιδιοκτήτης ορόφου ή διαμερίσματος οικοδομής, για την οποία έχει συσταθεί εγκύρως οριζόντια ιδιοκτησία, δικαιούται, λόγω της αναγκαίας συγκυριότητάς του επί των κοινοχρήστων μερών της οικοδομής, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται οι πρωτότοιχοι, η στέγη κλπ, να κάνει απόλυτη χρήση τούτων, αρκεί να μη βλάπτει τα αντίστοιχα δικαιώματα των λοιπών συνιδιοκτητών και να μη μεταβάλλει τον συνήθη προορισμό των μερών αυτών, εκτός αν, με δεσμευτική γι' αυτόν δικαιοπρακτική ρύθμιση, το δικαίωμα αυτό έχει παραχωρηθεί αποκλειστικώς σε έναν ή ορισμένους ιδιοκτήτες ορόφων ή διαμερίσματος της οικοδομής.

Αν και πότε θίγονται τα δικαιώματα των λοιπών συνιδιοκτητών ή υπάρχει μεταβολή του συνήθους προορισμού των κοινών μερών με τη χρήση τους από ορισμένους συνιδιοκτήτες, κρίνεται, κατά περίπτωση, με βάση τις συγκεκριμένες συνθήκες και στο πλαίσιο του γενικότερου συμφέροντος της ομαλής λειτουργίας της σχέσεως της οροφοκτησίας.

Ειδικότερα, βλαπτική για τα δικαιώματα των λοιπών συνιδιοκτητών είναι η χρήση που μειώνει την ασφάλεια αυτών ή του οικοδομήματος και εμποδίζει ή δυσχεραίνει υπερμέτρως αυτούς στη χρήση των οριζόντιων ιδιοκτησιών τους ή και στη σύγχρηση των κοινών μερών, ενώ μεταβολή του συνήθους προορισμού προκαλείται, όταν η συγκεκριμένη χρήση αλλοιώνει τον προορισμό των κοινών μερών, που ορίζεται με δικαιοπρακτική ρύθμιση ή, σε περίπτωση ελλείψεώς της, προκύπτει από την φύση των πραγμάτων και τον σκοπό, που αυτά υπηρετούν κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας στη λειτουργία της οροφοκτησίας, καθώς και από τις συνθήκες της συγκεκριμένης περιπτώσεως.

Σημειώνεται, ότι στην έννοια της κατά τα άνω χρήσης εμπεριέχεται και το δικαίωμα της εμφάνισης του όλου οικοδομήματος κατά τρόπο, που προσήκει στην αισθητική και την αρχιτεκτονική κατασκευή του και, συνεπώς, οποιαδήποτε προσθήκη σ' αυτό, η οποία παραβλάπτει την εμφάνισή του, ως γενόμενη πέρα από την αρχιτεκτονική κατασκευή του, παραβλάπτει τη χρήση των άλλων οροφοκτητών και είναι από το λόγο αυτό ανεπίτρεπτη.

Εξάλλου, κάθε ιδιοκτήτης, εφόσον βλάπτεται από μία τέτοια χρήση έχει το δικαίωμα να ζητήσει με αγωγή του την επαναφορά των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση. Στο αγωγικό δικόγραφο, για να είναι ορισμένο, πρέπει, πλην άλλων, να προσδιορίζονται όλα εκείνα τα πραγματικά περιστατικά, που συνιστούν τη βλαπτική χρήση ή τη μεταβολή του συνήθους προορισμού των κοινόχρηστων μερών της οικοδομής.

Στην προκειμένη περίπτωση, οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσίβλητοι, όπως προκύπτει από την ένδικη αγωγή τους, ισχυρίστηκαν ότι οι ίδιοι και η εναγομένη (αναιρεσείουσα) είναι ιδιοκτήτες διαμερισμάτων της πολυώροφης οικοδομής που βρίσκεται στην ... (...), η οποία έχει υπαχθεί στο καθεστώς της οροφοκτησίας με βάση την αναφερόμενη σ' αυτή συμβολαιογραφική πράξη συστάσεως και Κανονισμού πολυκατοικίας, που μεταγράφηκε νόμιμα.

Περαιτέρω ισχυρίστηκαν, ότι η εναγομένη, κατά το θέρος του έτους 2000, επωφελούμενη της απουσίας τους, κατά παράβαση των διατάξεων του ΓΟΚ και των άρθρων 3 και 5 του ν. 3741/1929, έσπασε και αφαίρεσε τις μαρμάρινες πλάκες της βεράντας του διαμερίσματός της του πέμπτου ορόφου και, στη συνέχεια, αφού ανέσκαψε την πλάκα της βεράντας, που αποτελεί τμήμα του σκελετού της οικοδομής, κατασκεύασε ογκώδεις χωνευτές (κτιστές) "ζαρντινιέρες", τις οποίες τοποθέτησε σε μόνιμη και σταθερή βάση με την κυρίως πλάκα, η οποία αποτελεί και την οροφή των διαμερισμάτων τους, που βρίσκονται στον τέταρτο όροφο της ως άνω πολυκατοικίας.

Πιο συγκεκριμένα, η εναγομένη κατασκεύασε και έκτισε στον εξώστη του διαμερίσματός της περιμετρικά "ζαρντινιέρες" διαστάσεων α) 3,50 μ Χ 0,9 μ προς τη δυτική πλευρά, β) 8 μ Χ 0,90 μ προς τη νότια πλευρά, γ) 17 μ Χ 0,90 μ προς την ανατολική πλευρά, δ) 2 μ Χ 0,90 μ προς τη βόρεια πλευρά και ε) μπροστά στον ανατολικό τοίχο του διαμερίσματός της 5 μ Χ 0,90 μ, με αποτέλεσμα να παραβλάπτεται η εξωτερική αρχιτεκτονική εμφάνιση της πολυκατοικίας και να υποστεί διάβρωση ολόκληρος ο σκελετός του εξώστη του διαμερίσματος της εναγομένης, με περαιτέρω συνέπεια τα νερά από τα ποτίσματα των διαφόρων φυτών και από τη χρήση της βεράντας, καθώς και τα νερά της βροχής να διαπερνούν την πλάκα της βεράντας, να φθάνουν μέχρι την οροφή των διαμερισμάτων των εναγόντων (αναιρεσιβλήτων), να προκαλούν μόνιμη υγρασία και κίνδυνο για την υγεία τους, καθώς και εκτεταμένες βλάβες στα επιχρίσματα και στις ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις, με άμεσο κίνδυνο ηλεκτροπληξίας.

Με βάση το ιστορικό αυτό οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσίβλητοι ζήτησαν να υποχρεωθεί η εναγομένη (αναιρεσείουσα): α) να επαναφέρει τα πράγματα στη προηγούμενη κατάσταση (αποξηλώνοντας και απομακρύνοντας τις ζαρντινιέρες και επαναφέροντας την πλάκα του εξώστη στην προτέρα κατάσταση επικαλύπτοντας αυτή με μαρμάρινες πλάκες) και β) να παραλείπει στο μέλλον οποιαδήποτε πράξη παραβλάπτουσα τα δικαιώματα τους που απορρέουν από την οροφοκτησία.

Με το περιεχόμενο αυτό η αγωγή είναι επαρκώς ορισμένη, αφού περιέχει για την πληρότητα και το ορισμένο αυτής όλα τα στοιχεία, που απαιτούνται από τις διατάξεις που αναφέρθηκαν στην αρχή και από το άρθρο 216 παρ. 1 ΚΠολΔ.

Συνεπώς, το Εφετείο, το οποίο με την προσβαλλόμενη απόφασή του έκρινε, ότι η αγωγή είναι ορισμένη και απέρριψε κατ' ουσίαν το σχετικό λόγο της έφεσης, δεν έλαβε παρά το νόμο υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν από τους ενάγοντες και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και δεν παρέλειψε παρά το νόμο να κηρύξει ακυρότητα, ήτοι να απορρίψει την αγωγή ως αόριστη. Γι' αυτό ο πρώτος λόγος αναιρέσεως, κατά το μέρος που αποδίδονται με αυτόν στην προσβαλλόμενη απόφαση αιτιάσεις από τα εδάφια 8 και 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Ο ίδιος λόγος αναιρέσεως κατά το άλλο μέρος από τον αριθμό 1 του ίδιου άρθρου είναι απορριπτέος ως αόριστος, διότι δεν γίνεται επίκληση συγκεκριμένων περιστατικών, που να θεμελιώνουν την πλημμέλεια αυτή.

ΙΙ. Κατά το άρθρο 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως ιδρύεται αν το δικαστήριο, παρά το νόμο, έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. "Πράγματα" κατά την έννοια της διατάξεως αυτής αποτελούν οι αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων που θεμελιώνουν ή καταλύουν τη βάση αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως και ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ο πιο πάνω λόγος αναιρέσεως δεν ιδρύεται αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό, αλλά τον απέρριψε για οποιονδήποτε λόγο τυπικό ή ουσιαστικό (Ολ ΑΠ 12/1991). Στην προκειμένη περίπτωση, η αναιρεσείουσα αποδίδει στο Εφετείο την πιο πάνω πλημμέλεια, ισχυριζόμενη ότι εσφαλμένα απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμη την παραδεκτώς προβληθείσα ένσταση περί καταχρηστικής ασκήσεως του δικαιώματος εκ μέρους των εναγόντων-αναιρεσιβλήτων. Όμως, σύμφωνα με τα όσα προεκτέθηκαν ο πιο πάνω λόγος δεν ιδρύεται, αφού, κατά το αναιρετήριο, το Εφετείο έλαβε υπόψη και απέρριψε κατ' ουσίαν την προβληθείσα ένσταση. Ως εκ τούτου, ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος.

ΙΙΙ. Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ επιτρέπεται αναίρεση για έλλειψη νόμιμης βάσης, όταν δεν προκύπτουν από το αιτιολογικό της απόφασης τα περιστατικά εκείνα, που είναι αναγκαία για την κρίση στη συγκεκριμένη περίπτωση, περί της συνδρομής των νομίμων όρων και προϋποθέσεων της διάταξης που εφαρμόστηκε ή για τη συνδρομή τους που αποκλείει την εφαρμογή της, καθώς και όταν η απόφαση δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες ανεπαρκείς ή αντιφατικές, όχι ως προς την εκτίμηση των αποδείξεων και μάλιστα στην ανάλυση και αιτιολόγηση του εξαγομένου από αυτές πορίσματος, αλλά στο νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών, τα οποία έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης (Ολ ΑΠ 26/2004).

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο, αναφορικά με τη διαφορά που έχει ανακύψει μεταξύ των διαδίκων, δέχτηκε, ανελέγκτως, ότι απεδείχθησαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "..... Η πολυκατοικία που ευρίσκεται στην οδό ... υπήχθη στον Ν. 3741/1929 και αρθ. 1002 και 1117 ΑΚ και διέπεται από την υπ' αρ. ..

πράξη συστάσεως οριζοντίου ιδιοκτησίας και κανονισμού πολυκατοικίας που μεταγράφηκε νόμιμα. Η τέταρτη ενάγουσα (ήδη τρίτη αναιρεσίβλητη) είναι κυρία του Δ-5 διαμερίσματος που βρίσκεται στην ίδια πολυκατοικία και οι λοιποί ενάγοντες (αναιρεσίβλητοι) του υπ' αρ. Δ-3 διαμερίσματος η δε εναγομένη (αναιρεσείουσα) του Ε-3 διαμερίσματος που βρίσκεται πάνω από τα διαμερίσματα των εναγόντων.

Η εναγομένη το έτος 1999 έσπασε και αφήρεσε τα μάρμαρα της βεράντας του διαμερίσματός της και, στη συνέχεια, κατασκεύασε ογκώδεις χτιστές ζαρντινιέρες, τις οποίες τοποθέτησε σε μόνιμη και σταθερή βάση με το κυρίως σώμα της πλάκας του ρετιρέ, η οποία (πλάκα) αποτελεί την οροφή των διαμερισμάτων των εναγόντων.

Οι ζαρντινιέρες που έκτισε η εναγομένη περιμετρικά της βεράντας του διαμερίσματός της, εντός των οποίων έχει φυτέψει μεγάλα φυτά, είναι διαστάσεων (3,5 μ. Χ 0,90 μ.) προς τη δυτική πλευρά, (8 μ. Χ 0,90 πλάτος) προς την νότια πλευρά, (17 μ. μήκος Χ 0,90 μ. πλάτος) προς την ανατολική πλευρά, (2 μ. μήκος Χ 0,90 μ. πλάτος) προς την βόρεια πλευρά, όλες με ύψος 0,90 μ.

Μπροστά από τον ανατολικό τοίχο του διαμερίσματός της στη βεράντα έχτισε ζαρντινιέρες διαστάσεων (5 μ. Χ 0,90 μ.) και ύψος 0,90 μ. Αποτέλεσμα όλων αυτών των κατασκευών ήταν να διαβρωθεί ολόκληρος ο σκελετός της βεράντας του διαμερίσματος Ε-3 της πολυκατοικίας, τα δε νερά της βροχής, από τα ποτίσματα και τη χρήση της βεράντας, να διαπερνούν την πλάκα με το οπλισμένο σκυρόδεμα και να προκαλούν υγρασία και εκτεταμένες ζημίες στην οροφή και στα επιχρίσματα των διαμερισμάτων των εναγόντων, παράλληλα δε να καταστεί ευάλωτος ο στατικός φορέας της οικοδομής.

Μετά την διενέργεια της από ... αυτοψίας των αρμοδίων πολιτικών μηχανικών της Δ/νσης Πολεοδομίας (Τμήματος αυθαιρέτων) του Δήμου Αθηναίων και την σύμφωνα με την υπ' αριθμ. ... έκθεση πραγματογνωμοσύνης του πολ/κού μηχανικού ...που όρισε η υπ' αρ. 4183/02 μη οριστική απόφαση αυτού του Δικαστηρίου, προκειμένου να αρθεί το αμφισβητούμενο υπό της εναγομένης ανωτέρω αίτιο της δημιουργίας υγρασίας στα διαμερίσματα των εναγόντων, α) έπρεπε να αποξηλωθούν οι ζαρντινιέρες εξ ολοκλήρου και β) να δημιουργηθεί στεγανολεκάνη στη βεράντα της εναγομένης με την αποξήλωση των υφισταμένων πλακιδίων, την εφαρμογή μονωτικής στρώσης και επικόλληση πλακιδίων εκ νέου.

Το πρωτόδικο Δικαστήριο με βάση κυρίως την ανωτέρω νομότυπη πραγματογνωμοσύνη και αφού απέρριψε ως ουσία αβάσιμη την πρωτοδίκως προβληθείσα ένσταση καταχρηστικής ασκήσεως του δικαιώματος της αγωγής, μετ' ορθή εφαρμογή της ανωτέρω διατάξεως και μετ' ορθή εκτίμηση των αποδείξεων εν μέρει εδέχθη και ως ουσία βάσιμη την επαρκώς ορισμένη αγωγή και υποχρέωσε την εναγομένη:

α) ν' αποξηλώσει τις κτιστές ζαρντινιέρες που έχει τοποθετήσει στη βεράντα του διαμερίσματός της και β) να στεγανοποιήσει όλη την βεράντα του διαμερίσματός της με την αποξήλωση των υφισταμένων πλακιδίων, την εφαρμογή μονωτικής στρώσης και επικόλληση πλακιδίων εκ νέου, σε όλη την επιφάνεια της βεράντας.

Συνεπώς, ο γενικός λόγος της έφεσης περί εσφαλμένης εκτίμησης των αποδείξεων είναι απορριπτέος ως αβάσιμος .....". Κρίνοντας έτσι το Εφετείο διέλαβε στη απόφασή του πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, που επιτρέπουν τον αναιρετικό έλεγχο για την ορθή ή όχι εφαρμογή των διατάξεων ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόστηκαν.

Δεν στέρησε την απόφαση του από νόμιμη βάση και έτσι δεν υπέπεσε στην αποδιδόμενη πλημμέλεια από το εδάφιο 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ. Συνακόλουθα, ο τρίτος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Περαιτέρω, ο πέμπτος λόγος αναιρέσεως με τον οποίο προσάπτεται στο Εφετείο η αιτίαση ότι έλαβε υπόψη την προαναφερθείσα έκθεση πραγματογνωμοσύνης, παρότι αυτή περιέχει αντιφατικές παρατηρήσεις, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι η αποδιδόμενη στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλεια, αφορά την εκτίμηση των αποδείξεων, η οποία, κατ' άρθρο 561 παρ.1 ΚΠολΔ, δεν ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο.

IV. Όπως συνάγεται από τα άρθρα 335, 338, 339, 340 και 346 ΚΠολΔ, ο δικαστής για να σχηματίσει την κρίση του, για τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων, που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, η παράβαση δε αυτής της υποχρεώσεως θεμελιώνει τον προβλεπόμενο από το άρθρο 559 αριθ. 11 ΚΠολΔ λόγο αναιρέσεως, ο οποίος ιδρύεται αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που ο νόμος δεν επιτρέπει ή παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίστηκαν ή δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν.

Αρκεί για την ίδρυση του λόγου αυτού και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών ως προς το αν το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο. Σημειώνεται, ότι δεν είναι ανάγκη να γίνεται ειδική μνεία στην απόφαση και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από τα αποδεικτικά μέσα. Το γεγονός ότι μνημονεύονται και εξαίρονται μερικά από τα αποδεικτικά μέσα, λόγω της κατά την ελεύθερη κρίση του δικαστηρίου μεγαλύτερης σημασίας τους, δεν σημαίνει ότι δεν λήφθηκαν υπόψη τα υπόλοιπα, αρκεί βέβαια να γίνεται αδίστακτα βέβαιο από το όλο περιεχόμενο της αποφάσεως, ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι.

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως προσάπτεται στο Εφετείο η αιτίαση ότι για την κατάρτιση του αποδεικτικού του πορίσματος δεν έλαβε υπόψη έγγραφα, τα οποία νόμιμα επικαλέσθηκε και προσκόμισε η αναιρεσείουσα, προκειμένου ν' αποδείξει τη βασιμότητα των λόγων της εφέσεώς της, αναφορικά με το ζήτημα της προκλήσεως υγρασίας στα διαμερίσματα ορισμένων συνιδιοκτητών της πολυκατοικίας από τη βεράντα του διαμερίσματος της αναιρεσείουσας και τις επ' αυτής επίδικες ζαρντινιέρες.

Συγκεκριμένα, δεν έλαβε υπόψη το Εφετείο: α) το υπ' αριθ. ... πρακτικό της τακτικής γενικής συνέλευσης των συνιδιοκτητών της πολυκατοικίας, β) το υπ αριθ. ... πρακτικό της έκτακτης γενικής συνέλευσης των ως άνω συνιδιοκτητών, γ) το υπ' αριθ.... πρακτικό της έκτακτης γενικής συνέλευσης των συνιδιοκτητών, δ) την από μήνα Μάρτιο 2004 απόδειξη καταβολής κοινοχρήστων και ε) την χωρίς ημερομηνία τεχνική έκθεση των μηχανικών...και ....

Όμως, από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης και, ειδικότερα, από την περιεχόμενη σε αυτήν γενική μνεία όλων των κατ' είδος αποδεικτικών μέσων, σε συνδυασμό με το όλο περιεχόμενο της αποφάσεως, δεν γεννάται αμφιβολία ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και εκτίμησε με τις υπόλοιπες αποδείξεις και τα ως άνω έγγραφα.

Επομένως ο τέταρτος λόγος αναιρέσεως από το εδάφιο 11 περ. γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 10/7/2007 αίτηση της ...για αναίρεση της 7640/2006 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 8 Απριλίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 28 Απριλίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ