Supreme Court dismisses appeal against medical expert report evaluation in civil liability case.

Απόφαση 992 / 2008 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 992/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α'1 Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασίλειο Ρήγα, Δημήτριο Δαλιάνη, Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε και Δημήτριο Πατινίδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 21 Ιανουαρίου 2008, με την παρουσία και της Γραμματέως Σουζάνας Κουφιάδου, για να δικάσει μεταξύ :

Των αναιρεσειόντων: 1) χ1, ατομικά και ως έχοντος την προσωρινή δικαστική συμπαράσταση του παιδιού του ....... και 2) χ2, οι οποίοι παραστάθηκαν μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Βύρωνα Βλάχου.

Της αναιρεσιβλήτου : Εταιρείας με την επωνυμία ΙΑΣΩ GENERAL ΓΕΝΙΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ ΧΟΛΑΡΓΟΥ Α. Ε" και με τον διακριτικό τίτλο "ΙΑΣΩ GENERAL Α. Ε", που εδρεύει στο Χολαργό Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικής διαδόχου της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Μαιευτικό και Γυναικολογικό Ινστιτούτο Αθηνών Α. Ε." την οποία εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος της Κωνσταντίνος Λύτρας, χωρίς να καταθέσει προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21.11.1988 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 6238/1989 προδικαστική, 4268/2000 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 250/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 06.07.2006 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Πατινίδης ανέγνωσε την από 05.10.2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

I. Κατά το άρθρο 390 ΚΠολΔ, το δικαστήριο εκτιμά ελεύθερα τις γνωμοδοτήσεις προσώπων που έχουν ειδικές γνώσεις επιστήμης ή τέχνης σε ζητήματα που αφορούν εκκρεμή δίκη, οι οποίες συντάχθηκαν ύστερα από αίτηση κάποιου διαδίκου και προσάγονται από αυτόν. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι οι έγγραφες εκθέσεις των τεχνικών συμβούλων των διαδίκων, με τις οποίες διατυπώνουν τη γνώμη τους για τη γνωμοδότηση των πραγματογνωμόνων, αποτελούν έγγραφα που εκτιμώνται, ως τεκμήρια, ελεύθερα από το δικαστήριο, σύμφωνα με την ανωτέρω διάταξη. Επομένως το Εφετείο, το οποίο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, έλαβε υπόψη την από .... ιατροδικαστική γνωμοδότηση του τεχνικού συμβούλου ιατροδικαστή ..... δεν παρέβη τους ορισμούς του νόμου ως προς την αποδεικτική δύναμη που έχει το εν λόγω αποδεικτικό μέσο και ο από το άρθρο 559 αρ. 12 λόγος αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

II. Κατά το άρθρο 559 αρ. 11 γ ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Τέτοια αποδεικτικά μέσα δεν είναι η εκκληθείσα ενώπιον του Εφετείου πρωτόδικη επί της αγωγής απόφαση και η ίδια η εκκαλουμένη απόφαση, όπως και η απόφαση των ασφαλιστικών μέτρων για τα διαγνωσθέντα με αυτή, που αποτελούν διαδικαστικά της με την ένδικη αγωγή δημιουργηθείσας δίκης έγγραφα. Επομένως ο δεύτερος λόγος αναίρεσης με τον οποίο προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη την 68/1993 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που εκδόθηκε κατά την διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, επί της αυτής με την προσβαλλομένη απόφαση διαφοράς, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

III. Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται και αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες ανεπαρκείς ή αντιφατικές σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ο λόγος αυτός για να είναι ορισμένος πρέπει να αναφέρεται το συγκεκριμένο σφάλμα ως προς τη νόμιμη βάση.

Ειδικότερα ο λόγος αυτός αν αφορά ισχυρισμό που επικαλέσθηκε ο αναιρεσείων στο δικαστήριο της ουσίας, πρέπει να αναφέρονται με το λόγο αναιρέσεως τα πραγματικά περιστατικά που αυτός είχε επικαλεσθεί για τη στήριξη του ισχυρισμού του αυτού. Στην προκειμένη περίπτωση με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται η αιτίαση, από το άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν έχει καμιά αιτιολογία ως προς την απόρριψη του ζητήματος των αναιρεσειόντων στο δικαστήριο της ουσίας (Εφετείο), να μη ληφθεί υπόψη η έκθεση του ιατροδικαστή ......

Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, γιατί οι αναιρεσείοντες, δεν αναφέρουν τα πραγματικά περιστατικά που αυτοί είχαν επικαλεσθεί στο Εφετείο για τη στήριξη του ισχυρισμού τους αυτού. IV. Έγγραφα, παραμόρφωση του περιεχομένου των οποίων καθιδρύει τον αναφερόμενο στο άρθρο 559 αρ. 20 ΚΠολΔ λόγο αναιρέσεως, νοούνται τα αποδεικτικά μέσα κατά τα άρθρα 339 και 342 ΚΠολΔ αποτελούντα έγγραφα, στα οποία δεν υπάγονται τα διαδικαστικά έγγραφα, όπως οι αποφάσεις πολιτικών δικαστηρίων, η διαφορετική εκτίμηση των οποίων σε άλλη δίκη δεν θεμελιώνει τον παραπάνω λόγο αναίρεση.

Κατ' ακολουθίαν ο τρίτος λόγος αναιρέσεως με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση παραμόρφωση της 116/1995 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που εκδόθηκε μεταξύ των αυτών, όπως εν προκειμένω διαδίκων, κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων σε προηγούμενη δίκη και δέχθηκε, κατά πιθανολόγηση, αντίθετα με όσα δέχθηκε η προσβαλλόμενη, ότι ο τραυματισμός του ανηλίκου τέκνου των αναιρεσειόντων, δηλαδή ότι η μεγάλη κρανιοεγκεφαλική κάκωση αυτού, οφείλεται σε πτώση του παιδιού, κατά το χρόνο παραμονής του στο μαιευτήριο της αναιρεσίβλητης πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

V. Μετά από αυτά πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, που παρουσιάσθηκε χωρίς να καταθέσει προτάσεις (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 6.7.2006 αίτηση των χ1 και χ2 για αναίρεση της 250/2006 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε χίλια διακόσια (1200) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 17 Απριλίου 2008.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 9 Μαΐου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ